Inventaris

Paul Van Ostaijenlaan 7-9 (Leuven)
De twee sterk gelijkende rijwoningen uit 1931 werden naar ontwerp van architect C. Goemans in opdracht van meester-schrijnwerker Joseph Remy opgetrokken als “werkmanshuizen”. Als ensemble met gaaf bewaard schrijnwerk vormen beide woningen een mooi geheel in de Paul Van Ostaijenlaan.

Philipssite 3, 3b (Leuven)
De Philipssite in Heverlee, een fabrieksterrein met monumentale fabriekshallen en -loodsen in zakelijke, modernistische bouwstijl, werd opgetrokken tussen 1929 en 1941 naar het model van de Philipsfabriek in Eindhoven. Het functioneel fabrieksgebouw uit 1941 kenmerkt het landschap van Heverlee en vormt een herinnering aan het industriële verleden van de voormalige gemeente.

Pleinstraat 54-76 (Leuven)
Eenheidsbebouwing van twaalf bediendewoningen met neotraditionele elementen, opgetrokken in 1905 voor industrieel Jakob Van Ex-Toelen, naar ontwerp van H. Marneff. De enkelhuizen zijn in repeterend schema naast elkaar geplaatst. De rode bakstenen lijstgevels zijn sterk gelijkend maar hebben per woning een unieke gevelornamentiek, met afwisseling in de friezen, sierlijsten onder de kroonlijst en waterlijsten.

Prins de Lignestraat 13 (Leuven)
Het half vrijstaande burgerhuis in neotraditionele stijl uit 1921 werd gebouwd in opdracht van priester of kanunnik J. Forget, naar ontwerp van architect Theo Van Dormael, die verschillende burgerhuizen realiseerde in de Prins de Lignestraat. De woning werd ontworpen in een sterk historiserende bouwstijl, refererend naar de traditionele bak- en zandsteenstijl.

Prins de Lignestraat 15 (Leuven)
Het half vrijstaande burgerhuis werd in 1928 in sobere stijl opgetrokken in opdracht van Petrus Dewit. De architect wordt niet vermeld in het bouwdossier.

Prins de Lignestraat 21-25 (Leuven)
Het ensemble van drie burgerhuizen in eclectische stijl werd opgetrokken tussen 1913 en 1914 in opdracht van Karel Münzenberg en Francis Vrijdags. Ondanks het verschil in bouwheer en jaar, werden de drie woningen vermoedelijk wel door eenzelfde architect opgetrokken.

Prins de Lignestraat 3-11 (Leuven)
Het ensemble van vijf identieke eclectische burgerhuizen werd gebouwd in 1912 naar ontwerp van architect Theo Van Dormael in opdracht van de gebroeders Nijs en Van Dormael zelf. Het ensemble bestaat uit vijf haast identieke burgerhuizen, waarvan de gevelcomposities een uniform schema volgen. Het ensemble maakt deel uit van de kenmerkende uniforme straatwanden, opgetrokken in een eclectische stijl refererend naar de traditionele bak- en zandsteenstijl, die beide zijden van de Prins de Lignestraat kenmerken.

Prins de Lignestraat 4-32 (Leuven)
Ensemble van zestien eclectische burgerhuizen opgetrokken naar een bouwaanvraag uit 1906 en volgens een ontwerp van de architect Theo Van Dormael. Van Dormael was samen met de gebroeders Nijs ontwikkelaar van de gronden langs de Prins de Lignestraat en zodoende ook bouwheer. Het ensemble maakt deel uit van de kenmerkende uniforme straatwanden, opgetrokken in een eclectische stijl refererend naar de traditionele bak- en zandsteenstijl, die beide zijden van de Prins de Lignestraat kenmerken. In 1906 werden gelijktijdig vier ensembles van vier woningen gerealiseerd, die in het ontwerp onderling een erg grote verwantschap vertonen en ook een sterke relatie aangaan met de overige bebouwing ter hoogte van de Prins de Lignestraat, grotendeels ontwerpen van Theo Van Dormael.

Prinses Lydialaan (Leuven)
De gietijzeren, rood geschilderde postbus werd vervaardigd in de ateliers van de Luikse gieterij J.G. Réquilé tussen 1860 en 1938. Dit type werd door de Belgische centrale Directie van Posterijen vanaf de tweede helft van de 19de eeuw tot in het interbellum ruim verspreid. Postbus op hoog geprofileerd basement met vierkante plattegrond, voorzien van in reliëf aangebrachte motieven in neo-Vlaamserenaissance-stijl, onder meer posthoorn, blazoen en kroon.

Sint-Jansbergsesteenweg 95-97, 101-103, 107 (Leuven)
Het filosofisch instituut werd in 1925-1927 opgetrokken naar een ontwerp van de architect Theo Van Dormael. Het instituut werd met zijn bijgebouwen gebouwd in opdracht van de Franstalige jezuïeten, te midden van een groot (historisch) parkdomein gevat tussen de Sint-Jansbergsesteenweg, de Nijvelseweg en de tuinwijk Ter Elst. Een eclectische baksteenstijl werd aangewend voor de gebouwen, kenmerkend voor het oeuvre van Theo Van Dormael.