Inventaris

Hagelandstraat (Leuven)
Oorlogsgedenkteken ter herdenking van de geallieerde soldaten en burgerlijke slachtoffers die in Wilsele-Dorp omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog, naar ontwerp van Jean Malu.

Kapellelaan (Leuven)
De Kapel Drie Linden bevindt zich op het kruispunt van de Albert Woutersstraat, de Panoramalaan en de Kapellelaan op een spits, driehoekig perceel, gelegen tegenover de eeuwenoude site van Bleydenberg waarmee het historisch in verband staat. De kapel werd vermoedelijk opgetrokken in het vierde kwart van de 18de eeuw. Het is een gedetailleerd uitgewerkte kapel, als een miniatuur bouwwerk, met klassieke sierelementen, opgetrokken in zandsteen, ijzerzandsteen en blauwe hardsteen. Drie lindes flankeren de kapel.

Kapellelaan 24-42, Twaalfmeistraat 1-5, Wijk Ouderenvreugd 1-24 (Leuven)
Wijk Ouderenvreugd vormt een sociale woonwijk van 40 individuele bejaardenwoningen en één gemeenschapslokaal met conciërgewoning, in 1952 opgetrokken door de S.M Heuvelhof. De wijk met een sterke sociale focus werd wat betreft de ruimtelijke als architecturale opbouw door architect Frans De Groodt sterk opgevat als een historisch begijnhof. De historiserende architectuur waarbij witbakstenen, kleinschalige woningen onder rode pannen daken worden geschikt rondom sterk vergroende, gemeenschappelijke erven met centraal het gemeenschapslokaal, maakt van Wijk Ouderenvreugd een wijk met een sterk homogeen begijnhofkarakter.

Kolonel Begaultlaan 7-19, 45 (Leuven)
De site van de voormalige groenteconservenfabriek Marie Thumas is gelegen op de linkeroever van het kanaal Leuven-Mechelen, op korte afstand van de Leuvense binnenhaven. In de periode van 1881 tot 1884 werd een lusthof met paviljoen en een huis op de site gebouwd, in opdracht van Stephanus Edmondus Desiderius Thumas. In de periode 1884-1977 evolueerde dit ensemble tot een fabriekssite van zodanige grootte dat ze zich al in het begin van de 20ste eeuw als belangrijkste bedrijf en sterkste merknaam op het vlak van groenteconserven in België mocht beschouwen. Het betreft een beeldbepalende fabriekssite die momenteel bestaat uit een fabriekshal met magazijn, uitbreidingen onder sheddaken met onder andere een blikmagazijn en een voormalige smederij ten zuidwesten van de fabriek. Ten noordwesten ligt het bij de fabriek horende sociaal gebouw.

Pastoor Bellonstraat, Weggevoerdenstraat (Leuven)
Het betreft een bundelboom van gewone plataan, ontstaan door het ineen groeien van verschillende bomen die in een zelfde plantgat werden neergepoot, dit is een manier om snel dikke bomen te verkrijgen.

Pastoor Legrandstraat (Leuven)
Rond 1797, bij de sluiting van de kloosters door het Frans Bewind, kon de parochie Wilsele een orgel (vermoedelijk uit midden 18de eeuw aankopen van het gesupprimeerde klooster der oratorianen in Leuven. In 1817 werd in de orgelkast een zo goed als nieuw instrument gebouwd door de gebroeders Smets (Brussel). Het instrument is licht gewijzigd en thans buiten gebruik.

Pastoor Legrandstraat (Leuven)
De parochiekerk Sint-Martinus, ingewijd in 1777 werd gebouwd in classicistische stijl. De kerk wordt omgeven door een kerkhof en een bakstenen ommuring in de noordelijke, oostelijke en westelijke zijde. De kerk staat in nauwe verbinding met de pastorie die deel uitmaakt van dezelfde ommuurde site. Het geheel van kerk, pastorie, kerkhof en kerk(hof)muur vormt een beeldbepalend ensemble in Wilsele-Dorp. Waardevolle graven en een waardevol kerkinterieur ondersteunen de architecturale, historische en artistieke erfgoedwaarde van het geheel.

Pastoor Legrandstraat 20 (Leuven)
De neoclassicistische pastorie van Wilsele-Dorp werd gebouwd in 1736 in opdracht en naar het ontwerp van de toenmalige pastoor Paulus Bartolomeus (1733-1766) en met één bouwlaag verhoogd tot het huidige volume in 1854. De pastorie ligt ten zuidoosten van de Sint-Martinuskerk uit 1777.

Tuinstraat 9 (Leuven)
Het voormalig paviljoen uit 1879 werd kadastraal geregistreerd als lusthof en groeide uit in de eerste helft van de twintigste eeuw tot een woning in cottagestijl met ruime, beboste tuin. Zowel het woonhuis als de tuin, voorzien van een ommuring en toegangspoort langs de Tuinstraat, gaan terug op dit voormalige lusthof en zijn als dusdanig herkenbaar.

Weggevoerdenstraat 185 (Leuven)
Boerenburgerhuis en rechts een zijvolume van een voormalige hoeve, volgens Willekens reeds weergegeven op cartografische bronnen uit het derde kwart van de 18de eeuw. Het pand vertoont verschillende bouwsporen die de historische evolutie van het gebouw leesbaar maken in de gevels. Voorbeelden zijn de bouwnaden, de hoekkettingen in ijzerzandsteen alsook de lekdrempels en lateien in zandsteen, de verzonken muurankers, de dichtgemetselde vensteropeningen en de keldergaten.