Inventaris

Andreas Vesaliusstraat 37-39 (Leuven)
Op het einde van de 19de eeuw opgetrokken burgerwoningen met drie bouwlagen hoge lijstgevels en een typisch laat-19de-eeuwse decoratie.

Andreas Vesaliusstraat 4 (Leuven)
Rond 1900 te dateren burgerwoning van drie bouwlagen en twee traveeën onder een zadeldak.

Andreas Vesaliusstraat 49, 57-65 (Leuven)
Tussen 1899 en 1901 deels naar ontwerp van G. Decock, in baksteen opgetrokken burgerwoningen, opgevat als enkelhuizen van twee traveeën en doorgaans drie bouwlagen.

Andreas Vesaliusstraat 51 (Leuven)
Iets bescheidener burgerhuis met verkleinende bouwlagen, een in 1909 toegevoegd balkon met gietijzeren balustrade en een recente dakkapel.

Andreas Vesaliusstraat 53-55 (Leuven)
Respectievelijk in 1899 en 1900 opgetrokken burgerhuizen van het enkelhuistype met drie traveeën, een souterrain en drie verkleinende bouwlagen onder een zadeldak.

Andreas Vesaliusstraat 6, 12, 20-30 (Leuven)
Geheel van neoclassicistische rijwoningen uit het einde van de 19de eeuw, opgevat als enkelhuizen van twee traveeën en drie bouwlagen onder een zadeldak.

Andreas Vesaliusstraat 7 (Leuven)
Op het einde van de 19de eeuw opgetrokken burgerhuis met drie bouwlagen hoge lijstgevel en een typisch laat-19de-eeuwse decoratie.

Arnould Nobelstraat 1-2, Bogaardenstraat 80, 121, Quinten Metsysplein 2-9, 10 (Leuven)
Pleinbebouwing die in oorsprong werd opgetrokken samen met de belendende panden van de aangrenzende straten.

Augustijnenstraat 1-7 (Leuven)
Volgens de bouwvergunning daterend van 1888, homogeen ensemble dat is samengesteld uit enkelhuizen in repeterend schema, met twee bouwlagen + mezzanino en telkens twee traveeën, onder een doorlopend zadeldak.

Baron Descampslaan 93, Kroonstraat 7-11 (Leuven)
Geheel van een monumentaal burgerhuis met waardevol interieur en arbeiderswoningen gelegen in een grote ommuurde tuin langsheen de Kroonstraat en de Baron Descampslaan. In deze muur werd aan de Baron Descampslaan een wegkapel ingewerkt. De bebouwing werd voor het eerst weergegeven op de kaart van Ferraris (1771-1778), maar werd eind 19de eeuw grondig aangepast, mogelijk met bewaarde oudere kern.