Inventaris

Naamsestraat 80 (Leuven)
Voormalig universiteitscollege, gesticht in 1569. De kern van het complex dateert uit het derde kwart van de 16de eeuw, met verbouwingen uit de 17de eeuw. Binnenin bleven waardevolle 18de-eeuwse interieurs bewaard. Gebouwen gegroepeerd rond twee binnentuinen. Ten westen grote, ommuurde , terrasvormig aangelegde tuin.

Naamsestraat 81 (Leuven)
Breedhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder een steil zadeldak met mansarde-uitbouw. Het pand heeft een mogelijk tot de 16de eeuw opklimmende kern in zogenaamde bak- en zandsteenstijl.

Naamsestraat 87 (Leuven)
Ouder huis met voorgevel uit einde 18de eeuw(?). Baksteenbouw, plint van kalkzandsteen, puilijst en omlijsting der steekboogvensters en -deur, laatstgenoemde met diamantkop-sluitsteen, uitgevoerd in arduin.

Naamsestraat 88 (Leuven)
Sterk verbouwd, doch minstens tot de 17de eeuw opklimmend breedhuis dat oorspronkelijk slechts twee bouwlagen telde onder een steil, met tichelen bedekt zadeldak.

Naamsestraat 90 (Leuven)
Breedhuis van drie traveeën en drie bouwlagen onder een leien zadeldak met een recente dakkapel.

Naamsestraat 93 (Leuven)
Historische gebouwenrestant van het eertijds ruime Vigliuscollege dat met zijn aansluitende grote ommuurde tuin een diep en geknikt langwerpig perceel innam.

Naamsestraat 94 (Leuven)
Hoekhuis, opgetrokken in baksteen met verwerking van zandhoudende kalksteen voor plint, hoekketting, vensteromlijstingen en steigergaten, en een minstens tot de 17de eeuw opklimmende kern.

Naamsestraat 95 (Leuven)
Diephuis van drie traveeën en één bouwlaag onder een met golfplaten bedekt zadeldak, met een mogelijk tot de 17de eeuw opklimmende kern.

Naamsestraat 98 (Leuven)
In zijn huidige vorm, laatclassicistisch herenhuis van vijf traveeën en drie bouwlagen onder een leien schilddak. De oudste kern is een minstens tot de 17de eeuw opklimmend, traditioneel diephuis.

Nieuwe Kerkhofdreef (Leuven)
De stadsbegraafplaats van Leuven, ruim 11 ha groot, is één van de grotere historische begraafplaatsen in België. Sinds 1785 wordt op deze locatie begraven, en tot 1921 volgden meerdere uitbreidingen elkaar op. De site omvat het ‘oud kerkhof’ en de ‘annexe’ aangelegd volgens een rasterstructuur, en het meer landschappelijke ‘nieuw kerkhof’.