Inventaris

Aarschot (Aarschot), Morkhoven (Herentals), Ramsel (Herselt), Westmeerbeek (Hulshout), Westerlo (Westerlo)
De spoorwegbedding gelegen tussen Aarschot en Herentals is een relict van de spoorlijn 29, die de steden Leuven, Aarschot, Herentals, Turnhout met Baarle-Hertog en Tilburg verbond. Spoorlijn 29 bestond uit de trajecten Leuven-Herentals, Herentals-Turnhout en Turnhout-Tilburg.

Geel (Geel), Herselt (Herselt), Westmeerbeek (Hulshout), Varendonk (Laakdal), Westerlo (Westerlo)
Het gebied, gelegen in de Zuiderkempen omvat de vallei van Grote Nete en haar fossiele bedding, met ten noorden een beboste paraboolduin met heiderelicten en de historische kern van Westerlo en ten zuiden een Diestiaanheuvel. Dit sterk gevarieerde landschap toont een mooi en coherent geheel tussen het quasi natuurlijke valleilandschap, meer ingerichte natuur- en cultuurlandschappen zoals de door dreven gekenmerkte bossen, het kasteel de Merode met omringend geometrisch en landschappelijk park, het agrarisch landschap rondom de Kaaibeekhoeve en het Riet met voormalige vloeiweidestelsel en het stedelijk landschap van Westerlo met 17de-eeuwse linde op een driehoekig marktplein omgeven door 19de-eeuwse burgerwoningen, kerk en dekenij.

Berglaan, Hoge Dreef, Kaaibeek (Herselt), Annadreef, Hollandse dreef, Koning Leopoldlaan, Kwarekkendreef, Langedreef, Overwijs, Papedreef, Sint-Lambertusstraat (Westerlo)
In de eerste helft van de 17de eeuw, liet Jean-Philippe Eugène de Merode heel wat dreven aanleggen in de heerlijkheid Westerlo waarvan vele tot op heden bewaard bleven, zij het niet met de oorspronkelijke beplanting.

Tongerlo, Westerlo (Westerlo)
Dit gebied, gesitueerd in de Antwerpse Zuiderkempen, wordt gekenmerkt door de 12de-eeuwse ommuurde Norbertijnerabdij, het gesloten Kasteeldomein de Meeûs d'Argenteuil en het contrasterende relatief open omgevende landschap met oud bomenbestand. De abdijsite met een grotendeels bewaarde omgrachting is toegankelijk via een 17de-eeuwse lindendreef. De inplanting van de abdijgebouwen, daterend uit verschillende periodes en geschikt rondom een binnenplein, en het omgevende domein zijn sinds de 19de eeuw goed herkenbaar en relatief gaaf bewaard gebleven. Het Da Vinci museum, bevat een bijzondere getrouwe kopie uit 1500 van het beroemde 'Laatste avondmaal'. Het Kasteel de Meeûs d' Argenteuil uit 1915 is een perfecte nabootsing van de 17de-eeuwse renaissance-architectuur. Het kasteel wordt omgeven door een gaaf bewaard domein met Franse tuin, landschapspark met vijver en bijgebouwen.

Westerlo (Westerlo)
In de hoek van een perceel, gelegen langs de Grote Nete, staat een opgaande eik die vermoedelijk aangeplant werd als hoekboom om de perceelsgrens te fixeren.

Westerlo (Westerlo)
Langs de Grote Nete, ten oosten van het kasteelpark de Merode, staat een opvallende scheefgegroeide beuk. Mogelijk maakte de beuk, samen met de nabijgelegen haagbeuk en kastanjelaar deel uit van de parkbeplantingen nabij het kasteel de Merode.

Westerlo (Westerlo)
De ster in de Beeltjens werd aangelegd aan het begin van de 18de eeuw door de Markies de Merode, aanvankelijk als een kruis van 4 dreven, enige tijd later uitgebreid tot een ster van zeven dreven. Het sterpatroon is tot op heden bewaard, maar de dreefbomen zijn verdwenen. Centraal in de ster staat een gietijzeren wegwijzer.

Asberg (Westerlo)
De Asberg is een paraboolduin ten noordwesten van de dorpskern van Westerlo. De duin lag tot op het einde van de 18de eeuw onder heide, maar werd nadien bebost. Op de noordoostzijde van de duin komt nog kastanjehakhout voor. De kastanjehakhoutstoven zijn mogelijk nog een relict van een oudere bosbeheervorm.

Asberg 6 (Westerlo)
Een oude uitgegroeide afsluitingshaag van haagbeuk is een relict van de erfbeplanting van de molenhoeve die hoorde bij de banmolen van Asberg. Deze haag gaat mogelijk terug tot het einde van de 18de eeuw.

August Cannaertsstraat (Westerlo)
Met klimop overwoekerde, rechthoekige bakstenen kapel, opgericht na de Eerste Wereldoorlog in 1919.