Inventaris

Nieuwelaan (Meise), J.Van Gijsellaan, Kruidtuinlaan 2 (Wemmel)
Park in landschappelijke stijl van 143 hectare, ontstaan uit de samen­voeging van tot de 12de eeuw opklimmende domeinen: Meise en Bouchout, in 1879-1881 aangekocht door koning Leopold II voor zijn zuster Charlotte en omgewerkt tot één landschappelijk park met twee kastelen; circa 1700 een barok lustslot (Meise) en een feodale burcht (Bouchout), beide rond 1810 omringd door 'Engelse' tuinen met diverse 'fabriekjes' en 'follies', die wellicht een maçonnieke betekenis hadden, onder meer een rustieke rotsbrug annex grot (Bouchout) en een neoclassicistische 'Vriendschapstempel' (Meise), met ook nog een monumentale oranjerie (Meise) en een 'hermitage' in neogotische 'troubadourstijl' (Bouchout); in 1938 aangekocht door de Belgische Staat, vestiging van de Nationale Plantentuin; het kasteel van Meise werd in 1944 zwaar beschadigd en gesloopt; bouw van een imposant serrencomplex ('Plantenpaleis') in 1947-1958 en van een elegant, laatmodernistisch herbarium- en bibliotheekgebouw in 1959-1962.

Nieuwelaan (Meise)
Het monumentaal uitgewerkte toegangshek aan het begin van de gekasseide eredreef tussen de Nieuwelaan en het waterkasteel van Boechout, in 1850-1855 aangelegd door graaf Amedeus de Beauffort (1806-1858), vormt vandaag de hoofdingang van de Plantentuin. Deze hoofdingang bestaat uit geblokte hekpijlers van blauwe hardsteen, vermoedelijk uit het laatste kwart van de 19de eeuw, toen keizerin Charlotte het domein bewoonde.

Nieuwelaan (Meise)
De toegang tot de Plantentuin aan de Nieuwelaan, verder ten noorden van de hoofdingang, ligt in de as van de Sint-Annastraat en dateert vermoedelijk uit de tweede helft van de 19de eeuw.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde Vlaamse hoeve is een klein, U-vormig uitgewerkt complex in neotraditionele stijl. Het is ingeplant aan de oostelijke rand van het park net ten noorden van de hoofdingang en dateert uit het derde kwart van de 19de eeuw.

Nieuwelaan (Meise)
De Sint-Antoniuskapel is een met schijnvoegen gecementeerde pijlerkapel op rechthoekige plattegrond, een lage afgeschuinde hardstenen sokkel en een zadeldak. De kapel dateert vermoedelijk uit het laatste kwart van de 19de eeuw aangezien ze nog niet is aangeduid op de topografische kaart van 1867, maar wel op deze van 1902.

Nieuwelaan (Meise)
In het uiterste noorden van het domein nabij de Vriendschapstempel ligt een ijskelder, waarvan een deel onder de tempel ligt. Deze grotere en beter geïsoleerde kelder werd vermoedelijk gebouwd in 1818 ter vervanging van de 18de-eeuwse ijskelder verder ten zuidwesten.

Nieuwelaan (Meise)
De grote ijskelder is gelegen ten zuidwesten van de Vlaamse hoeve. Hij werd gerealiseerd naar een ontwerp van architect Albert Capronnier van 1879. Het zou gaan om één van de laatste en grootste ijskelders van België.

Nieuwelaan (Meise)
De zogenaamde Vriendschapstempel in classicistische stijl ligt in het meest noordelijke deel van het domein en werd vermoedelijk opgericht in hjet eerste kwart van de 19de eeuw, toen deze omgeving werd ingericht als Engelse tuin, mogelijk naar ontwerp van François Verly (1760-1822).

Nieuwelaan (Meise)
Het rieten huisje in vroeg-neogotische stijl werd als folly vermoedelijk opgericht in de periode 1805-1810 in opdracht van graaf Roose de Baisy, de toenmalige eigenaar van het domein van Boechout.

Nieuwelaan (Meise)
De oranjerie en bijhorende ommuurde moestuin liggen in het noordoostelijke deel van het domein en zijn perfect naar het zuiden georiënteerd met zicht op de vijver. De neoclassicistische oranjerie werd gebouwd omstreeks 1818 toen baron Vanderlinden d’Hoogvorst verder naar het westen een nieuw kasteel liet bouwen ter vervanging van het oude Hof van Meise.