is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Sint-Pieterskapel met necropolis, kerkhof en kerkhofmuur
Deze vaststelling is geldig sinds
is aangeduid als beschermd monument Sint-Pieterskapel met necropolis, kerkhof en kerkhofmuur
Deze bescherming is geldig sinds
is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Sint-Pieterskapel met necropolis, kerkhof en kerkhofmuur
Deze vaststelling was geldig van tot
Kapel met necropolis, kerkhof en kerkhofmuur. Grotendeels daterend uit begin 13de eeuw (overgangsstijl) en grondig gerestaureerd in de loop van de 20ste eeuw.
Gebouw opgetrokken uit kwartsiet van Overlaar op basilicaal grondplan; drie beuken van drie traveeën, uitspringend transept, oostkoor met vlakke sluiting en westtoren. Vierkante toren van vier verdiepingen, galmgaten met deelzuiltje bovenaan; benedenverdieping verbonden met de beuk door middel van een rondboog, overkluisd met een kruisribgewelf voorzien van een met stermotief versierde sluitsteen; kleine deur op de bovenverdieping uitziende op het schip.
Korte beuk die reeds getuigt van gotische invloed; rijzige verhoudingen, doch nog overdekt met een plafond. Romaanse zijbeuken, met typische vensters, pijlers en heden dichtgemetselde deur in de noordgevel.
De oorspronkelijke vier traveeën werden tot drie herleid in 1470 bij de invoeging van het overwelfde transept verlicht door een breed glasraam in de met hogers afgezette zuidpuntgevel. Gotisch koor van twee traveeën uit de 13de eeuw overkluisd met houten spitstongewelf
Mobilair. Nihil; ingericht als ossuarium na de Eerste Wereldoorlog.
Bron: GENICOT L.F., VAN AERSCHOT S., DE CROMBRUGGHE A., SANSEN H. & VANHOVE J. 1971: Inventaris van het cultuurbezit in Vlaanderen, Architectuur, Provincie Brabant, Arrondissement Leuven, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 1, Luik.
Auteurs: Genicot, Luc; Van Aerschot, Suzanne; de Crombrugghe, Anne; Sansen, Hadewych; Vanhove, Jacqueline
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
De inventaristekst van 1971 spreekt van een inrichting als ossuarium. Die term is niet correct. Een ossuarium is een ‘losse verzameling’ van beenderen van (een groep) overledenen, meestal ongeïdentificeerd. Hier gaat het om een begraafplaats met individuele graven waarvan bijna alle zijn geïdentificeerd.
De indrukwekkende necropolis is uniek in zijn soort. Restauratie door architect Léon Govaerts.
Mobilair: De onderwerpen van de glasramen van Maurice Langaskens dragen symbolen van moed, opoffering en trouw aan het vaderland. Ze vormen een aanklacht tegen de oorlog en een ode aan de vrede. Het beeldhouwwerk is van Geo Verbanck. Het omvat een groot kruisbeeld en een groot beeld van Sint-Pieter.