Sint-Pieterskerk

inventaris bouwkundig erfgoed \ bouwkundig relict

Locatie

Provincie West-Vlaanderen
Gemeente Kuurne
Deelgemeente Kuurne
Straat Sint-Michielsweg
Locatie Sint-Michielsweg zonder nummer, Kuurne (West-Vlaanderen)
Status Bewaard

Administratieve gegevens

Gebeurtenissen
  • Adrescontrole Kuurne (adrescontroles: 12-06-2008 - 12-06-2008).
  • Inventarisatie Kuurne (geografische inventarisatie: 01-04-2007 - 01-10-2007).
  • Thematische inventarisatie 20ste-eeuwse kerken (geografische inventarisatie: 01-07-2008 - 31-12-2009).

Juridische gevolgen

is vastgesteld als bouwkundig erfgoed Sint-Pieterskerk

Deze vaststelling is geldig sinds 14-09-2009.

Beschrijving

Sint-Michielsweg z.nr./ Parkwijk. Sint-Pieterskerk.
Opvallende moderne parochiekerk gelegen te midden van grasplein, met voorgevel gericht op de Brugsesteenweg. Ten oosten van de kerk parking.

Historiek.

Door de grote bevolkingsaangroei op de wijken de "Kathoek" en "'t Hoge" wordt in 1946 beslist om een nieuwe parochie op te richten, de z.g. "Sint-Pietersparochie".
Na twee voorlopige bidplaatsen, eerst in een vlasschuur op 't Hoge (Brugsesteenweg nr. 395, rechts ervan) en later in de lokalen van de gemeentelijke jongensschool (Brugsesteenweg en thans afgebroken), wordt in 1960 besloten om een nieuwe kerk te bouwen.
Drie Kuurnse architecten, Piet Devos, Marcel Holvoet en Jaak Vandenweghe, krijgen de opdracht tot het ontwerpen van een nieuw bedehuis. In 1962 wordt een stuk grond aangekocht aan de huidige Sint-Michielsweg. In 1964 wordt het definitieve ontwerp goedgekeurd, maar de werken starten pas in 1967. In eerste instantie begint men met de bouw van de toren, die reeds in 1968 afgewerkt is en ingewijd wordt.
Op 29 mei 1971 wordt de nieuwe kerk ingezegend door Mgr. De Smedt.
In 1977-1978 wordt de groenzone rond de kerk aangelegd naar ontwerp van tuinarchitect G. Ringoot (Belsele-Waas). In 1981 worden verschillende werken uitgevoerd. De kerkportalen worden uitgebreid en de oorspronkelijke doopkapel wordt eveneens vergroot en verbouwd tot weekkapel naar ontwerp van de J. Vandenweghe en M. Holvoet. Tevens wordt het leien dak hersteld.
In 1989 moeten opnieuw verschillende herstellingswerken aan het dak worden uitgevoerd, te wijten aan vochtproblemen. In 1990 wordt het beschadigde kerktorenkruis van de toren gehaald. In 1994 wordt een nieuw kruis geplaatst, een duplicaat van het oorspronkelijke kruis, nu uitgevoerd in inox.

Beschrijving

Georiënteerde zaalkerk op onregelmatig grondplan bestaande uit twee ongelijke tegenover elkaar liggende trapeziums. De ruimte is opgevat als een tent in twee delen, in de vorm van de vissersboot van de patroonheilige Petrus. De sacristie bevindt zich ten zuiden van het schip, losstaand van de kerk. Een glazen gang verbindt de sacristie met het schip. Ten noorden staat de vrijstaande klokkentoren of campanille.

Lichte baksteenbouw onder zadeldak (bitumen) uitlopend tot op de grond (cf. tentzeil). Het gebouw is samengesteld uit vier tegen elkaar staande hyperbolische paraboloïden. Houten spantbouw bestaande uit eenentwintig dubbele spanten, allen verschillend in lengte en hellingsgraad. In de nok, glasstraat over de hele lengte van het gebouw aangevuld door verschillende lichtkoepels.
Toegang onder grote luifel, via grote metalen deuren. Boven het portaal, groot betonraam met ingewerkt glasraam met als thema "Onze-Lieve-Vrouwe van ons land, met uw sleep van kant, overschaduw ons hele land", naar ontwerp van Marie-Thérèse Iserbyt (Wevelgem).
Ten noorden vrijstaande witgeschilderde klokkentoren, bestaande uit twee betonnen armen die drie klokken dragen. Bovenaan is tussen de armen een ijzeren kruis bevestigd.

Interieur. Wanden bekleed met lichtgele baksteen. Vloer van Noorse leisteen. Glazen tochtportaal met erboven een ruim doksaal. Sobere, houten afgeronde biechtstoelen. Hoofdaltaar op een verhoog, op de scheidingslijn van de twee trapeziums, ongeveer in het midden van de kerk. Kleiner altaar aan de oostzijde van de kerk. De gebrandschilderde glasramen van de H. Augustinus, H. Clemens en de H. Sabina zijn afkomstig uit de Kortrijkse Sint-Maartenskerk en dateren van na de Tweede Wereldoorlog. Ze moesten vermoedelijk de in de Tweede Wereldoorlog vernielde glasramen vervangen maar werden nooit geplaatst. De ramen werden in 1995 gerestaureerd en van een nieuwe omlijsting voorzien.

Doopkapel in 1982 omgevormd tot week-winterkapel. Het Onze-Lieve-Vrouw-Ter-Hulp-beeldje in deze kapel is in oorsprong afkomstig uit "Putjes Kapelleke" in de Koning Boudewijnstraat. Het houtsnijwerk aan de muur is een deel van de oude preekstoel.

Mobilair.
Hoofdaltaar. Uitgewerkt door de leraars en leerlingen van de technische school van Roeselare onder leiding van ontwerper-kunstenaar José Vermeersch (Lendelede). En stelt de Sloep van de heilige Petrus voor.
Tabernakel naar ontwerp van Lionel Holvoet en uitgewerkt door Jozef Druart (Kortrijk).
In het koor keramieken beeld van de verrezen Christus, naar ontwerp van Marie-Thérèse Iserbyt en uitgewerkt door Jozef Druart.
Elektronisch Woop-orgel van 1979.

VAN HOUDENHOVE F., VAN WEZEMAEL L., De geschiedenis van de Kuurnse Sint-Pietersparochie, Kuurne, 1996, p. 89-157.
ROOSE-MEIER B., VANDERSCHRAEGHEN H., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Provincie West-Vlaanderen, Kanton Harelbeke, Brussel, 1979, p. 63.

Bron: De Gunsch A. met medewerking van Moeykens S. 2008: Inventaris van  het bouwkundig erfgoed, Provincie West-Vlaanderen, Gemeente Kuurne,  Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen WVL37, (onuitgegeven werkdocumenten).

Auteurs: De Gunsch, Ann

Relaties

Geen afbeelding beschikbaar

maakt deel uit van Sint-Michielsweg

Sint-Michielsweg (Kuurne)

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.