Inventaris

Pastoor Bellonstraat 2-12, Sint-Hadrianusstraat 2-4, 26-28 (Leuven)
Het geheel van tien gelijkaardige burgerhuizen, steeds met voortuin en per twee gekoppeld werd volgens onderzoek van E. Willekens gebouwd tussen 1907 en 1910 in opdracht van de Remyfabriek. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal voor de werknemers van de fabriek. Deze tien burgerhuizen werden gebouwd ter huisvesting van de bedienden. Afgezien van de woning te Sint-Hadrianusstraat nummer 28, bleef dit geheel behoorlijk gaaf bewaard en vormt het een uniform straatbeeld.

Pleinstraat 54-76 (Leuven)
Eenheidsbebouwing van twaalf bediendewoningen met neotraditionele elementen, opgetrokken in 1905 voor industrieel Jakob Van Ex-Toelen, naar ontwerp van H. Marneff. De enkelhuizen zijn in repeterend schema naast elkaar geplaatst. De rode bakstenen lijstgevels zijn sterk gelijkend maar hebben per woning een unieke gevelornamentiek, met afwisseling in de friezen, sierlijsten onder de kroonlijst en waterlijsten.

Predikherenstraat 12-14 (Leuven)
Gespiegelde diephuizen van drie traveeën en drie bouwlagen onder schilddaken, met tot de 16de eeuw opklimmende kernen, en verankerde lijstgevels die in 1912 in neoclassicistische stijl aangepast werden.

Prins de Lignestraat 21-25 (Leuven)
Het ensemble van drie burgerhuizen in eclectische stijl werd opgetrokken tussen 1913 en 1914 in opdracht van Karel Münzenberg en Francis Vrijdags. Ondanks het verschil in bouwheer en jaar, werden de drie woningen vermoedelijk wel door eenzelfde architect opgetrokken.

Prins de Lignestraat 3-11 (Leuven)
Het ensemble van vijf identieke eclectische burgerhuizen werd gebouwd in 1912 naar ontwerp van architect Theo Van Dormael in opdracht van de gebroeders Nijs en Van Dormael zelf. Het ensemble bestaat uit vijf haast identieke burgerhuizen, waarvan de gevelcomposities een uniform schema volgen. Het ensemble maakt deel uit van de kenmerkende uniforme straatwanden, opgetrokken in een eclectische stijl refererend naar de traditionele bak- en zandsteenstijl, die beide zijden van de Prins de Lignestraat kenmerken.

Prins de Lignestraat 4-32 (Leuven)
Ensemble van zestien eclectische burgerhuizen opgetrokken naar een bouwaanvraag uit 1906 en volgens een ontwerp van de architect Theo Van Dormael. Van Dormael was samen met de gebroeders Nijs ontwikkelaar van de gronden langs de Prins de Lignestraat en zodoende ook bouwheer. Het ensemble maakt deel uit van de kenmerkende uniforme straatwanden, opgetrokken in een eclectische stijl refererend naar de traditionele bak- en zandsteenstijl, die beide zijden van de Prins de Lignestraat kenmerken. In 1906 werden gelijktijdig vier ensembles van vier woningen gerealiseerd, die in het ontwerp onderling een erg grote verwantschap vertonen en ook een sterke relatie aangaan met de overige bebouwing ter hoogte van de Prins de Lignestraat, grotendeels ontwerpen van Theo Van Dormael.

Ramberg 23-25 (Leuven)
Volgens de bouwvergunning van 1911 door architect A. Stevens ontworpen als een gespiegelde tweewoonst onder één diepgericht zadeldak.

Ravenstraat 16-26 (Leuven)
Sobere eenheidsbebouwing, volgens de bouwvergunning van 1902 opgetrokken als zeven enkelhuizen met drie bouwlagen en telkens twee traveeën op terugwijkende rooilijn.

Remylaan 10 (Leuven)
Villa Kestens werd volgens onderzoek van E. Willekens gebouwd in 1885-1906 in opdracht van de Remyfabriek voor het kaderpersoneel. De verlichte industrieel Edouard Remy en zijn opvolgers bouwden naast de stijfselfabriek langs de Vaart ook tal van woningen en gemeenschapsvoorzieningen in Wijgmaal in functie van de werknemers verbonden aan de fabriek.

Remylaan 2 (Leuven)
De woning, gelegen op de hoek van de Remylaan en de Vaartdijk, aan de voet van de monumentale silotoren, werd volgens onderzoek van E. Willekens opgetrokken in 1905 en maakt deel uit van de achterliggende stijfselfabriek. De woning werd gebouwd in opdracht van deze Remyfabriek en fungeerde als onderkomen voor de conciërge.