Inventaris

Tervuursesteenweg 90 (Leuven)
De langgestrekte hoeve werd kadastraal geregistreerd in 1842 en behoort zo tot de oudste bebouwing langs de Tervuursesteenweg. De hoeve parallel met de straat gebouwd, getuigt van het vroege agrarische verleden van Heverlee (Terbank), dat het landschap buiten de stadsomwalling kenmerkte. De hoeve omvat een woon- en schuurgedeelte onder een zadeldak. De verankerde gevel, de aandaken, de muurvlechtingen ter hoogte van de zijgevels alsook de zandstenen omlijstingen van de deur en de keldergaten verwijzen naar de 19de-eeuwse kern van deze hoeve.

Tervuursesteenweg 92 (Leuven)
Parochiekerk in regionalistische stijl met neogotische reminiscenties van de wijk Terbank, naar een ontwerp door de architect Frans Vandendael. De driebeukige kerk met klokkentoren in baksteenbouw, werd opgetrokken vanaf 1953 en geconsacreerd in 1955.

Tervuursesteenweg 94 (Leuven)
De dorpswoning van twee bouwlagen in dubbelhuisopstand werd in 1905 gebouwd in opdracht van Guillaume Vergauw, landbouwer te Heverlee, naar ontwerp van architect Nicolas Decock. De woning is representatief voor de eerste bebouwing van de Tervuursesteenweg uit de vroege 20ste eeuw, die de aanzet gaf voor de verdichting van deze steenweg tot lintbebouwing na de Tweede Wereldoorlog. Met de achterliggende parallel gelegen schuur (geen bouwvergunning aangevraagd en niet kadastraal geregistreerd) sluit deze woning aan bij het landelijke karakter van de steenweg aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw.

Tervuursesteenweg 97A (Leuven)
De dorpswoning met aangebouwde schuur behoort tot de laatste bewaarde laagbouw aan de Tervuursesteenweg, en is representatief voor de oorspronkelijke landelijke bebouwing die deze steenweg kenmerkte aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw. De schuur werd in 1944 tot noodkerk aangepast voor de pas opgerichte parochie van Het Onbevlekt Hart van Maria, vóór de bouw van de gelijknamige parochiekerk die eveneens aan de Tervuursesteenweg is gelegen. De spitsboogvensters met ramen met houten roedeverdeling in de voorgevel vormen nog een getuige van deze historische functie.

Tervuursevest (Leuven)
Het sluizencomplex werd in 1365 opgericht als bekroning van de bouw van de tweede stadsomwalling, vanuit de Tervuursevest zijn de sluizen gedeeltelijk verborgen achter een lage bakstenen muur, het sluizensysteem bestaat uit vier bogen met houten sluisdeuren.

Tervuursevest 101 (Leuven)
Het Instituut, opgericht op het einde van de jaren 1930, werd ontworpen door Emile Goethals, het is gevormd door een gymnasium, een conciërgewoning, een cafetaria en sportvelden.

Tervuursevest 103 (Leuven)
De modernistische Pius X-pedagogie werd in 1952 ontworpen door de architecten Paul Felix en Georges Pepermans in opdracht van de Katholieke Universiteit Leuven. De pedagogie omvat naast studentenhuisvesting ook een kapel. De Pius X-pedagogie behoort tot de eerste generatie naoorlogse gebouwen die getuigen van een nieuw geloof in de mogelijkheden van de architectuur en van het belang van een eigentijdse architectuurvorm. Bovendien behoort het tot de eerste moderne universiteitsgebouwen in België. De studentenhuisvesting Pius X situeert zich binnen de contouren van het historische Arenbergpark.

Tiensesteenweg (Leuven)
Enig Belgisch voorbeeld van een kerkgebouw gerealiseerd door architect A.J. Kropholler, uitgevoerd in de hem typerende, moderne en tezelfdertijd traditionalistische baksteenarchitectuur, gebouwd in 1934.

Tiensesteenweg 164 (Leuven)
Burgerhuis Les Iris werd gebouwd in 1915 in opdracht van André Attibart, naar ontwerp van architect Georges Decock, die zeer actief was in het Leuvense gedurende de wederopbouwperiode na de Eerste Wereldoorlog. In tegenstelling tot de eclectische wederopbouwstijl die zijn oeuvre kenmerkt, opteerde Decock voor Les Iris voor de cottagestijl. De bouwaanvraag spreekt van een ‘maison de campagne’. Het burgerhuis kan als een zeer vroeg voorbeeld van de toepassing van de cottagestijl gezien worden voor de Tiensesteenweg alsook voor de ruimere omgeving.

Tiensesteenweg 174-176 (Leuven)
In 1921 vroeg H. Van Hoebroeck de toestemming om twee burgerhuizen na vernieling door oorlogsschade op te bouwen langs de Tiensesteenweg. De signatuur van de architect in het bouwdossier is onleesbaar. De gekoppelde en gespiegelde burgerhuizen worden gekenmerkt door een eclectische bak- en zandsteenstijl met een hoge graad van detaillering in natuursteen en smeedijzer die gaaf bewaard bleef.