Inventaris

Halle (Halle), Gaasbeek, Sint-Kwintens-Lennik, Sint-Martens-Lennik (Lennik), Gooik, Kester, Leerbeek (Pajottegem), Elingen, Pepingen (Pepingen), Oudenaken, Sint-Laureins-Berchem, Sint-Pieters-Leeuw, Vlezenbeek (Sint-Pieters-Leeuw)
Het landschapsbeeld dat kan afgeleid worden uit de Ferrariskaarten (1771-1777) sluit reeds goed aan bij het huidige landschap. De interfluvia werden toen ook reeds gekenmerkt door een open akkerlandschap. Alleen langs de grotere wegen waren er bomenrijen in dit open landschapscompartiment. De valleien vormden langgerekte groene linten, met weiden en enkele bosjes. Van de 10de tot de 13de eeuw greep de mens zeer sterk in in het Pajotse landschap. De ‘grote ontginningen’ zetten bos, heide en moeras om in vruchtbare landbouwgrond. Het kasteel van Gaasbeek vormde het centrum van het Land van Gaasbeek, horend bij hertogdom Brabant. Het kasteel van Gaasbeek werd omstreeks 1235 opgetrokken door de hertogen van Brabant. Het was een op een hoogte ingeplante en volledig omgrachte burcht die weerwerk moest bieden tegen de dreigingen van de graafschappen Vlaanderen en Henegouwen.

Termeeren (Halle), Manebroek 1-3 (Pepingen)
Complex van na de Tweede Wereldoorlog bij een oorspronkelijk hoog-middeleeuwse kasteelmotte die vermoedelijk al rond 1820 als buitenverblijf werd gebruikt; landschappelijk park (circa 7,5 hectare) met een ornamentele beplanting (bruine beuk, zilveresdoorn, witte paardekastanje) uit 1900, en een circa 1950 aangelegde vijver.

Kester (Pajottegem), Beert, Bellingen, Bogaarden, Heikruis, Pepingen (Pepingen)
Leemgronden zijn kenmerkend in dit sterk heuvelend landschap ten zuiden van Pepingen, met holle wegen en ruggen tot 70 meter hoog en meer, met verschillende beken die tot het Zennebekken behoren. Naast Bogaarden en Bellingen omvat het afgebakende gebied ook de gehuchten Hoesnaeke, Geiling, Plutsingen, Teleweide en Terheugen. De boerderijen van waaruit in de 18de eeuw het gebied werd uitgebaat, bestaan nog en zijn nog in bedrijf. Bellingen is een landelijke dorp zonder echte kern maar met een aantal Brabantse vierkantshoeves aan de Roskambeek. Het dorpsgezicht is er de laatste 150 jaar nagenoeg niet gewijzigd. Het Moeliebos is een typisch voorbeeld van de bron- en beekbegeleidende bosjes in de leemstreek.

Beringen 1 (Pepingen)
Hoeve uit de 19de eeuw, bakstenen boerenhuis en stallen, opgesteld in U-vorm, aan de andere zijde recentere langsschuur met aanleunende bijbouw in vakwerk.

Boekhoutstraat 3 (Pepingen)
Eénlaagse boerenwoning van gecementeerde baksteen, uit de 19de eeuw.

Buvingen 2 (Pepingen)
Gesloten hoeve met bakstenen gebouwen onder zadeldak, bouwjaar 1896 op de zijgevel van het dienstgebouw naast het recentere boerenhuis en 1863 op de zijgevel van de langsschuur.

Cantempréstraat , Kriekelaerestraat , Nerebosstraat , Terkammenstraat , Trapstraat (Pepingen)
Vanaf Bogaarden gezien vormen het dorp Bellingen, het Hof ter Kammen en de voormalige abdijhoeve van Cantimpré een waardevol geheel. Het hof ter Kammen situeert zich aan het einde van een vlakte voor de glooiingen waarop zich Bellingen situeert. Tussenin vloeit de Roskambeek.

Eikstraat 59-60, Termeren 1, 1A (Pepingen)
Vierkantshoeve met bakstenen gebouwen, boerenhuis met behoud van deur met jaartal 1765, langsschuur gedateerd 1772.

Geynsberg 1 (Pepingen)
De huidige bakstenen gebouwen, boerenhuis, stallen en schuur, uit de 19de eeuw vervangen oudere lemen constructies waarvan zichtbare sporen.

Hoesnaek, Kamstraat, Kerkstraat, Ninoofsesteenweg, Vroembos (Pepingen)
Pepingen is een landelijke gemeente waarvan de dorpskern wordt gekenmerkt door de met hoeven omgeven parochiekerk.