Inventaris

Vyvestraat (Staden)
Duitse bunker uit de Eerste Wereldoorlog, behorende tot de 'Flandern I-Stellung'. Deze bunker speelde een belangrijke rol tijdens de gevechten om de Most in oktober 1918.

Vyvestraat 33 (Staden)
Boerenarbeidershuis uit de jaren 1920, vermoedelijk heropgebouwd; nu in gebruik als chiroheem. Teruggaand op de regionale hoevebouw.

Walstraat (Staden)
Duitse mitrailleurpost opgetrokken tegen de westelijke helling van de West-Vlaamse heuvelrug, bijna tegen het hoogste punt van de hoogte bij Stampkot.

Walstraat 18 (Staden)
Duitse militaire post, opgetrokken net achter (ten westen van) de top van de Parnassusberg, als onderdeel van de Duitse 'Artillerie-Schutz-Stellung'.

Westrozebekestraat 83 (Staden)
Afspanning 't Bourgondisch Kruis, laag hoekpand onder afgewolfd pannen zadeldak , nieuw dakvenster onder plat dak. Verankerde rode baksteenbouw; overhoekse en rechte baksteenfriezen.

Behetsstraat 8 (Steenokkerzeel)
Breedhuis van drie traveeën en twee bouwlagen met mezzanino onder licht geknikt zadeldak, opklimmend tot het begin van de 20ste eeuw.

Billaststraat 5-13, Gorislaan 52-60 (Steenokkerzeel)
Huizenrijen van gekoppelde ééngezinswoningen onder pannen bedaking, daterend uit 1920-1930 en volgende.

Breemstraat (Steenokkerzeel)
Ruime, deels met klimop begroeide Lourdesgrot, opgebouwd uit imitatierots in cementmortel en gelegen in een landelijke omgeving nabij de grens met Kampenhout. Ze werd opgericht in 1932, volgens J. Lauwers onder leiding van Willem Peeters, een lokale metselaar, en wordt tot vandaag nog steeds bezocht. Naar verluidt lag de grot eertijds op de uithoek van het erf van hoeve De Laet. Het was Adolf De Laet die de grot liet bouwen.

de Maillé de la Tour Landrylaan 1-2, 3 (Steenokkerzeel)
Waterslot, rechthoekig massief in plaatselijke zandsteenbouw geflankeerd door vier hoektorens, opgetrokken tussen 1490 en 1505, met restanten van U-vormig neerhof uit 1648 en gerestaureerde conciërgerie gedateerd 1924.

de Maillé de la Tour Landrylaan 2 (Steenokkerzeel)
Waterslot, opgetrokken tussen 1490 en 1505 en aangepast in de 17de en 18de eeuw, met overblijfsel van een landschappelijk park, aangelegd in de jaren 1880 zonder de sporen van 17de en 18de-eeuwse aanleg uit te wissen, oorspronkelijk bijna 16 hectare, grotendeels verkaveld in de jaren 1960 en gereduceerd tot de oudste kern (circa 5 hectare).