Inventaris

Boortmeerbeek, Hever (Boortmeerbeek), Tildonk, Wespelaar (Haacht), Herent (Herent), Buken, Kampenhout (Kampenhout), Leuven, Wilsele (Leuven), Mechelen, Muizen (Mechelen), Hofstade (Zemst)
Het kanaal Leuven-Dijle verbindt het Brabantse hinterland met het Scheldebekken. Het kanaal werd aangelegd in 1752 en kende enkele aanpassingen in de jaren erna om ze bevaarbaar te houden. Ze heeft een totale lengte van 30 kilometer, het tracé werd in de loop van de tijd niet aangepast. Ook de vijf sluizen dateren allen uit deze aanlegperiode: Tildonk, Kampenhout, Boortmeerbeek, Battel en Zennegat. Langs weerzijden liggen op de meeste plaatsen dijken om het water op het juiste niveau te houden. Jaagpaden, nu veelal behouden als fietspad liggen langs het volledige traject. In Leuven komt het kanaal in de stad in de Kanaalkom.

Haacht, Tildonk (Haacht), Keerbergen (Keerbergen), Wilsele (Leuven), Rotselaar, Werchter (Rotselaar), Tremelo (Tremelo)
Het gebied strekt zich in het noorden uit van Haacht tot Wijgmaal bij Leuven. De Dijlebeemden bevatten nog sporen van meerdere paleomeanders. Dichter langs de Dijle liggen oeverwallen, ze liggen iets hoger en bestaan uit drogere grond, hier bevinden zich veelal akkers en bewoning langs smalle wegen. In de lager gelegen en nattere komgronden overheersen populierenaanplantingen en weilanden. Het verval van de Dijle was voldoende om talrijke watermolens op deze rivier te bouwen. Een goed voorbeeld hiervan is de Molen Van Doren. Ten westen van Werchter ligt de Craeneveldhoeve, een ruime omgrachte hoeve van het gesloten type, geïsoleerd ingeplant temidden van de akkers. Een anti-tankgracht werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door het gebied aangelegd.

Holsbeek, Kortrijk-Dutsel, Nieuwrode (Holsbeek), Wilsele (Leuven), Rotselaar, Wezemaal (Rotselaar)
De alluviale vlakte van de vallei van de Winge en diens zijlopen is bekend door talrijke vindplaatsen uit de prehistorie, meer specifiek het paleolithicum en het mesolithicum. Deze vindplaatsen zijn gekend uit oppervlakteprospecties en enkele opgravingen, en bestaan voornamelijk uit spreidingen van lithisch materiaal.

Aarschotsesteenweg (Leuven)
IJzerzandstenen brug gebouwd in 1770, het wegdek wordt gedragen door drie identieke, gedrukte rondbogen met zware smeedijzeren verankering.

Aarschotsesteenweg, Kolonel Begaultlaan (Leuven)
De Leopold I-brug werd gebouwd in 1864 als onderdeel van de spoorwegverbinding tussen Leuven en Brussel. Centraal overspant de brug het kanaal Leuven-Dijle. Langs beide oevers strekt de brug zich verder uit over de parallel aan het kanaal lopende Kolonel Begaultlaan en de Aarschotsesteenweg. Omwille van oorlogsvernielingen en werken een de infrastructuur is de originele brug beperkt bewaard. Voornamelijk de drie pijlers met verbindende bogen alsook het bruggenhoofd ter hoogte van de Aarschotsesteenweg getuigen nog van het oorspronkelijke uitzicht van de brug.

Aarschotsesteenweg 114 (Leuven)
Het betreft het enige overblijvende gebouw van de voormalige Usines de Stordeur, fabriek voor de verwerking van mais, gevestigd langs de oostoever van Leuvense Vaart. Dit gebouw in industriële baksteenarchitectuur uit 1921 vormt een getuige van de haast volledig verdwenen 19de- en 20ste-eeuwse industriële ontwikkelingen die meer dan een eeuw lang beeldbepalend waren voor deze oever van de Leuvense Vaart.

Aarschotsesteenweg 223-227, 223C (Leuven)
Voormalig landgoed van de Leuvense architect Joseph François Piscador, in het begin van de 20ste eeuw ingericht op een laatmiddeleeuwse walgrachtsite.

Aarschotsesteenweg 291 (Leuven)
Deze eclectische interbellumvilla werd met inbegrip van een bijgebouw kadastraal geregistreerd in 1927. De villatuin is van de openbare weg afgesloten door een combinatie van een bakstenen muur met pijlers en een haag.

Aarschotsesteenweg 479 (Leuven)
Bakstenen huis met twee verdiepingen voorzien van steekboogramen en -deur.

Aarschotsesteenweg 501 (Leuven)
Resten van leembouw.