Inventaris

Kortrijk (Kortrijk)
Deze zone omvat de historische stadskern van Kortrijk.

Abdijmolenweg 3, Pottelberg 180 (Kortrijk)
De Rodenburgmolen, ook Vannestes Molen of Abdijmolen genoemd, is een omstreeks 1842 gebouwde stenen stellingmolen die tot 1930 functioneerde als koren- en oliewindmolen. Ten westen van de molen bevindt zich de voormalige molenhoeve met U-vormige opstelling en 18de-eeuwse boerenwoning.

Beekstraat 109 (Kortrijk)
Oud hoevesite, gelegen aan de zuidelijke rand van de Kortrijkse agglomeratie. De hoeve behoorde rond 1747 toe aan het toenmalige Klooster van het Sioen binnen Kortrijk; rond 1770 wordt het klooster van Sint-Katharina als eigenaar vermeld. Stopzetting van landbouwactiviteiten in jaren 1970.

Begijnhof (Kortrijk)
Monumentale 17de-eeuwse toegangspoort. In boogveld een beeldje van Heilige Begga.

Begijnhof (Kortrijk)
Grote zaal van 1682, gerestaureerd in 1897 in opdracht van C. Hiers.

Begijnhof (Kortrijk)
De bouwer van het oorspronkelijk orgel is onbekend. Door orgelhistoricus A. Deschrevel werd het instrument toegeschreven aan de orgelmakers Medaert uit Roeselare. Als bouwjaar staat 1678 op de orgelkast gesculpteerd. In de jaren 1785-1787 vond een ingrijpende renovatie plaats, toe te schrijven aan de orgelmakers De Rijckere (Kortrijk). Het orgel werd in 2000-2003 gerestaureerd.

Begijnhof 1-40, 16A, 41 (Kortrijk)
Woonhuizen, vrij homogene bebouwing met bakstenen huizen van twee bouwlagen, onder pannen zadeldak, doorgaans met ommuurde voortuin/ koer met rondboogpoortje en bijgebouwtje tussen huis en muur.

Begijnhof 31 (Kortrijk)
Groothuis, zogenaamd Huis van de Heilige Elisabeth, heden Begijnhofmuseum. Gebouwd in 1649 en verbouwd in de 18de eeuw.

Begijnhofstraat 13 (Kortrijk)
Tot 1588 was hier de "Kapittelschool" gevestigd zie naamgeving woning 't Kapittel. Dubbelhuis uit de tweede helft van de 17de eeuw, van vier traveeën en twee bouwlagen onder pannen zadeldak (nok evenwijdig aan de straat, Vlaamse pannen).

Begijnhofstraat 7 (Kortrijk)
Tot 1834-1835 pastorie van de noord-portie van Sint-Maarten. Daarna wordt het 17de-eeuwse gebouw verbouwd en aangepast om dienst te doen als handelsrechtbank (tot 1875) en museum voor schone kunsten (tot 1930). Van 1877 tot 1978 herbergt het gebouw ook het conservatorium. In 1996 wordt het gebouw afgebroken en heropgebouwd naar oude toestand, doch met wijzigingen, zie bovenverdieping, met fries met blind oculi op console en de nieuwe gebogen dakconstructie en betonnen vensteromlijstingen.