Inventaris

's-Meiersstraat 3 (Leuven)
Breedhuis van twee traveeën en twee bouwlagen onder een pannen zadeldak, met een 19de-eeuwse lijstgevel in neoclassicistische stijl.

's-Meiersstraat 5 (Leuven)
In zijn oorspronkelijke toestand, ruim L-vormig complex met stadstuin en bijgebouw, dat in de loop van de 19de en 20ste eeuw vergroot en gewijzigd werd.

Heverlee, Leuven (Leuven)
De spoorwegbedding tussen Leuven en Heverlee –  gelegen in het Egenhovenbos – is een restant van een nooit gerealiseerde spoorlijn die de Leuvense Vaartkom met het industriële bekken aan de Samber moest verbinden via de westzijde van de historische stadskern.

Aarschotsesteenweg, Kolonel Begaultlaan (Leuven)
De Leopold I-brug werd gebouwd in 1864 als onderdeel van de spoorwegverbinding tussen Leuven en Brussel. Centraal overspant de brug het kanaal Leuven-Dijle. Langs beide oevers strekt de brug zich verder uit over de parallel aan het kanaal lopende Kolonel Begaultlaan en de Aarschotsesteenweg. Omwille van oorlogsvernielingen en werken een de infrastructuur is de originele brug beperkt bewaard. Voornamelijk de drie pijlers met verbindende bogen alsook het bruggenhoofd ter hoogte van de Aarschotsesteenweg getuigen nog van het oorspronkelijke uitzicht van de brug.

Aarschotsesteenweg 114 (Leuven)
Het betreft het enige overblijvende gebouw van de voormalige Usines de Stordeur, fabriek voor de verwerking van mais, gevestigd langs de oostoever van Leuvense Vaart. Dit gebouw in industriële baksteenarchitectuur uit 1921 vormt een getuige van de haast volledig verdwenen 19de- en 20ste-eeuwse industriële ontwikkelingen die meer dan een eeuw lang beeldbepalend waren voor deze oever van de Leuvense Vaart.

Aarschotsesteenweg 223-227, 223C (Leuven)
Voormalig landgoed van de Leuvense architect Joseph François Piscador, in het begin van de 20ste eeuw ingericht op een laatmiddeleeuwse walgrachtsite.

Aarschotsesteenweg 291 (Leuven)
Deze eclectische interbellumvilla werd met inbegrip van een bijgebouw kadastraal geregistreerd in 1927. De villatuin is van de openbare weg afgesloten door een combinatie van een bakstenen muur met pijlers en een haag.

Abdij Vlierbeek 2-13, 14 (Leuven)
Kloostergebouwen door de benedictijnen van Affligem opgericht vanaf 1158. De abdij werd deels verwoest in 1572, geleidelijke wederopbouw gedurende de 17de en 18de eeuw. De site omvat het oude abtskwartier met 16de-eeuwse kern en 18de-eeuwse poort, de 16de-eeuwse westerpoort en portierswoning en 17de-eeuwse hoevegebouwen in traditionele bak- en zandsteenstijl, de 17de-eeuwse noordelijke toegangspoort, de kloostergang heropgebouwd in de 17de eeuw, het hoofdgebouw van 1642 volgens classicistisch getint barokschema, een 17de-eeuws prieel in de moestuin, het wagenhuis van 1761, traditioneel opgevatte aanhorigheden uit tweede helft van de 18de eeuw, de abdijkerk en het abtskwartier in classicistische stijl naar ontwerp van architect L.B. Dewez (1776-1783). Binnen de site bevindt zich ook het 19de-eeuws kerkhof van de parochie Vlierbeek met uitzonderlijke graftekens.

Abdijstraat (Leuven)
Het pomp- en filtergebouw in neotraditionele stijl werd in 1931 opgetrokken in opdracht van de vroegere Nationale Maatschappij der Waterleidingen of de huidige Watergroep. De pomp- en zuiveringsinstallatie werd gerealiseerd volgens de plannen van ingenieur J. Morsaint. Deze voorziening kreeg een in de omgeving passend architecturaal kader ontworpen door architect A. Van Moer. De technische installatie werd geleverd door de machinefabrieken Gebr. Stork & Co en Heemaf (Hengelosche Electrische en Mechanische Apparaten Fabriek), beide gevestigd in het Nederlandse Hengelo, waarvan de betrokken ingenieurs worden vermeld op de gevelsteen.

Acht-Meistraat 23 (Leuven)
De villa Froment in cottagestijl werd kadastraal geregistreerd in 1913 in opdracht van de tegelfabrikant Froment en is gelegen op een driehoekig perceel gevormd door de Acht Meistraat en het Watermolenpad. De villa wordt gekenmerkt door een pittoreske vormgeving en volumewerking die benadrukt wordt in het complexe dakenspel. Decoratief gebruik van houtwerk, onder meer in het pseudostijl- en regelwerk en het bewaarde schrijnwerk. De villa bleef gaaf bewaard, onder meer vanwege originele tegels die in het interieur in enkele kamers bewaard bleven.