Kasteeldomein De Lovie

inventaris bouwkundig erfgoed \ bouwkundig relict

Locatie

Provincie West-Vlaanderen
Gemeente Poperinge
Deelgemeente Poperinge
Straat Krombeekseweg
Locatie Krombeekseweg 82-84, Poperinge (West-Vlaanderen)
Status Bewaard

Administratieve gegevens

Gebeurtenissen
  • Actualisatie Poperinge (actualisaties: 27-05-2008 - 18-06-2008).
  • Adrescontrole Poperinge (adrescontroles: 12-02-2008 - 14-02-2008).
  • Inventarisatie Poperinge (geografische inventarisatie: 01-01-1989 - 31-12-1989).
  • Project beschermingsdatabank 2013-2016 (beschermingen: 01-01-2013 - 30-06-2016).
  • Thematische inventarisatie 20ste-eeuwse kerken (geografische inventarisatie: 01-07-2008 - 31-12-2009).
Links

Juridische gevolgen

is vastgesteld als bouwkundig erfgoed Kasteel De Lovie

Deze vaststelling is geldig sinds 14-09-2009.

omvat de bescherming als stads- of dorpsgezicht, intrinsiek Kasteeldomein De Lovie met park
gelegen te Canadaweg, Canonstraat, Krombeekseweg, Krombeekseweg 82, Krombeekseweg 84, Pereboomstraat (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

omvat de bescherming als monument Kasteeldomein De Lovie: grot
gelegen te Krombeekseweg 82 (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

omvat de bescherming als monument Kasteeldomein De Lovie: ijskelder
gelegen te Krombeekseweg 82 (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

omvat de bescherming als monument Kasteeldomein De Lovie: kapel
gelegen te Krombeekseweg 82 (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

omvat de bescherming als monument Kasteeldomein De Lovie: landhuis
gelegen te Krombeekseweg 82 (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

omvat de bescherming als monument Kasteeldomein De Lovie: prieel en Drogenbroodberg
gelegen te Krombeekseweg 82 (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

omvat de bescherming als monument Kasteeldomein De Lovie: tuinpaviljoen
gelegen te Krombeekseweg 84 (Poperinge)

Deze bescherming is geldig sinds 03-02-2000.

Beschrijving

Kasteel De Lovie, aldus genoemd sinds de de Eerste Wereldoorlog, werd gebouwd als zomerverblijf in 1856 door Marie Josephine Beatrix Cornelie van Renynghe en haar zoon Julius Karolus Cornelius Van Merris. Laatst genoemde heeft tevens een stempel gedrukt op diens omgeving; hij nam het initiatief tot het verfraaien en het ontginnen van de beboste landschappen, met een aangepaste architectuur (onder meer Canonstraat nummer 6; Bankelindeweg nummer 56, Krombeke). Na het overlijden van laatst genoemde in 1899, veranderde het domein verscheidene malen van eigenaar, tot het in 1929 door V.Z.W. Beheerraad, werd omgebouwd tot sanatorium. Sinds 1960 fungeert De Lovie als Medico-Pedagogisch Instituut zogenaamd "Ons eigen dorp".

Kasteel gelegen midden een beboomd park met geasfalteerde paadjes. Ten zuiden van het kasteel, resten de zogenaamde "rode dreef", oorspronkelijk twee kilometer lange dreef aan weerszijden beplant met bruine beuken, ter verbinding van de zuidelijke toegangspoort met de baan Poperinge-Proven (Couthoflaan); ten noorden en ten oosten, grote vijver met bruggetje; de uitgegraven aarde werd in de zuidoostelijke uithoek van het domein opgehoopt tot een kleine verhevenheid zogenaamd "Drogenbroodberg", waarop klein prieeltje. Ten zuiden nabij de vijver, ijskelder. Ten zuiden, midden weide gelegen schuilgebouwtjes; schuilgebouwtje aan oostelijke toegang, nabij de aan straat gelegen conciërgewoning (Krombeekseweg nummer 84). Ten noordoosten van het kasteel, voormalig koetshuis en voormalige conciërgewoning, beide sinds opname (1982) vervangen door nieuwe bouw. Ten noorden, voormalig klooster, kapel en kleiner kapelletje. Voorts her en der over het park verspreide nieuwe bouw, ten behoeve van de nieuwe functie.

Kasteel. Centraal in het park op een terp gelegen imposant gebouw. Daterend van 1865 in Italianiserende neorenaissance naar ontwerp van architect P. Croquison (Kortrijk), contrasterend met de landelijke stijl van de nutsgebouwen, welke aanleunt bij de toenmalige eclectische architectuur. Rechthoekig gebouw van negen traveeën en drie bouwlagen onder schilddak (kunstleien). Natuurstenen gebouw op een arduinen sokkel. Verhoogde begane grond met rechthoekige kelderopeningen. Enerzijds verticale gevelgeleding bekomen door middenrisaliet van drie traveeën onder driehoekig fronton waarin oculus, met bordes voorzien van aantrede met arduinen leuning; gesuperposeerde pilasters onder meer vlak op de begane grond, gecanneleerde vlakke pilasters, respectievelijk Dorisch en Ionisch op de tweede en de derde bouwlaag, echter halfronde zuilen in het middenrisaliet. Anderzijds gemarkeerde registerindeling: eerste bouwlaag verlevendigd met imitatiebanden; omlopende geprofileerde kordons onder meer op de bovenverdieping, aansluitend bij de balustrades van de balkons rustend op geprofileerde consoles; gekorniste geprofileerde kroonlijst, waaronder tandlijst op geprofileerde modillons. Rondbogige muuropeningen, onder meer deurvensters, in een geriemde omlijsting op de eerste en tweede bouwlaag, ter hoogte van laatst genoemde met geprofileerde imposten en omringend paneelwerk. Op de derde bouwlaag: rechthoekige vensters in een dito omlijsting, onder meer vier deurvensters, onder een gestrekte geprofileerde kroonlijst. Geprofileerde schoorstenen. Identieke achtergevel, echter voorzien van een gesmeed ijzeren luifel. Zijgevels van vijf traveeën en een middenrisaliet van één travee; voorts identieke opstand.

