Tussen Blankenberge en Zeebrugge ligt een reeks van een zevental min of meer vergraven duinmeertjes of zogenaamde fonteintjes. De vier oostelijk bewaarde duinmeertjes, sinds 1978 beheerd als natuurreservaat, zijn het gaafst bewaard en gekend als (van west naar oost) het Rietfonteintje, het Orchisfonteintje, het Struweelfonteintje en het Eendenfonteintje. Ze ontstonden vermoedelijk al in de loop van de 16de en 17de eeuw toen de duinengordel buiten de zeedijk sterk was aangegroeid waardoor de zeewerende functie van de Graaf Jansdijk onbeduidend werd. De meertjes ontwikkelden zich als een snoer in de binnenduinrand, tussen de laatste sporen van de vermoedelijk 13de-eeuwse inlagedijkjes.

De duinmeertjes worden gevoed door zoet kwelwater maar kunnen periodiek droogvallen en vertonen verschillende stadia van verlanding.