Inventaris

Stationsstraat 2-4 (Leuven)
Het station van Wijgmaal werd volgens het kadaster en de literatuur gebouwd in 1888 in opdracht van de Remyfabriek, volgens het gangbare stationstype van dat moment. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal voor de werknemers van de fabriek. In 1896 werd volgens onderzoek van E. Willekens het gebouw uitgebreid met een postkantoor.

Straatjesgang 2-5 (Leuven)
Bescheiden, oorspronkelijk twee aan twee gekoppelde enkelhuisjes, van twee bouwlagen en twee à drie traveeën, onder pannen zadeldaken.

Tervuursesteenweg 236 (Leuven)
Dorpswoning gelegen op de grens van Bertem en Terbank, reeds weergegeven op de Atlas der Buurtwegen uit 1841. Uit de evolutie van het pand, zoals weergegeven door de kadastrale schetsen, blijkt dat het linkse gedeelte sinds 1848 ongewijzigd bleef. Dit diephuis wordt gekenmerkt door een 19de-eeuwse beschilderde, neoclassicistische gevel. De lagere aanbouw werd omstreeks 1900 verhoogd met een graanzolder.

Tervuursesteenweg 295 (Leuven)
Neogotisch dominicanessenklooster dat in 1861-1864 werd opgetrokken als uitbreiding van en aansluitend op de bewaarde 17de-eeuwse priorijvleugel, ingrijpende verbouwingen en uitbreidingen vanaf 1922.

Tervuursesteenweg 82 (Leuven)
Het burgerhuis met neo-Vlaamserenaissance-inslag, werd kadastraal geregistreerd in 1896 en opgetrokken in opdracht van Lodewijk Van Overbeek–Perdieus, landbouwer te Heverlee. Tegelijkertijd werd achterliggend op het perceel parallel aan de woning een schuur gebouwd.

Tervuursesteenweg 90 (Leuven)
De langgestrekte hoeve werd kadastraal geregistreerd in 1842 en behoort zo tot de oudste bebouwing langs de Tervuursesteenweg. De hoeve parallel met de straat gebouwd, getuigt van het vroege agrarische verleden van Heverlee (Terbank), dat het landschap buiten de stadsomwalling kenmerkte. De hoeve omvat een woon- en schuurgedeelte onder een zadeldak. De verankerde gevel, de aandaken, de muurvlechtingen ter hoogte van de zijgevels alsook de zandstenen omlijstingen van de deur en de keldergaten verwijzen naar de 19de-eeuwse kern van deze hoeve.

Tervuursesteenweg 97A (Leuven)
De dorpswoning met aangebouwde schuur behoort tot de laatste bewaarde laagbouw aan de Tervuursesteenweg, en is representatief voor de oorspronkelijke landelijke bebouwing die deze steenweg kenmerkte aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. De schuur werd in 1944 tot noodkerk aangepast voor de pas opgerichte parochie van Het Onbevlekt Hart van Maria, vóór de bouw van de gelijknamige parochiekerk die eveneens aan de Tervuursesteenweg is gelegen. De spitsboogvensters met ramen met houten roedeverdeling in de voorgevel vormen nog een getuige van deze historische functie.

Tervuursestraat 152, 162 (Leuven)
Minstens tot het einde van de 16de eeuw opklimmende breedhuizen in bak- en zandsteenstijl.

Tervuursestraat 159-161 (Leuven)
Breedhuizen, elk met twee traveeën en twee bouwlagen onder een doorlopend pannen zadeldak, die in oorsprong één geheel vormden en in kern vermoedelijk opklimmen tot de 17de eeuw.

Tervuursestraat 56 (Leuven)
Het kloostercomplex, gelegen op een vrij smal, schuin georiënteerd perceel aan de Tervuursestraat, wordt getypeerd door een ongebruikelijke schikking van de verschillende volumes rond meerdere binnenplaatsen.