is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Pastorie Sint-Ermelindisparochie
Deze vaststelling is geldig sinds
omvat de aanduiding als beschermd monument Pastorie Sint-Ermelindisparochie
Deze bescherming is geldig sinds
is deel van de aanduiding als beschermd stads- of dorpsgezicht, intrinsiek Dorpskern Meldert
Deze bescherming is geldig sinds
is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed Pastorie van 1779
Deze vaststelling was geldig van tot
Gedateerd 1779 op de arduinen pijlers van het gesmeed ijzeren hek. Twee verdiepingen hoog dubbelhuis afgedekt met een voor de streek van Hoegaarden typisch wolfsdak; steekboogramen en -deur voorzien van zandstenen omlijstingen met vlakke sluitstenen. Aan linkerzijde, bijbouw uit 19de en 20ste eeuw.
Bron: GENICOT L.F., VAN AERSCHOT S., DE CROMBRUGGHE A., SANSEN H. & VANHOVE J. 1971: Inventaris van het cultuurbezit in Vlaanderen, Architectuur, Provincie Brabant, Arrondissement Leuven, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 1, Luik.
Auteurs: Genicot, Luc; Van Aerschot, Suzanne; de Crombrugghe, Anne; Sansen, Hadewych; Vanhove, Jacqueline
Datum:
De tekst wordt ter beschikking gesteld door: Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE)
Uit de 18de-eeuwse kaarten blijkt dat de pastorie toen volledig omgracht was. Naast de pastorie lag een parterretuin en het geheel was gevat binnen een rechthoekige gracht met opening naar de kerkzijde. Op de Poppkaart is de pastoriesite een vierkant perceel, onderaan natuurlijk begrensd door een arm van de Mene. De gracht werd in 1907 gedempt in functie van de verbreding van de Sint-Ermelindis- en de St.-Laurentiusstraat.
De moestuin aan de oostzijde, de buxus of palm, de fruitbomen - pruim, peer en hazelaar - en de recent aangeplante afscheidende meidoornhagen zijn aanplanten die typologisch thuishoren in een pastorietuin. Het zuiden van de tuin heeft een eerder bosachtig karakter en is mogelijk een restant van een ouder bosje of een pastoorsbosje.