In het gebied tussen de Haagstraat en de Scheldekant, gelegen in een voormalig meersenlandschap van de Scheldevallei, komen verschillende rijen oude geknotte wilgen voor. Verschillende weiden en akkers (voormalige weiland) begrensd door knotbomenrijen van schietwilg (Salix alba). De meeste hebben een respectabele leeftijd en zijn rond dezelfde periode aangeplant. De exacte leeftijd van deze bomen is niet gekend, maar op de topografische kaart van 1939 zijn op deze locatie reeds bomenrijen aangeduid. Het traditionele knotbeheer wordt nog steeds uitgevoerd. Echter, doordat verdwenen knotwilgen niet worden vervangen, dreigen de bomenrijen geleidelijk te verdwijnen en verder te degraderen. Het heraanplanten van nieuwe bomen en het opvullen van open plekken in de rijen kan bijdragen aan het behoud van dit kleinschalige landschap.

De knotwilgen werden destijds aangeplant om de taluds te stabiliseren en tegelijk als perceelsafbakening te dienen, zodat de natte meersgronden optimaal benut konden worden. Het hout van de wilgen vond toepassing als geriefhout, brandhout en rijshout, bijvoorbeeld voor het aanmaken van een bakoven.