Inventaris

Dreef 1-2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis gebouwd omstreeks 1855 met bijhorende 17de-eeuwse hoeve en een 19de-eeuws complex met koetshuis, stallen en personeelswoningen. De gebouwen zijn gelegen in een park in landschappelijke stijl, gevormd door een 'eiland' van circa 3 hectare, omringd door een brede waterpartij van 2 hectare met golvende oevers en met landschappelijke 'clumps' bezaaide beemden, aangelegd in 1847-1874.

Dreef 2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis, volgens de literatuur gebouwd in 1855 in opdracht van François Pangaert die het domein verwierf in 1836. Het ligt op een eiland te midden van een uitgestrekt park met diverse populierendreven, weiden en vijvers. De kadastrale registratie van een 'château' gebeurde in 1866 in eigendom van 'Pangaert d’Opdorp zoon Franciscus Josephus Maria Ghislenus, rentenier Wolvertem'. Gelijktijdig met het kasteel ontstond ten zuiden ervan een nieuw complex met een koetshuis, stallen en personeelsverblijven.

Driesstraat 120 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen, geschikt rondom een gebetonneerd erf, gedeeltelijk opklimmend tot de 18de eeuw. Op de Ferrariskaart (1770-1778) worden drie vrijstaande, U-vormig ingeplante volumes met centraal erf weergegeven; de zuidwestzijde bleef onbebouwd. De hoeve is gelegen op de 'Wolvertemse Dries' en wordt volgens J. Lefèvre '’t Hof van Leemans' genoemd; dezelfde bron maakt ook gewag van een balk met jaartal 1785.

Driesstraat 35 (Meise)
Hoeve uit de 19de eeuw. Boerenhuis met twee verdiepingen en pannen zadeldak met een muurpand van kleine baksteentjes in de zijgevel, duidend op een oudere kern, doch volledig verbouwd.

Drijpikkelstraat 1-3 (Meise)
Beeldbepalende hoeve, opgetrokken in neotraditionele stijl en door muurankers in de voorgevel van het woonhuis gedateerd 1861. De hoeve werd kadastraal geregistreerd in 1866 als 'nouvelle construction' in eigendom van 't’Kint Charles Louis, eigenaar Brussel' op een voorheen onbebouwd perceel.

Drijpikkelstraat 25-27, 27A (Meise)
Het landhuis Impdehof getuigt van de evolutie van een laatmiddeleeuwse hofstede naar een grote omwalde buitenplaats, die vervolgens uitgroeide tot een aanzienlijk landhuis voor permanente bewoning. Het in 1923-1924 heropgebouwde landhuis in neotraditionele stijl is gelegen in een ruim park, aangelegd in landschappelijke stijl.

Gemeenteplein 21 (Meise)
Het voormalige gemeentehuis, dat als zodanig in gebruik bleef tot 2008, werd opgetrokken in 1875 in neotraditionele stijl, de buitengevels werden heropgebouwd in 1926 naar een ontwerp van bouwmeester R. Crignier, zie herdenkingsplaat in het bordes.

Gemeenteplein 24 (Meise)
De georiënteerde longitudinale kruiskerk, waarvan de ingebouwde vroeggotische toren opklimt tot de 13de eeuw, is gelegen op een hoogte ten westen van het Gemeenteplein, waardoor het dominerende effect in de dorpskern vergroot wordt. Voormalig kerkhof met geschoren buxushaag en solitaire rode beuk.

Gemeenteplein 5 (Meise)
Beeldbepalende afspanning met neoclassicistische uitstraling, vandaag in gebruik als taverne, gelegen op de hoek met de Oppemstraat. Op oude prentkaarten wordt het pand aangeduid als 'Grand Hotel/ St. Martin/ Restaurant'. Het pand werd omstreeks 2000 gerenoveerd onder leiding van architect Eric Robberechts (ontwerp van 1999).

Grotendries (Meise)
Kapel gedateerd 1881 en ingeplant op de hoek met Pluimennest. De kapel werd in 1888 kadastraal geregistreerd als 'nouvelle construction' in eigendom van landbouwer Benedictus D’Hondt-Roelants, eigenaar van de aanpalende hoeve.