Damburghoeve

inventaris bouwkundig erfgoed \ bouwkundig relict

Locatie

Provincie Limburg
Gemeente Bocholt
Deelgemeente Bocholt
Straat Eikenlaan
Locatie Eikenlaan 1, Bocholt (Limburg)
Status Bewaard

Administratieve gegevens

Gebeurtenissen
  • Adrescontrole Bocholt (adrescontroles: 12-03-2007 - 12-03-2007).
  • Inventarisatie Bocholt (geografische inventarisatie: 01-01-2005 - 12-01-2005).

Juridische gevolgen

is vastgesteld als bouwkundig erfgoed Damburghoeve

Deze vaststelling is geldig sinds 01-02-2018.

is beschermd als monument Damburghoeve

Deze bescherming is geldig sinds 26-01-1987.

is beschermd als stads- of dorpsgezicht, intrinsiek Damburghoeve met omgeving

Deze bescherming is geldig sinds 26-01-1987.

Beschrijving

Damburg was een cijnshof, dat verworven werd door de heren van Bocholt. De zetel was een herenhoeve, die door de heer verpacht werd en een paar dagen per jaar door hem gebruikt werd als jachtpaviljoen. Ze heeft nooit gediend als permanente residentie van de heer. Mogelijk was Damburg oorspronkelijk een schans voor de inwoners van het dorp, opgericht in het vierde kwart van de 16de eeuw en bleef ze deze functie ook later vervullen. Het monumentale poortgebouw werd gebouwd door Joanna Theresia Clara van Bocholt, vrouwe van Bocholt, en haar echtgenoot de graaf de Lannoy in 1715. Het was toen een ruime, omgrachte herenhoeve; op deze wijze staat zij ook afgebeeld op de Ferrariskaart (1771-77), met de benaming Château d’Ambroug: het gebouw is U-vormig, met de open zijde van het erf naar het oosten, en twee haakse vleugels aan de erfzijde van de westelijke vleugel. In de Atlas van de Buurtwegen (1845) staat de hoeve aangeduid in grosso modo haar huidige vorm: de hoofdvleugel (noordwesten) is verlengd tot de huidige lengte, de haakse aanbouwsels aan erfzijde zijn verdwenen. De benaming is Maison du Village de Bocholt.

In de tweede helft van de 18de eeuw hadden in de buurt van Damburg de eerste grote dennenaanplantingen van de gemeente plaats: zij staan reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1771-77).

Het goed omvat thans volgende onderdelen: ten zuidwesten het poortgebouw van 1715, met aansluitende recente aanbouwsels, en de eigenlijke hoeve in de noordwestelijke vleugel: woonhuis en aansluitend dienstgebouwen. De kern van dit gedeelte klimt waarschijnlijk op tot de 17de eeuw, doch de erfzijdegevel is vrijwel volledig aangepast, en de twee noordtraveeën dateren uit de eerst helft van de 19de eeuw.

Poortgebouw in Maasstijl. Drie traveeën, de twee uiterste van één bouwlaag onder schilddak, de middelste torenachtig verhoogd tot twee bouwlagen onder tentdak (leien). Datering op een gevelsteen boven de ingangspoort; deze gevelsteen omvat naast de datering A° 1715 de wapenschilden van de families de Furstenberg en de Lannoy. Smeedijzeren muurankers. Geprofileerde, mergelstenen kroonlijsten. Kalkstenen banden. De toegangspoort is rondboogvormig in een geblokte kalkstenen omlijsting; aan erfzijde een bakstenen rondboogpoort met ontlastingsboog van twee rollagen en een platte laag. Kruiskozijnen in een vlakke kalkstenen omlijsting, het benedengedeelte voorheen beluikt (duimen). De ordonnantie van de erfzijdegevel is gelijkaardig.

Binnen in de poortdoorgang aan elke zijde een kelderdeur en een deur naar de verhoogde begane grond; de houten trapconstructies bleven behouden.

De noordwestelijke vleugel is van baksteen onder zadeldaken (Vlaamse pannen). Dropmotief en overhoekse muizentandfries onder de dakrand; smeedijzeren muurankers met krullen. Het eerste gedeelte is een schuur van één bouwlaag onder zadeldak (Vlaamse pannen). Bakstenen gebouw, voorzien van twee korfboogpoorten, met ontlastingsboog van twee rollagen en een platte laag. Het woonhuisgedeelte met aansluitende schuur of koetshuis, telt negen traveeën en twee bouwlagen; de drie noordelijke traveeën zijn recenter dan de rest van dit gedeelte. De vensters aan erfzijde schijnen aangepast. De vensters in de noordwestelijke gevel zijn smalle, rechthoekige vensters (strek); het is niet duidelijk uit welke periode zij dateren. In de gevel aan erfzijde een korfboogpoort in de derde travee van rechts. Zijgevels met aandaken en vlechtingen. De noordoostelijke zijgevel behield mogelijk zijn oorspronkelijke, 18de-eeuwse muuropeningen: smalle, rechthoekige houten kozijnen en één houten bolkozijn; drie uilengaten in de geveltop.

  • BUSSELS M., Bocholt voorheen. (Verzamelde Opstellen uitgegeven door den Geschied- en Oudheidkundige Studiekring te Hasselt, 13, 1937, pagina's 349-368).
  • MOLEMANS J., Toponymie van Bocholt, Brussel, 1975.
  • MOLEMANS J., "Tumulten, oploopen en conspiratiens" in Bocholt aan het einde van het Ancien Régime, (Limburg, 72, 73,(3, 4),1993-94, pagina's 157-183, 193-218, 3-32).

Bron: Schlusmans F. 2005: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Limburg, Arrondissement Maaseik, Kantons Bree - Maaseik, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 19N1, Brussel - Turnhout.

Auteurs: Schlusmans, Frieda

Datum tekst: 2005

Relaties

Geen afbeelding beschikbaar

maakt deel uit van Bocholt

Bocholt (Bocholt)

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.