Inventaris

Alveringem (Alveringem), Lo, Pollinkhove (Lo-Reninge)
Dit gebied omvat het agrarisch gebied ten zuiden van Alveringem. De oostelijke grens wordt gevormd door de Lovaart, vermoedelijk in de 12de eeuw gegraven in een zijvertakking van de Ijzer die een verbinding vormde tussen de bovenloop van de Ijzer en Veurne en aanleiding gaf tot het ontstaan van Fortem als vaartgehucht. De percelen tussen de Lovaart en de steilrand naar het plateau toe liggen veelal onder graslandgebruik. In de valleien treft men soms weilanden aan. Het overige landbouwgebied land is overwegend in gebruik als akkerland. Het landschap is nog vrij kleinschalig met veel landelijke bewoning, kleine onregelmatige percelen en oude wegenpatronen. Verspreid over het plateau liggen nog talrijke archeologische resten van verdwenen hoeves en kastelen, alsook van de voormalige kerk en pastorie van het gehucht Sint-Rijkers.

Alveringem, Gijverinkhove, Hoogstade, Izenberge (Alveringem), Pollinkhove (Lo-Reninge)
Dit gebied ligt volledig op het plateau van Izenberge. Dankzij de vruchtbare kwartaire mantel is dit gebied sinds lang ontgonnen als landbouwland. Rond het brongebied van de Bampoelbeek ligt een grote komvormige depressie. In de depressie zijn geen gebouwen aanwezig. Elders in het gebied liggen heel wat waardevolle en gave hoevecomplexen met aansluitend daarop één of meerdere huisweiden. De rest van het landbouwland is voornamelijk onder akkerland gelegen. Langs weilanden en vlakbij hoeves treft men verspreid bomenrijen, houtkanten en hagen aan. De kerk van Gijverinkhove met kerkhof en de pastorie met ommuurde tuin vallen op in het landschap omdat ze op de hoogste stukken van de omgeving liggen en door de omgevende bomenrij.

Alveringem (Alveringem), Diksmuide, Lampernisse, Oostkerke, Oudekapelle, Sint-Jacobs-Kapelle (Diksmuide), Eggewaartskapelle, Zoutenaaie (Veurne)
Dit gebied omvat de poldergebieden met graslanddepressie van de zogenaamde Kom van Lampernisse, de Vlavlakte en de aansluitende kleine dorpskernen van Lampernisse, Zoetenaaie, Oostkerke, Sint-Jacobskapelle en Oudekapelle. Het uitgestrekte gebied met sinds de middeleeuwen in gebruik genomen polders met reliëfrijke graslanden en talrijke sporen van ontvening, kleiontginning en vroegere bewoning, vertoont een grote variatie in poelgronden en geulgronden. De site van het Leenhof Ter Wissche en de verdwenen kerken van Oostkerke en Zoutenaaie vormen bijzondere sporen van (vroeg-)middeleeuwse bewoning. Er komen ook nog meerdere oude hoeven met walgracht voor. De polder is doorsneden door talrijke vaarten en grachten. De Oude Zeedijk vormt een opvallend middeleeuws dijkrelict. De panoramische zichten bieden weidse vergezichten.

Appelstraat 7 (Alveringem)
Herberg waar in 1917-1918 de Belgische letterkundigen in legerdienst vergaderden, zoals herinnerd wordt op een gedenkplaat tegen de voorgevel. Huis van zeven traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (Vlaamse pannen), in kern opklimmend tot de 18de eeuw, doch met een in de 19de eeuw aangepaste gevel (behouden muurankers).

Burgmolenstraat 22 (Alveringem)
Oorspronkelijk omwalde (zie rest van wal ten westen) hoeve met losse bestanddelen, zonder specifiek erf; boerenhuis op kleine terp.

Burgmolenstraat 23 (Alveringem)
Nog deels omwalde hoeve met losse bestanddelen, nagenoeg U-vormig gegroepeerd, bereikbaar via een met knotwilgen afgezoomde oprit. Boerenhuis op terp, voorafgegaan door bloemen- en moestuin; oostelijk ervan gelegen vaalt, afgezet met twijgen. Ten noorden, boerenhuis van één travee links opkamer + drie traveeën en één bouwlaag onder gebogen, mank zadeldak (Vlaamse pannen) met overstekende rand en klimmende, beluikte dakkapel. In kern opklimmend tot de 18de eeuw. Ten zuiden van erf staand dwarsschuurtje.

Dorp (Alveringem)
Vermoedelijk 17de-eeuwse toegangspoort, enig overblijfsel van voormalige pastorie. Verankerde, geel bakstenen muur voorzien van houten, rechthoekige deur in korfboogomlijsting, geflankeerd door vlakke pilasters en bekronend driehoekig fronton. Boven de deur bevindt zich een kleine rondboognis met Onze-Lieve-Vrouwebeeldje.

Dorp (Alveringem)
Langs de witgekalkte kerkhofmuur begeleidt een dubbele bomenrij de rondgang rondom het kerkhof van de parochiekerk Sint-Audomarus. Alle lindebomen zijn gekandelaard en hebben een knothoogte van circa 600 cm. In oorsprong telden de bomenrijen 113 exemplaren, op het moment van de inventarisatie (2008) waren er nog 110 en waren er reeds 3 bomen verdwenen. Het betreft hier een intact en representatief voorbeeld van hoe leibomen werden aangeplant, onderhouden en geleid op kerkhoven. Op postkaarten van begin 20ste eeuw is deze beplanting al aanwezig en zijn de bomen reeds te zien als oude volwassen bomen, de diktegroei van de bomen is blijkbaar in al die tijd niet sterk toegenomen en werd duidelijk beïnvloed door het periodiek snoeien.

Dorp (Alveringem)
Oorlogsgedenkteken voor de militaire oorlogsdoden van Alveringem, opgericht in 1923.

Dorp 1 (Alveringem)
Laatgotische hallenkerk uit eind 17de eeuw, met 16de-eeuws koor; zuidtransept gedateerd 1656, door middel van muurankers. Verankerd, geel bakstenen gebouw met gebruik van ijzerzandsteen. De kerk vormt samen met het omringend kerkhof, linderij en witgekalkt omheiningsmuurtje met ezelsrug, het middelpunt van het dorp. Tijdens de Eerste Wereldoorlog fungeerde het kerkhof van Alveringem als oorlogsbegraafplaats voor Belgische gesneuvelden. De officieuze begraafplaats voor de pastoors van de gemeente ligt voor het calvariekruis welke ophangt tegen de zuidelijk transeptarm.