Teksten van Kapelhof met Onze-Lieve-Vrouw Ter Lindenkapel en opgaande winterlinden

Kapelhof met Onze-Lieve-Vrouw Ter Lindenkapel en opgaande winterlinden (2013)

Kapelhof met Onze-Lieve-Vrouwkapel of Ter Lindenkapel, mogelijk uit de 17de eeuw, op een door kleinbladige linden omzoomde heuvel.

Ongeveer 900 meter ten noordoosten van het kasteeldomein Ter Rijst, ter hoogte van een gekasseide driesprong gevormd door de wegen naar Bierk, Heikruis en Pepingen, bevindt zich een merkwaardige kapel, ingeplant op een door een tiental kleinbladige linden (Tilia cordata) omzoomde heuvel. De diameter van deze bomen varieert van 1,23 tot 1,99 meter (gemeten op 1,50 meter hoogte, opname in 2007). De grootste boom is 25,5 meter hoog. Volgens sommige bronnen gaat de oorsprong terug tot de 11de eeuw, andere situeren de oprichting in 1626 bij de stichting van een kapelanij bij het kasteel Ter Rijst. Kort na 1691 werd deze kapel heropgebouwd door Jean-Herman Voƫller en midden 19de eeuw in neogotische stijl gerestaureerd. In 1871 werd ze na stormschade hersteld, zodat de huidige gevelcementering wellicht uit deze periode dateert.

Het betreft een moeilijk te dateren achthoekige constructie met piramidaal dak, voorafgegaan door een rechthoekig portaal bekroond met een slanke dakruiter. De enige verlichting bestaat uit twee rondboogvensters voorzien van een geprofileerde druiplijst. Een getraliede houten deur in een korfboogomlijsting verleent toegang tot het interieur met decoratieve cementtegelvloer, bepleisterde wanden en een houten, pseudokruisribgewelf met druiper. De stoffering omvat een houten, met verguldsel opgehoogd neogotisch altaar en een twaalftal obits van leden van de families Huysman, Nieulant en Jolly.

  • Onroerend Erfgoed Vlaams-Brabant, Beschermingsdossier DB00221, Terlindenkapel (S.N., 2004).
  • DENEEF, R. 2005: Historische Tuinen en Parken van Vlaanderen. Inventaris Vlaams-Brabant. Pajottenland - Zuidwestelijk Brabant: Bever, Dilbeek, Galmaarden, Gooik, Herne, Lennik, Liedekerke, Pepingen, Roosdaal, Sint-Pieters-Leeuw, Ternat, Brussel: Vlaamse Overheid. Onroerend Erfgoed.
  • VERBESSELT J. 2001: Het parochiewezen in Brabant tot het einde van de 13de eeuw, 27, Brussel, 290-294.
  • VRANCKEN J. 1980: Pajottenland. een land om lief te hebben, Ternat, 176-188.

Bron: -
Auteurs:  Cox, Lise, Piens, Joachim
Datum: 2013


Je kan deze pagina citeren als: Cox, Lise; Piens, Joachim: Kapelhof met Onze-Lieve-Vrouw Ter Lindenkapel en opgaande winterlinden [online], https://id.erfgoed.net/teksten/187630 (geraadpleegd op 19-06-2021)


Onze-Lieve-Vrouw Ter Lindenkapel (1975)

Eigenaardig gebouwtje ingeplant op een driesprong van wegen en beschaduwd door lindebomen. De geschiedenis vermeldt stichting van een kapel in de 11de eeuw(?), door andere bronnen gesitueerd in 1626 bij de stichting van een kapelanie bij het kasteel ter Rijst. Wederopbouw in baksteenmetselwerk einde 17de eeuw (na 1690) en herstel na stormschade in 1871.

Huidige toestand moeilijk dateerbaar wegens de 19de-eeuwse cementering der gevels. Achthoekig gebouw gemarkeerd door een piramidaal dak met slanke dakruiter boven het westportaal en verlicht door middel van twee rondboogvenstertjes. Binnenin, bepleisterde muren (19de eeuw) en overkoepelde centrale ruimte: houten bebording op acht brede houten ribben. Restauratie wordt overwogen.


Bron: De Maegd C. & Van Aerschot S. 1975: Inventaris van het cultuurbezit in Belgiƫ, Architectuur, Vlaams-Brabant, Halle-Vilvoorde, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 2N, Gent.
Auteurs:  De Maegd, Christiane, Van Aerschot, Suzanne
Datum: 1975


Je kan deze pagina citeren als: De Maegd, Christiane; Van Aerschot, Suzanne: Kapelhof met Onze-Lieve-Vrouw Ter Lindenkapel en opgaande winterlinden [online], https://id.erfgoed.net/teksten/40400 (geraadpleegd op 19-06-2021)