Ten oosten van de hoeve aan Haagstraat 57 bevindt zich een relict van een hoogstamboomgaard. De boomgaard werd vermoedelijk aangelegd tussen 1904 en 1939, maar verkeert de afgelopen tien jaar in sterk verval. Dit is deels het gevolg van de transformatie van het perceel naar een paardenweide: het vraatgedrag van de paarden aan de schors veroorzaakt ringwonden, waardoor de sapstroom ernstig wordt belemmerd en de bomen uiteindelijk afsterven.

De overgebleven hoogstamsoorten bestaan uit appelbomen (Malus sp.) en perenbomen (Pyrus sp.). Rondom het perceel staan daarnaast enkele opgaande essen (Fraxinus excelsior) en populieren (Populus sp.), die eveneens door vraat worden aangetast. De omliggende weilanden zijn omgeven door geknotte wilgen (Salix sp.), die vroeger deel uitmaakten van de hoeve en het geheel aanvulden. Centraal op het erf staat bovendien een solitaire notelaar, aangeplant voor het oogsten van vruchten en als schaduwboom.