Inventaris

Bocholt (Bocholt), Bree (Bree), Kinrooi, Molenbeersel (Kinrooi)
De vallei van de Abeek en het Stamprooierbroek waren tot de tweede helft van de 19de eeuw grotendeels moeras en in gemeen gebruik. Door de aanleg van het afwateringskanaal de Lossing, in combinatie met talrijke afwateringsgrachtjes, probeerde men het gebied te ontwateren voor land- en bosbouwdoeleinden. Ook werd er turf gewonnen in het gebied en waren er viskweekvijvers aanwezig. Later werden nog verschillende ingrepen gedaan in functie van het productief gebruik van de gronden. Momenteel bevinden zich centraal in het gebied hoofdzakelijk laagveenmoerassen, meestal omzoomd door wilgenstruwelen. Verder komen er vochtige en meestal verruigde weidepercelen voor en elzenbroekbossen en eikenbossen. Ook zijn er her en der heiderelicten. Aan de rand van het broek liggen veel weilanden. Ook komen er op de drogere gronden akkers voor.

Tongerlo (Bree), Kinrooi (Kinrooi), Neeroeteren (Maaseik)
De omgeving rond de Brand is gelegen in het grensgebied van de gemeenten Bree, Kinrooi en Maaseik. Ten noorden loopt de Itter- of Tongerlose Beek als een centrale as doorheen het gebied. Ten westen liggen op de Itter twee watermolens: de Keyaertmolen en Galdermansmolen. Het zwak tot zeer zwak golvend microreliëf is gevormd in een laag dekzand. Omwille van het zwak reliëf en de daarmee gepaard gaande gebrekkige ontwatering is het gebied van nature drassig. De langgerekte, smalle vennen ten noordoosten, Batven en Deunsven, ontstonden in bestaande beekdepressies. Om het gebied te ontwateren en in cultuur te brengen werd een veelheid van grachten en meestal kunstmatige zijbeken aangelegd. De site van het kasteeldomein De Oude Kuil is gevestigd op een drogere duinrug. Het relict-bocagelandschap wordt gekenmerkt door een fijnmazige mozaïek van graslandpercelen, brede houtwallen, houtkant

Kinrooi, Ophoven (Kinrooi), Maaseik, Neeroeteren (Maaseik)
Het domein Jagersborg is gelegen op de grens tussen Maaseik en Neeroeteren. Het landschap behoort geomorfologisch tot het dekzandgebied ten noorden van Maaseik. Tot midden 19de eeuw nog maakte het gebied deel uit van een uitgestrekte heide- en moerasvlakte tussen de Itterbeek en de Bosbeek. Het gevarieerde landschap werd in de toenmalige landbouweconomie geëxploiteerd door begrazing met vee, het winnen van plaggen, strooisel en turf en het kappen van hout. Ten noorden tegen de Itterbeek kwamen wellicht reeds vroeger beemden voor, in gebruik als vochtig hooi- en weiland. In 1849 werd de hoeve Jagersborg gebouwd, die haar naam zou geven aan het bijhorende domein. Het is een gesloten hoeve van 1849, met boerenburgerhuis, schuur, stal en recente aanbouwsels tegen de achtergevel, die tijdelijk ook als herberg fungeerde.

Basdonkstraat 10 (Kinrooi)
Hoeve met losstaande bestanddelen, bestaande uit de oorspronkelijke, langgestrekte hoeve, rechts van het erf, en een dwarsschuur, links van het erf.

Belestraat 19 (Kinrooi)
Langgestrekte hoeve uit eind 19de - begin 20ste eeuw. Ordonnantie: woonhuis-stal-dwarschuur. Links werd een nieuw woonhuis aangebouwd.

Bomerstraat (Kinrooi)
Neogotische kapel, in 1909 gebouwd door de familie Truyen. Open bakstenen kapel onder zadeldakje. Steunbeer met pinakel op elke hoek.

Bomerstraat 13 (Kinrooi)
Nummer 13 vormde samen met nummer 11 het historische Boomerhof. Het Boomerhof was een groot leen van Kessenich. Het wordt vanaf de 14de eeuw vermeld; er hoorde toen een laathof bij.

Brandstraat 3 (Kinrooi)
Kleine hoeve met losstaande bestanddelen, een late inplanting, waarschijnlijk uit het vierde kwart van de 19de eeuw aan de rand van de moerassige vallei van de Abeek.

Breeërsteenweg 194 (Kinrooi)
Reeds vermeld in de 14de eeuw als de laatbank Knabbachuijsen. Thans langgestrekte hoeve uit het vierde kwart van de 19de eeuw, met ordonnantie woonhuis-stal-dwarsschuur.

Breeërsteenweg 230-232 (Kinrooi)
De Lemmensmolen, gebouwd in 1856, is een korenmolen met eertijds een oliemolen, van het type bovenkruier, stenen bergmolen (beltmolen), met aan de straatzijde de molenaarswoning. De molenaarswoning, gebouwd in dezelfde periode als de molen, is een verankerd bakstenen breedhuis van het dubbelhuistype, telt vijf traveeën en één bouwlaag onder een geknikt zadeldak. Imposante notelaar achter de molen en open weilanden rondom.