Inventaris

Molenkreekstraat 3 (Sint-Laureins)
Achterin gelegen hoeve met losse bestanddelen, reeds opgetekend op de kaart van de Ferraris van 177-1778. Boerenwoning van drie traveeën en één bouwlaag onder zadeldak, vermoedelijk op de plaats van het oude woonhuis, doch sterk aangepast. Ten oosten, bakstenen schuur met zadeldak, voorheen met stro belegd.

Molenkreekstraat 6 (Sint-Laureins)
Hoeve, nog niet opgetekend in het landboek van 1714, wel opgetekend op de kaart van de Ferraris van 1771-1778. Erftoegang met oprit naar de hoevegebouwen, afgesloten door ijzeren hekken. Boerenwoning van één bouwlaag onder zadeldak met rode pannen, gebouwd in 1914, volgens jaartal in dakpannen, ter vervanging van het oude huis.

Sint-Jansstraat (Sint-Laureins)
Landelijk kerkje, mooi ingeplant in de Sint-Janspolder met omringend met lindes beplant, deels omhaagd en omgracht, kerkhof. Een ijzeren hek tussen vierkante gemetste pijlers en een pad loopt in de as van het portaal naar de kerk. Op het kerkhof staat een collectie graftekens die de 20Ste eeuw overspannen. Het huidige kerkgebouw dateert van 1682, mogelijk met behoud van de muren van het vroegere koor. Het meeste, nog bestaande meubilair dateert ook uit het einde van de 17de en begin van de 18de eeuw.

Sint-Jansstraat 4 (Sint-Laureins)
Huidig kerkje, met behouden koor van een eenbeukige kapel van 1758, uitgebreid in 1852 met vier traveeën en in 1926 voorzien van twee zijbeuken. Bakstenen kerkgebouw van zeven traveeën met driezijdig koor onder geknikt leien zadeldak met houten klokkentorentje boven de voorgevel. Achter de kerk gelegen bijna volledig geruimd en vergroend kerkhof met een kleine staalkaart aan voornamelijk 20ste-eeuwse graftekens.

Sint-Livinuspolder (Sint-Laureins)
Eén van de drie bewaarde paalstenen in Sint-Margriete op de grenslijn van de tiendrechten van de Sint-Baafsabdij en van het kapittel van Doornik. De paalsteen in Sint-Livinuspolder werd geplaatst in 1654 op de plaats waar ook in 1482 een paal geplaatst werd, naar aanleiding van het plaatsen van nieuwe grenspalen na de indijking van verschillende kleine polders in 1652. Deze zandstenen paal is in totaal circa 1m50 hoog en is vrij goed bewaard.

Sint-Livinuspolder 10 (Sint-Laureins)
Mooi gelegen hoeve in de Sint-Livinuspolder aan de Molenkreek en de Nederlandse grens. De hoeve en de achterliggende waterplas zijn reeds opgetekend op het landboek van 1714. Voor het huis drie leilinden. Boerenwoning van vier en een bouwlaag onder geknikt zadeldak.

Sint-Livinuspolder 4 (Sint-Laureins)
De hoeve is opvallend ingeplant in het landschap, wordt omgeven door populieren en is toegankelijk via een gekasseide populierendreef. De oude hoeve is een representatief voorbeeld van een met zorg bewaarde hoeve met losse bestanddelen gelegen in een gedeeltelijk bewaarde omgrachting. Aangezien het gebied ingedijkt werd in 1652 is een datering in de tweede helft van de 17de eeuw mogelijk. Indrukwekkende schuur, kenmerkend voor de grote schuren in het Meetjesland en het krekengebied, met paardenstallen en wagenhuis. Verder nog varkensstallen, reeds opgetekend op een pré-primitief kadastraal verzamelplan van 1821, en bakhuis.

Stee (Sint-Laureins)
Imposante laatgotische kerk uit 1501 met dominante neogotische toren, ingeplant te midden van het grotendeels ommuurd rechthoekig kerkhof in de noordoosthoek van het dorpsplein. In het westen, aan het Stee, wordt het kerkhof afgesloten door ijzeren hekken op lage bakstenen voet tussen gemetste pijlers. Op het kerkhof staan graftekens van de late 18de eeuw tot de late 20ste eeuw.

Stee 20 (Sint-Laureins)
Voormalige afspanning, in kern twee woningen en minstens opklimmend tot begin 18de eeuw. Volgens het kadasterarchief werden de twee gebouwen in 1841 samengevoegd en kregen toen vermoedelijk het neoclassicistisch uitzicht. Heden woning van zeven traveeën en twee bouwlagen onder pannen zadeldak met oranjerood bakstenen parement en plint van arduinplaten.

Stee 3 (Sint-Laureins)
Vermoedelijk van bij de oprichting van Watervliet in het begin van de 16de eeuw stond het schepenhuis op deze locatie. Twee gevelsteentjes op het bordes vermelden anno 1781, verwijzend naar nieuwbouw of aanpassing van de oudere kern in classicistische stijl. Volgens het kadasterarchief werd het oorspronkelijke vrijstaande gebouw van vijf traveeën circa 1860 uitgebreid met twee zijtraveeën met korfboogpoorten onder zadeldaken.