Inventaris

Diksmuide, Nieuwkapelle, Sint-Jacobs-Kapelle, Woumen (Diksmuide), Merkem (Houthulst), Noordschote, Pollinkhove, Reninge (Lo-Reninge), Oostvleteren (Vleteren)
Dit gebied omvat de brede Ijzervallei tussen Elzendamme en Woumen alsook een deel van de Lovaart nabij Pollinkhove met overgang naar het plateau van Izenberge en het benedenpand van het Kanaal Ieper-Ijzer nabij het voormalige Fort De Knocke. De Ijzerbroeken zijn gevormd door landurige getijdenwerking van de Noordzee. De Ijzer tussen Elzendamme en Diksmuide is sinds de middeleeuwen rechtgetrokken en gekanaliseerd om de scheepvaart mogelijk te maken. Momenteel kunnen de Ijzerbroeken aan de rechteroever nog steeds periodisch overstromen waarbij de Ijzer zijn zogenaamde winterbedding inneemt. De broeken liggen vrijwel volledig onder grasland en kennen een dicht ontwateringsnetwerk. Verder komt binnen het gebied nog het dijkgehucht Fintele, het dorp Pollinkhove en de grote Blankaartvijver met bijhorend kasteeldomein voor.

Merkem (Houthulst), Boezinge, Brielen, Ieper, Zuidschote (Ieper), Bikschote (Langemark-Poelkapelle), Noordschote (Lo-Reninge)
Dit gebied wordt gevormd door een tweetal gekanaliseerde waterlopen, de Ieperlee en de Martjesvaart. De Ieperlee is tegenwoordig een kleine waterloop die niet overal in het landschap even duidelijk zichtbaar is. Toch kent het een lange geschiedenis die sterk samenhangt met de ontwikkeling van de stad Ieper. Bij Drie Grachten stroomt de Ieperlee in het Kanaal Ieper-Ijzer (soms ook Ieperleekanaal genoemd), dat sinds lange tijd de scheepvaartfunctie van de Ieperlee overgenomen heeft en nu het meest opvallende landschapselement in dit gebied is. Bij Drie Grachten stroomt tevens de Martjesvaart in het kanaal. Deze vaart is een gekanaliseerde waterloop die tot het grondgebied Merkem behoorde. Bij het dorp Merkem vormen het kasteel en park van de familie de Coninck de Merckem een belangrijk historisch en landschappelijk geheel.

Diksmuidestraat 14, 14A (Houthulst)
Onderpastorie uit de jaren 1920; inslag van de regionale art deco zie middenrisaliet verticaal geritmeerd door middel van overhoekse fries, gestileerde voluten, metselverbanden en simili sierelementen. Links aansluitend: noodkerk uit de jaren 1920, doch nooit als dusdanig gebruikt maar wel als bureel van weldadigheid en parochiezaal.

Drie Grachtensteenweg (Houthulst)
Bakstenen boogbrug uit de jaren 1920 over de Engelendelft. Roodbakstenen bruggenhoofden met arduinen deksteen en metalen leuning.

Groenestraat (Houthulst)
Hoge vrijstaande bakstenen schoorsteen uit de jaren 1920. Naar verluidt enig restant van een steenoven voor het bakken van terracotta buizen. De ontginning van lokale grondstoffen is een mogelijke verklaring voor het merkwaardige reliëf in de omliggende weiden.

Groenestraat 1-3 (Houthulst)
Samenstel van twee arbeiderswoningen in spiegelbeeldschema uit de jaren 1920 met kleine voortuin. Verankerde rode baksteenbouw onder pannen zadeldak. Bewaard houtwerk met kleine roedeverdeling in de bovenlichten.

Groenestraat 18 (Houthulst)
Aan de straat gelegen wederopbouwhoeve met losse bestanddelen U-vormig rondom onverhard erf opgesteld. Als site reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en als hoeve met twee evenwijdige vleugels op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843).

Groenestraat 39 (Houthulst)
Verbouwde wederopbouwhoeve. Als site reeds aangeduid op de Ferrariskaart (1770-1778) en als "Nederhof ferme" op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843). Naar verluidt heropgebouwd op de plaats van het geboortehuis van de dichter Sidronius Hosschius, zie natuurstenen gedenkplaat boven de deur.

Groenestraat 51 (Houthulst)
Kleine kapel uit de jaren 1920 bij de erftoegang van een gesloopte wederopbouwhoeve. Bakstenen bedehuisje op rechthoekige plattegrond met gecementeerde gevel met imitatievoegen en het opschrift "AVE MARIA". Heiligenbeeld ontbreekt.

Hageputstraat 8 (Houthulst)
Achterin gelegen wederopbouwhoeve uit 1922 naar ontwerp van architecten Fernand Petit en Jacques Obozinski.