Inventaris

Dorpsstraat 36-38 (Tervuren)
Het voormalige gemeentehuis met rechts de aanpalende onderwijzerswoning en achterin de haakse klassenvleugel werden opgericht in de periode 1913-1915 en uitgevoerd in neotraditionele stijl.

Dorpsstraat 46 (Tervuren)
Neoclassicistische woning met achteraan aansluitende langsschuur, volgens kadastrale leggers van 1913 gaat het om een ouder meermaals verbouwd en uitgebreid hoevecomplex.

Dorpsstraat 59A-B, 61-63, Lindenberg 60 (Tervuren)
Resten uit de 17de en 18de eeuw van een voorheen U-vormig ingeplante hoeve met ten noorden haaks aansluitende vleugel uit eind 18de of begin 19de eeuw, nu opgesplitst in verschillende wooneenheden.

Dorpsstraat 9 (Tervuren)
Neogotisch getinte pastorie, gedateerd 1905 en opgericht naar ontwerp van architect P. Langerock, aan de oostzijde gedeeltelijk ommuurde pastorietuin met deels bewaarde omgrachting.

Dorreweg (Tervuren)
Deze ingegraven L-vormige constructie van gewapend beton maakt deel uit van de KW-linie, waarvan de aanleg gebeurde in 1939-1940.

Duisburgsesteenweg (Tervuren)
Als grafsteen voor zijn echtgenote en zichzelf ontwierp Henry van de Velde twee sobere, gezoet-leistenen grafstèles gevat in een dito boord, gelegen tegen de omheiningsmuur achterin de begraafplaats.

Duisburgsesteenweg (Tervuren)
Grafmonument voor Albert Van huffel, uitgevoerd als een zerk in lichtgele, gevlekte graniet en getrapte grafsteen met lage rugstele, eenvoudig in de rij ingepast in een zone rechts van de hoofdingang.

Duisburgsesteenweg (Tervuren)
De laatste rustplaats van de familie Verwilghen bestaat uit telkens drie sobere, vierkante steles in Franse kalkzandsteen die een centrale rechthoekige stele flankeren, gelegen tegen de met klimop begroeide voormalige omheiningsmuur.

Duisburgsesteenweg (Tervuren)
Grot in eenvoudige cementrustiek met enkele zitbanken ervoor, gelegen in een klein Mariapark en gebouwd in de periode 1878-1880.

Duisburgsesteenweg (Tervuren)
De begraafplaats op het Kisteveld heeft een quasi rechthoekige plattegrond en wordt omgeven door een bakstenen, deels vernieuwde en hervoegde muur geritmeerd door pijlers met hardstenen dekplaat en afgedekt met een ezelsrug. De oorspronkelijke inplanting werd kadastraal geregistreerd in 1917.