Inventaris

Sikkelstraat 2 (Veurne)
Oorspronkelijk omwalde hoeve met losse bestanddelen van één bouwlaag onder zadeldaken rondom rechthoekig, onverhard erf met bakstenen paden en stoepen. Ten noorden en ten zuidwesten, resten van omwalling. Ten noordoosten, boomgaard. Ten zuiden, onverharde erfoprit met bakstenen hekpijlers gedateerd 1840, aan straatzijde.

Sikkelstraat 4 (Veurne)
Alleenstaand boerenarbeidershuisje; voorgelegen moestuin rechts van straatkapel uit de 20ste eeuw.

Sikkelstraat 7 (Veurne)
Oorspronkelijk omwalde hoeve met losse bestanddelen van één bouwlaag onder zadeldaken rondom onverhard erf met vaalt achter de stal. De hoevegebouwen omvatten een boerenwoning met 18de-eeuwse kern, een stal uit de 18de eeuw, een dwarsschuur met aanleunend wagenhuis, eveneens 18de-eeuws, en een bakhuis.

Sint-Denisplaats 16 (Veurne)
Voormalig herenhuis, thans jongerenontmoetingscentrum; gelegen op westelijke pleinzijde. Ten noorden, nieuw stedelijk zwembad vermoedelijk in de voormalige tuin; nog enkele bewaarde bomen en tuinmuren.

Sint-Niklaasplaats (Veurne)
Parochiekerk gelegen tussen Appelmarkt, Sint-Niklaasplein en Kaatsspelplaats met dominerende westtoren. Oudste vermelding van 1120. Tot de Franse Revolutie bediend door monniken van de Sint-Niklaasabdij. Baksteenbouw; gebruik van ijzerzandsteen voor onderbouw van zuidelijke zijbeukgevel; kalksteen voor lagen afgewisseld met baksteen in noordelijke zijbeukgevel en zuidelijke transeptgevel, voor grootste gedeelte van zuidelijke zijbeukgevel en voor bovengedeelte van westportaal; Doornikse steen voor onderbouw van laatstgenoemde.

Sint-Niklaasplaats 1 (Veurne)
Gebouwd in noordwestelijke oksel van westtoren met noordelijke zijbeuk van Sint-Niklaaskerk. Dubbelhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (Vlaamse pannen), gedateerd 1771 door middel van muurankers; 19de-eeuwse gevelordonnantie en recente restauratie.

Sint-Walburgapark (Veurne)
Enig voorbeeld in de kuststreek van een groots opgevat gotisch kerkgebouw waarvan alleen de koorpartij, de oostelijke transeptmuur en westelijke torenaanzet tot stand kwamen vanaf het tweede kwart van de 13de eeuw tot eind 14de eeuw. De westelijke torenaanzet vormt nu een vrijstaand volume in het Sint-Walburgapark: onafgewerkt gebleven gotisch westportaal van Balegemse kalkzandsteen, in 1720 ingericht tot waterreservoir. Voorts neogotische kerk, meer bepaald transept en schip naar ontwerp van A. Van Assche gebouwd en voltooid door architect J. Vinck in 1907. Het kerkgebouw omvat een vijfbeukig basilicaal schip van twee traveeën, een transept met traptorens op de hoeken en de bewaarde gotische oostelijke muur, de gotische koorpartij bestaande uit een hoofdkoor van vier traveeën met vijfzijdige sluiting en een kooromgang met drie kranskapellen ten oosten en twee kapellen op noord- en zuidzijde, en aansluitend bij het hoofdvolume onder meer een doopkapel.

Sint-Walburgapark (Veurne)
Het oorspronkelijk orgel is van J.-G. Gobert en J. Bosquet (Rijsel), uit 1743. In 1784-85 werd het uitgebreid met een Positief door J.J. Vander Haeghen (Rijsel). In 1909: ombouw en verplaatsing door Th. Delmotte en zoon (Doornik). In 1917 werd het orgel gedemonteerd door Frans Vos en door dezelfde teruggeplaatst in 1920. In 1967: totale vernieuwbouw door Jos. Loncke en Zonen (Esen).

Sint-Walburgapark 3 (Veurne)
Het geheel bestaat uit een aan het park gelegen herberg met woning met gaaf bewaarde 18de-eeuwse gedeelten, een ommuurde tuin en een bijgebouw aan Pannestraatzijde.

Sint-Walburgapark 4 (Veurne)
Burgerhuis met voortuin; begroende tuinmuur met tudorboogdeur. Vijf traveeën en twee bouwlagen onder licht gebogen zadeldak (nok parallel aan het park, pannen) met kort overstekende dakrand op houten consooltjes en hanggoot, gedateerd 1766 door middel van muurankers.