Het betreft een sobere, overwegend neoclassicistische plattelandspastorie uit de tweede helft van de 18de eeuw, met vermoedelijk een oudere kern en latere aanpassingen.

Historiek

Langs de Leuvensebaan, schuin tegenover de kerk, bevindt zich de pastorie waarvan algemeen wordt aangenomen dat ze in de tweede helft van de 18de eeuw in opdracht van het kapittel van de Sint-Pieterskerk werd gebouwd. Algemeen wordt de bouw in de tweede helft of het einde van de 18de eeuw gesitueerd. Toch wijzen diverse bouwsporen zowel op een oudere kern (negblokken vensteromlijstingen) als op 19de-eeuwse aanpassingen.

Verbouwd in 1807 (conform het jaartal in de arduinen trede van het bijgebouw) en in 1905 door de Leuvense architect Theo Van Dormaal.

De pastorie was – ten tijde van de bescherming in 1993 - niet meer als zodanig in gebruik, de jeugdbeweging en de heemkundige kring vonden er onderdak en er waren plannen om er de gemeentelijke bibliotheek in onder te brengen.

Beschrijving

Het is een oost-west georiënteerd dubbelhuis in baksteen op gecementeerde plint, zes traveeën breed en twee bouwlagen hoog afgedekt met een schilddak van kunstleien.

Opvallend is de asymmetrische gevelopbouw met grote, beluikte rechthoekige vensters op het gelijkvloers en kleinere vensters op de verdieping.
De inkompartij ter hoogte van de derde travee wordt geaccentueerd door een geprofileerde arduinen deuromlijsting bekroond met een entablement. De deur zelf is uitgewerkt als een dubbele achtdelige paneeldeur met rechthoekig bovenlicht.
De vensteromlijstingen werden duidelijk aangepast. De stijlen worden gevormd door onregelmatige, kalkstenen negblokken, terwijl onder- en bovendorpels in arduin zijn uitgevoerd.
De achtergevel vertoont een nagenoeg identieke opbouw. Hier ontbreken evenwel de luiken, terwijl de deur in een eenvoudige negblokomlijsting is gevat. De gevels zijn bovenaan afgewerkt met een holrond bepleisterde kroonlijst.
Tegen de noordelijk zijgevel werd een éénlaags bijgebouw onder pannen zadeldak met muurvlechtingen en top- en schouderstukken gebouwd. In de straatgevel twee deuropeningen in een rechthoekige, kalkzandstenen omlijsting.

Qua plattegrond vertoont de pastorie de gebruikelijke dwarsgang geflankeerd door vier, ruime vertrekken: links twee salons en rechts een eetkamer en keuken.
In de gang of vestibule een grijs-zwarte marmeren tegelvloer, in de overige vertrekken een houten plankenvloer. De stucplafonds dateren uit de Louis XV-periode, terwijl de marmeren volutenschouwen en dubbele paneeldeuren aanpassingen zijn uit de 19de eeuw. Een houten bordestrap met eenvoudige balusters bedient de kamers op de verdieping, die uitgeven op een smalle middenbang, parallel met de voorgevel.
Het gaaf bewaarde kapconstructie heeft nog de genummerde traditionele spanten. De ruime overwelfde kelders zijn te bereiken via een steile, natuurstenen keldertrap.

De pastorie is ingeplant te midden van een volledig ommuurde tuin. De lage bakstenen ommuring langs de straatzijde vervangt een oorspronkelijke hogere muur.