Twee gespiegelde, halfopen sociale woningen van de modernistische tuinwijk Klein Rusland naar ontwerp van architect Huib Hoste (1881-1957) en landschapsarchitect en stedenbouwkundige Louis Van der Swaelmen (1883-1929). Opdrachtgever was de sociale huisvestingsmaatschappij Société Coopérative Locale des Habitations à Bon Marché de Selzaete.

De woningen maken deel uit van de tweede bouwfase (1922-1924) van de tuinwijk die 74 huizen omvatte aan de zuidelijke kant van de wijk met als centrale as de Albert Mechelincklaan die ter hoogte van nummers 5-11 en 6-12 verbreedt tot een pleintje. Het merendeel van de woningen uit die bouwfase werd opgetrokken met een vernieuwende, ter plekke gegoten betonconstructie, die nadien een gekleurde bepleistering kregen aan de buitenzijde. De bouw van de woningen werd toegewezen aan Napoleon De Meyer, een aannemer uit Zelzate.

De bebouwing van de wijk als geheel was bewust gevarieerd door het combineren van een twintigtal verschillende types van voornamelijk grondgebonden gezinswoningen (gekoppelde woningen, rijwoningen en vrijstaande huizen), door het verspringen van de bouwvolumes, zowel horizontaal als verticaal en zowel tussen aanpalende woningen als binnen eenzelfde woning, en door het kleuren van de gevelafwerking en van het schrijnwerk.

De woningen aan de Albert Mechelincklaan 1-3 zijn van hetzelfde type: gespiegelde eengezinswoningen op een verspringende rooilijn en staan in halfopen bebouwing. De woning aan de Albert Mechelincklaan 1 vormt de hoek met de Achille De Clercqlaan. Het smalle centrale gedeelte springt een meter terug waardoor de individuele woningen duidelijk herkenbaar zijn. In de diepte zijn de woningen ook opgedeeld in twee min of meer gelijke delen, waarvan het achterste deel een dertigtal centimeter uitspringt.

De woningen tellen twee bouwlagen onder een plat dak met dakoverstek, oorspronkelijk in hout, nu in kunststof. Het plat dak is centraal aan de straatzijde ongeveer een halve meter lager en wordt van de omliggende, hogere daken afgescheiden door een muurtje van circa één meter hoog. De woningen zijn opgetrokken in asbeton, aan de buitenzijde bepleisterd met een lichtere, vrij gladde pleister en een plint in een donkerdere en ruwere pleister, beide in de massa gekleurd. Deze afwerking is anno 2025 niet zichtbaar door een baksteenparement met spouw. Mogelijk bevinden zich rondom de voordeuren nog oorspronkelijke bakstenen penanten.

Elke woning had oorspronkelijk zeven uniforme vensteropeningen (circa 1,20 m breed, 1,50 meter hoog): in de hoektravee van de voorgevel beneden en boven, in de achterste travee van de zijgevel beneden en boven, en in de achtergevel één beneden in de hoektravee (woonkamer) en twee op de bovenverdieping (twee slaapkamers). De oorspronkelijke planindeling van de woningen is grotendeels bewaard. Alle woningen hadden op de begane grond oorspronkelijk een wasruimte, een keuken-woonkamer, een ontvangstkamer, een stalling en een toilet. Op de eerste verdieping bevonden zich slaapkamers en een zoldertje-bergruimte. Kenmerkend boven is de toegang tot de twee slaapkamers achteraan met deurenopeningen in een hoek van 45 graden te opzichte van de gang.

Bewaarde waardevolle interieurelementen van de oorspronkelijke bouwfase zijn onder andere de geschilderde houten trap, deuren (meestal met vijf verdiepte, horizontale deurpanelen, sommige ook met origineel hang- en sluitwerk), deurlijsten (met uitspringende bovenlijst), plinten (zowel in hout als betegeld), vloertegels (vermoedelijk rode, zwarte en witte vierkante tegels in geometrisch patroon, zoals recent teruggevonden in een andere slopen woning), en het binnenraam bovenaan de trap.