Inventaris

Krombeke, Poperinge, Proven, Watou (Poperinge), Westvleteren (Vleteren)
Dit gebied is gelegen op een interfluviale kam die door talrijke dalhoofden wordt aangesneden. Tijdens de vroege middeleeuwen was de gehele kam bebost. Momenteel resten er kleinere loofboscomplexen die niet meer op elkaar aansluiten. Ze worden omringd door een mozaïek van wei- en akkerlanden. De aanwezige hoeves zijn sterk verspreid en en bestaan veelal uit enkele losstaande bakstenen gebouwen met resten van een middeleeuwse walgracht. In het gebied liggen de kasteeldomeinen De Lovie en Couthof met elk hun omringend park. In het gebied zijn nog verschillende sporen van de Eerste Wereldoorlog waaronder een legerbarak en een begraafplaats. De Sint-Sixtusabdij in het uiterste noordoosten van dit gebied is een trappistenabdij gesticht in 1831 waar nog steeds trappist gebrouwen wordt.

Alexisplein (Poperinge)
Gotische hallenkerk ter vervanging van het romaans bedehuis, omgeven door een omhaagd kerkhof met militaire ereperken. De kerk brandde volledig af in 1802, enkel de torenvoet bleef overeind. In 1806 werd de kerk gedeeltelijk herbouwd in de vorige staat; later in de tweede helft van de 19de eeuw volgden verstevigings- en aanbouwwerken. Gele baksteenbouw met hergebruikte ijzerzandsteen van de romaanse kerk. Omhaagd kerkhof met geknotte en gekandelaarde winterlindes.

Alexisplein (Poperinge)
Orgel door Loncke Orgelbouw bvba uit 1975.

Alexisplein (Poperinge)
Deze gedenksteen herinnert aan de militaire en burgerlijke doden van de Eerste en Tweede Wereldoorlog uit Proven en werd gebeeldhouwd door L. Tanghe uit Brugge.

Alexisplein 15 (Poperinge)
Ten noordoosten van de kerk gelegen klooster en schoolgebouw met een achterliggende moestuin en boomgaard. Klooster uit het eerste kwart van de 20ste eeuw en schoolgebouw met kapel uit het laatste kwart van de 19de eeuw.

Alexisplein 16 (Poperinge)
Pastorie met kern uit het laatste kwart van de 18de eeuw, maar met 19de-eeuwse classicistisch uitzicht, aangezien vergroot en verhoogd in 1886 naar ontwerp van architect C. Vankemmel (Poperinge). Haaks tegen de voorgevel aanleunend, voormalig dienstvolume, gedateerd 1792. De deels omhaagde pastorietuin omvat een deel van de voormalige omwalling, een Mariagrot ingewijd in 1946 en de toegang via een hek tussen bakstenen hekpijlers met afdak en een toegangsbrug, gedateerd 1747.

Blekerijweg, Blokstraat (Poperinge)
Wegkapelletje uit de 19de eeuw, beschaduwd door twee linden op het kruispunt met de Blekerijweg en de Blokstraat.

Blekerijweg, Blokstraat (Poperinge)
Een eenzame zwarte populier werd als hoekboom aangeplant. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.

Blekerijweg (Poperinge)
Drie zwarte populieren als relict uit een perceelsrandbeplanting van knotbomen. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout aangeplant. De natuurlijke populaties van zwarte populier zijn volledig verdwenen. Deze zeldzame populierensoort wordt nog sporadisch aangetroffen meestal als oude geknotte bomen in houtkanten, knotbomenrijen bij poelen, beken, grachten, perceelsgrenzen, op erven of in de buurt van boerderijen. Het merendeel van de gevonden relicten is te vinden in de ruime omgeving van het cultuurlandschap aansluitend bij de IJzervallei en Leievallei (Poperinge, Diksmuide, Veurne en Heuvelland). Het zijn steeds bomen die ooit door menselijk toedoen uit hun natuurlijk biotoop zijn weggehaald en die door het genetisch materiaal voortdurend te klonen, onder de vorm van pootmateriaal, in het landschap zijn blijven bestaan.

Blekerijweg (Poperinge)
Drie zwarte populieren als relict uit een perceelsrandbeplanting van knotbomen. De bollaards, zoals ze in de Westhoek worden genoemd, zijn hier als geriefhout aangeplant.