Deels behouden interieur. Hal met Korinthische zuilen en gemarmerde beschildering, houten trappenhuis met wapenschild. Marmeren plaat met opschrift: "Sanatorium St.-Idesbald ontstaan door besluit van den provincialen raad (West-Vlaanderen) in zitting van 4 mei 1926. Voorlopig in oorlogsbarakken te Houthem bij Veurne overgebracht in deze eigendom De Lovie in 1930. Plechtig ingehuldigd H.M. Koningin Elisabeth op 17 juni 1932".

Koetsgebouw en conciërgewoning, (Canonstraat nummer 9-10). Sinds de opname (1982) verdwenen nutsgebouwen van 1856. Eclectische bouwtrant, aansluitend bij de reeks analoge gebouwen opgetrokken op initiatief van de familie Van Merris. Beschilderde baksteenbouw onder leien bedakingen (zadel- en mansardedaken) met overstekende rand onder meer met schoorstukken en houten sierlijstje. Arduinen plint. Beschilderd puilijstje, en aflijnend rondboogfries. Onder meer twee aan twee gekoppelde, accoladeboogvormige en rondboogvormige muuropeningen. Deels beglaasde koetspoorten met geometrische roedeverdeling; smeedijzeren luifel.

Neoclassicistisch prieeltje gelegen op de zogenoemde "Drogenbroodberg". Koepelvormig dak (tin + lood) met aflijnend sierlijstje (lood + tin) en bekronende pin, rustend op een achttal Dorische zuilen (natuursteen).

Schuilgebouwtjes. Rechthoekige gebouwtjes onder overstekend schilddak (stro). Rode baksteen met suggestieve beschildering van deuren en vensters.

Conciërgewoning (Krombeekseweg nummer 84). Alleenstaande villa van zes traveeën en één bouwlaag onder zadeldak (nok evenwijdig met de straat, mechanische pannen); klimmende dakkapel; dakvenster onder zadeldak. Uit het eerste kwart van de 19de eeuw rondbogige muuropeningen met waaiervormige bovenvakken en -licht; kleine roedeverdeling; beluikt benedenvak.

Fabriekje. Achtzijdig gebouwtje onder tentdakje (gietijzer) met gietijzeren sierlijstje. Deels beglaasd gietijzeren gebouw, met gekrulde dito motieven in de onderbouw.

Klooster. Gele baksteen onder mansardedak met dakkapellen, van 1937. Neoclassicistische inslag zie onder meer frontonbekroning van de twee hoekrisalieten.

Kapel. Rotonde met aanleunend koor van twee rechte traveeën en een vlakke sluiting. Koepel (leien) met centrale dakruiter. Neoclassicistische inslag, van 1934. Gele baksteenbouw op natuurstenen plint. Natuurstenen pilasters, rechthoekige muuropeningen. Beschilderd interieur.

Kapelletje. Rechthoekig neogotisch gebouwtje van twee traveeën en driezijdige sluiting, onder zadeldak (leien), uit het eerste kwart van de 20ste eeuw. Natuursteen. Tuitgeveltje opengewerkt door middel van spitsboogdeur onder vierpasvenster. Spitsboogvensters in de zijgevels. Beschilderd interieur.

IJskelder. Trechtervormige ruimte onder een bakstenen koepel. Overige nutsgebouwen zonder noemenswaardigheden.

  • FLORIZOONE M., De Lovie Proven. Ons eigen dorp (De Gidsenkring, XIX, 1981, 1, p. 17-25).
  • GEYSENS J., Het M.P.I. De Lovie te Proven 25 jaar jong: Wat voorafging en wat men in de toekonmst ervan verwacht (Aan de Schreve, XVI, 1986, 2, p. 3-16).
  • VANDEWYNCKEL L., Op land leven. Een studie van een landelijke leefgemeenschap gegroeid vanuit een 19de-eeuwse maatschappij. Het Couthof - De Lovie - Het Vogeltje, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, St.-Lucas, Gent, 1979, p. 9- 12.

Bron: Delepiere A.-M. & Huys M. 1989: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie West-Vlaanderen, Arrondissement Ieper, Kanton Poperinge, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 11N2, Brussel - Turnhout.

Auteurs: Delepiere, Anne Marie & Huys, Martine

Datum tekst: 1989

Aanvullende informatie

Het grottencomplex van veldsteen, de zogenaamde jagersgrot, werd naar verluidt opgetrokken in 1912. De grot bevindt zich ten zuidwesten van het kasteel op een eiland gevormd door omringende waterpartijen. De deels ondergronds en deels bovengronds gelegen grot bestaat uit een manshoge wandelgang die in een bocht langs de waterlijn loopt. Verscheidene muuropeningen kijken uit op het water.

  • Onroerend Erfgoed, Digitaal beschermingsdossier DW002108, Kasteel De Lovie (S.N., 2000).

Cox, Lise (06-01-2016 )

Relaties

Geen afbeelding beschikbaar

maakt deel uit van Krombeekseweg

Krombeekseweg (Poperinge)

omvat Chinese poort

Krombeekseweg 82, Poperinge (West-Vlaanderen)

omvat Houten barak sanatorium De Lovie

Krombeekseweg 82, Poperinge (West-Vlaanderen)

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.