Resultaten erfgoedobjecten

< Ga naar zoekformulier

Resultaten erfgoedobjecten

18767 resultaten


ID: 305481 | Bouwkundig element

Watermolen op de Molenbeek

Dreef 6 (Meise)
Tot woning gerenoveerde watermolen op de Molenbeek, deel uitmakend van het kasteeldomein van Imde.


ID: 305457 | Bouwkundig element

Boerenwoning

Driesstraat 117 (Meise)
Boerenwoning als rest van een ruime hoeve die op 19de-eeuws kaartmateriaal staat weergegeven met een U-vormige inplanting, geopend naar het noordoosten. De hoeve is gelegen op de Wolvertemse Dries en wordt volgens de literatuur ’t Hof ter Nood genoemd.


ID: 40191 | Bouwkundig element

Hoeve met losse bestanddelen

Driesstraat 120 (Meise)
Hoeve met losse bestanddelen, geschikt rondom een gebetonneerd erf, gedeeltelijk opklimmend tot de 18de eeuw. Op de Ferrariskaart (1770-1778) worden drie vrijstaande, U-vormig ingeplante volumes met centraal erf weergegeven; de zuidwestzijde bleef onbebouwd. De hoeve is gelegen op de 'Wolvertemse Dries' en wordt volgens J. Lefèvre '’t Hof van Leemans' genoemd; dezelfde bron maakt ook gewag van een balk met jaartal 1785.


ID: 305483 | Bouwkundig element

De Oude Kam

Drijpikkelstraat 4 (Meise)
Voorheen brouwerij, bekend sedert 1385 en tot het einde van het ancien régime gebruikt als vergaderplaats voor de schepenbank van de baronie Imde, die volgens sommige bronnen al bestond in de 13de eeuw.


ID: 40189 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Parochiekerk Sint-Laurentius en Sint-Gorik met omringend kerkhof

Gemeenteplein 24 (Meise)
De georiënteerde longitudinale kruiskerk, waarvan de ingebouwde vroeggotische toren opklimt tot de 13de eeuw, is gelegen op een hoogte ten westen van het Gemeenteplein, waardoor het dominerende effect in de dorpskern vergroot wordt. Voormalig kerkhof met geschoren buxushaag en solitaire rode beuk.


ID: 40193 | Bouwkundig element

Pastorie van de Sint-Laurentiusparochie, later Godshuis

Godshuisstraat (Meise)
Het zogenaamde godshuis, bestaande uit twee tegen elkaar gebouwde parallelle vleugels in traditionele bak- en zandsteenstijl, respectievelijk van 1660 (of 1662) en 1773, was in oorsprong de pastorie van de Sint-Laurentiusparochie die afhankelijk was van de abdij van Dielegem.


ID: 40171 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Sint-Eligiuskapel

Hasseltbergstraat (Meise)
De huidige laatgotische Sint-Eligius- of Sint-Elooikapel, een bedevaartkapel, werd opgetrokken in 1652 en is gelegen op een ruim rechthoekig met gras begroeid en grotendeels omhaagd perceel, dat aan de zijde van de Nieuwelaan wordt afgeboord door een laag wit- en bakstenen muurtje met hekwerk en aan de andere zijden door lindebomen. Ze vormt de kern van Hasselt.


ID: 305459 | Bouwkundig element

Baggemolen op de Molenbeek

Heidestraat 6 (Meise)
De Baggemolen is een graanwatermolen op de Molenbeek, waarvan de oorsprong minstens opklimt tot het begin van de 15de eeuw. De omgeving van de Baggemolen wordt omwille van de hoogte en de waterrijke omgeving meermaals geciteerd als mogelijke oudste bewoningskern van Wolvertem.


ID: 40194 | Bouwkundig element

Boerenhuisje

Hoogstraat 35 (Meise)
Ingekort boerenhuisje met pannen zadeldak op geprofileerde houten modillons, uit de 18de eeuw. Metselwerk van Spaanse baksteen; zeer gesloten straatgevel met een getralied houten kozijnvenstertje.


ID: 40151 | Bouwkundig element

Hoeve Drijtorenhof

Kon. Kasteeldreef 1 (Meise)
Gesloten, in kern 18de-eeuwse hoeve, in oorsprong horend bij het in 1944 door brand vernielde Hof te Meysse, dat eigendom was van de familie Vander Linden d’Hoogvorst en waarvan het domein naderhand geïntegreerd werd in de plantentuin. In 1881 verkocht baron Edmond Vander Linden d’Hoogvorst het kasteel en de warande samen met gronden en gebouwen buiten de omheining van het domein aan keizerin Charlotte; het geheel had een oppervlakte van meer dan 52 ha.