Inventaris

Frederik Lintsstraat 77 (Leuven)
In 1903 naar ontwerp van Theo Van Dormael gebouwd handelspand met woning aan de Brabançonnestraat 126.

Gebroeders Tassetstraat 93 (Leuven)
Het vrijstaande burgerhuis werd volgens onderzoek van E. Willekens gebouwd in de periode 1919-1930 en werd monumentaal uitgewerkt door middel van de centrale erker en dakkapel. Het originele schrijnwerk, ingevuld met glas-in-loodramen in paarse tinten bleef bewaard en verhoogt de gaafheid van deze woning. Het perceel van de woning kenmerkt zich door een afgesneden hoek, net zoals de overige hoekpercelen ter hoogte van het kruispunt van de Gebroeders Tassetstraat en de Casinolaan. Het burgerhuis, opgetrokken op de perceelgrens, richt zich naar het kruispunt en is van deze vier hoekpercelen het meest beeldbepalende pand vanwege de zorgvuldige architecturale vormgeving. De woning staat georiënteerd naar het centrum van Wijgmaal.

Gebroeders Tassetstraat 95 (Leuven)
De villa Madou dateert volgens onderzoek van E. Willekens van 1935 en werd opgetrokken in een modernistische bouwstijl met veel verwijzingen naar de pakketbootstijl. Half verzonken in het midden van het bouwperceel, situeert zich de woning, omgeven door een tuin en afgebakend ten opzichte van de straat door middel van een lage, gebosseerde blauwe hardstenen muur in wildverband.

Geldenaaksebaan (Leuven)
Hoekpand van twee bouwlagen onder steil zadeldak, momenteel met eind 19de- of begin 20ste-eeuws uitzicht.

Geldenaaksebaan 10-16 (Leuven)
Deze vier burgerhuizen met invloeden van de cottagestijl werden in 1926 opgetrokken in opdracht van Jean-Baptiste Van Diest, handelaar gevestigd op de Geldenaaksevest en zijn echtgenote Philomena Schuybroek. Door het ontbreken van een bouwaanvraag, blijft de architect onbekend.

Geldenaaksebaan 160 (Leuven)
Interbellumburgerwoning die in 1931 gelijktijdig werd opgetrokken met nummer 162 in opdracht van Guillaume Brullemans, landbouwer te Heverlee. Gezien het ontbreken van een bouwaanvraag, blijft de architect onbekend. Beide huizen zijn bijna identiek; enkel bij nummer 160 bleef het schrijnwerk integraal bewaard, wat de eenvoudige gevel zijn karakter en erfgoedwaarde verleent.

Geldenaaksebaan 25-37 (Leuven)
De bouw van deze rij van zeven arbeiderswoningen gebeurde in opdracht van Van Meensel. De plannen, naar het ontwerp van de architect Theo Van Dormael, dateren van 1908. Een gevelsteen boven de rechtse toegangspoort bevestigt dit bouwjaar. Het geheel van identieke arbeiderswoningen, eveneens voorzien van een gevelniskapel en een poorttoegang, vormt een mooi voorbeeld van de begin 20ste-eeuwse bebouwing langs deze eeuwenoude baan, die de Abdij van Park en Heverlee met de stad Leuven verbond.

Geldenaaksebaan 277 (Leuven)
Het Sint-Albertuscollege werd in 1936 opgetrokken in opdracht van de orde van de karmelieten. De site, pas in gebruik genomen in 1949, omvatte reeds van bij de bouw een verdeling in klooster- en onderwijsgebouwen, gericht op het huisvesten en het onderwijzen van leden van de orde. De gebouwen uit het interbellum worden gekenmerkt door een historiserende bouwstijl met neoromaanse stijlkenmerken. Dit is typerend voor de kloosterarchitectuur in het Leuvense van en bijgevolg mogelijk naar ontwerp van Theo Van Dormael. In de jaren 1960 werd een uitbreiding in expo-stijl toegevoegd ten noordwesten van de aanvankelijke kloostergebouwen. Ten gevolge van de recuperatie van bouwonderdelen, waaronder ‘glulam’-dakspanten, afkomstig van de Wereldtentoonstelling van 1958 ontstond stilistisch een groot contrast tussen beide gebouwen.

Geldenaaksebaan 68 (Leuven)
Deze woning werd kadastraal geregistreerd in 1931 en gebouwd in opdracht van Keusters-Vanmassevelde Joseph, meubelmaker te Heverlee. Deze eenvoudige woning onderscheidt zich van de omliggende rijwoningen omwille van het bijzondere schrijnwerk naar oorspronkelijk model in de voorgevel. Omwille van het ontbreken van de bouwaanvraag, blijft de architect onbekend.

Geldenaaksevest 104 (Leuven)
Ruime hoekwoning, vermoedelijk naar een ontwerp van O. Devos in 1908 opgetrokken in cottagestijl.