Inventaris

Kerkstraat 14 (Merchtem)
De Merchtemse parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw bewaart als oudste kern de ingebouwde westtoren, vermoedelijk opklimmend tot de 14de eeuw. Het kerkgebouw kende een complexe historiek en onderging diverse aanpassingen.

Kersgatstraat 46 (Merchtem)
Hoeve met losse bestanddelen, vermoedelijk opklimmend tot de late 18de of vroege 19de eeuw, aangepast in het laatste kwart van de 19de eeuw en tijdens de 20ste eeuw. De eenlaagse hoevegebouwen zijn in een losse constellatie geschikt rondom een nagenoeg vierkant, geplaveid erf, en zijn eenvormig uitgevoerd met een verankerd, wit geschilderd baksteenparement op een gepikte plint, afgedekt door pannen zadeldaken.

Kleistraat (Merchtem)
Wegkapel geflankeerd door twee linden, bakstenen pijlerkapel onder zadeldakje, opgericht in 1853.

Kleistraat 21 (Merchtem)
Hoeve in kern teruggaand tot een boerenwoning uit 1876, omstreeks 1943 verdwenen de bijgebouwen en werd de boerenwoning aan weerszijden uitgebreid met stallen en schuur tot een U-vormige bebouwing.

Kleistraat 67-69 (Merchtem)
Middelgrote gesloten hoeve uit 19de en 20ste eeuw met fraai volumespel der witgekalkte gebouwen; bakstenen woonhuis gedateerd 1935.

Korte Ridderstraat 11 (Merchtem)
Eénlaagse woning van drie traveeën met steil zadeldak (pannen) en houten dakkapel, uit de 19de eeuw.

Korte Ridderstraat 13 (Merchtem)
Drie traveeën breed huis met twee verdiepingen en mank zadeldak (pannen); uitzicht uit de 19de eeuw doch met oudere kern.

Korte Ridderstraat 4 (Merchtem)
Drie traveeën breed huis met twee verdiepingen en pannen zadeldak, uit einde 18de-begin 19de eeuw.

Korte Ridderstraat 5 (Merchtem)
Dorpswoning van vier traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak en grijs gecementeerde voorgevel op hardstenen plint, kadastraal geregistreerd in 1888, drukkerij in 1911 opgericht in de tuin.

Kouter 75 (Merchtem)
Windmolen van het bovenkruiertype waarvan enkel de romp bewaard bleef, gebouwd omstreeks 1876 ter vervanging van een houten standaardmolen. Aan de straatzijde staat een molenaarswoning, mogelijk in kern teruggaand tot dezelfde bouwfase, maar uitgebreid tijdens het interbellum en aangepast tot zijn huidige vorm omstreeks 1953.