is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw
Deze vaststelling is geldig sinds
is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw
Deze vaststelling was geldig van tot
Gelegen op een heuvel, met toren, beuk, transept en sacristieën in neogotische stijl uit de 19de eeuw. Oudere gedeelten in de oostelijke muur van het transept (15de eeuw) en in de ijzerzandstenen muur van het koor (gotisch, 13de eeuw?).
Lager, veelhoekig koor, in laatgotische stijl (16de eeuw) gebouwd van bak- en zandsteen op een sokkel van ijzerzandsteen; gewelf met houten bebording in Louis XV-stijl (midden 18de eeuw).
Mobilair. In de dwarsarmen, gepolychromeerde houten beelden uit 16de en 17de eeuw; slecht gerestaureerde barokke zijaltaren (circa 1700); renaissancistische preekstoelkuip (1688); barokdoopvont uit de 17de eeuw; tegen de zuidgevel verscheidene grafkruisen uit de tweede helft van de 18de eeuw; tegen het koor, klein stenen renaissance bas-reliëf (vermoedelijk 16de eeuw).
Bron: GENICOT L.F., VAN AERSCHOT S., DE CROMBRUGGHE A., SANSEN H. & VANHOVE J. 1971: Inventaris van het cultuurbezit in Vlaanderen, Architectuur, Provincie Brabant, Arrondissement Leuven, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 1, Luik.
Auteurs: Genicot, Luc; Van Aerschot, Suzanne; de Crombrugghe, Anne; Sansen, Hadewych; Vanhove, Jacqueline
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
In het archief van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen (KCML) zijn ontwerpplannen bewaard voor de vergroting en restauratie van de kerk met nieuwe klokkentoren, opgemaakt door provinciearchitect Van Arenbergh (vermoedelijk Alexander), en gedateerd 20 december 1860.