Inventaris

Elst, Zegelsem (Brakel), Sint-Kornelis-Horebeke, Sint-Maria-Horebeke (Horebeke), Sint-Blasius-Boekel (Zwalm)
Dit gebied omvat de bovenloop van de Perlinckbeek tussen Zegelsem en Sint-Blasius-Boekel waar het verval van de beek het grootst is met verschillende zijbeken. De dalbodem kent een sterk wisselende topografie met boog- en een vleugeldalen. De westelijke dalwand ligt voornamelijk onder akker en de meer steile oostelijke onder bos en graslandpercelen die met perceelsrandbegroeiing omzoomd zijn. De loop van het Perlinckbeek is gewijzigd ten gevolge van waterbeheersingswerken door de mens. In de vallei van de Perlinckbeek komen verschillende grote gesloten hoeves voor en de Perlinckmolen die teruggaat tot de 9de eeuw.

Elst, Nederbrakel, Opbrakel, Zegelsem (Brakel), Schorisse (Maarkedal)
Het heuvelig karakter van dit gebied wordt veroorzaakt door de sterke erosiewerking van talrijke kleine waterlopen. Dit gebied omvat de bronhoofden van drie parallel lopende zijbeken van de Zwalm, de Vaanbuikbeek, de Roosmeersbeek en de Slijpkotbeek. Tussen de valleitjes, die west-oostwaarts georiënteerd zijn, liggen hoge kouters van waar men een weids uitzicht heeft op een landschap met houtkanten en perceeslrandbegroeiing. In de buurt van de erven komen kaphagen voor met een erg kleine plantafstand. In de diepere delen van de valleien liggen unieke bronbossen met een waardevolle bronbosflora. Het indrukwekkende halfgesloten hoevecomplex van het Hof te Wolfskerke gaat terug tot de 12de eeuw en ligt ingeplant op een heuvelkam, omgeven door landbouwgronden. Het Mullenkasteel werd later gebouwd als eclectische woning bij de hoeve.

Zegelsem (Brakel), Sint-Kornelis-Horebeke, Sint-Maria-Horebeke (Horebeke), Maarke-Kerkem, Schorisse (Maarkedal), Mater (Oudenaarde)
Dit gebied strekt zich over het grondgebied van de gemeenten Brakel, Horebeke en Schorisse uit. Het omvat de bronhoofden van de Maarkebeek (Krombeek) en een deel van de loop van de Maarkebeek. Het heuvelig karakter van dit gebied wordt veroorzaakt door de sterke erosiewerking van talrijke kleine waterlopen. Het bodemgebruik bestaat hoofdzakelijk uit een afwisseling van bossen en graslanden. Er zijn talrijke zichten op de omgeving.

Burreken (Brakel)
De knotboom van zwarte populier te Zegelsem is één van de weinig bekende locaties met zwarte populier in Vlaanderen. De knotboom staat op de hoek van een weiland, langs een voetweg die uitkomt op Burreken. Deze hoekboom is een beeldbepalend object langs de weg. De knotbomenrij van zwarte populieren is één van de zeldzaamste inheemse boomsoorten in Vlaanderen omdat hij sinds de tweede helft van de 18de eeuw bijna volledig door de Canadapopulier (bastaard van zwarte populier met de Noord-Amerikaanse Populus deltoides) is vervangen. Er zijn slechts vijf locaties in Oost-Vlaanderen gekend (Michelbeke, Zegelsem, Elst, Oosterzele en Sint-Denijs-Boekel). Elke plaats van voorkomen heeft daarom een belangrijke natuurwetenschappelijke (genetische) waarde. De knotbomenrij vervult een veelheid aan cultuurhistorisch waardevolle functies.

Burreken 27 (Brakel)
Mariakapel gelegen aan buitenstraatbocht, voor de ingang van de bijbehorende hoeve. Wegkapel uit het derde kwart van de 19de eeuw. Bakstenen hoeve met gesloten aanleg door uitbreiding in de tweede helft van de 19de eeuw van oudere hoeve; later nog meermaals aangepast.

Burreken 28 (Brakel)
Gesloten bakstenen hoeve met kunstleien daken van circa 1925. Boerenburgerhuis van anderhalve bouwlaag met links aansluitende poorttravee.

Donkweg 5 (Brakel)
Vrij grote gesloten bakstenen hoeve, zijdelings palend aan tot zandweg versmald gedeelte van de straat. Deels gewitte bakstenen gebouwen met dezelfde aanleg als in de eerste helft van de 19de eeuw. Ten noorden, in kern oudere boerenwoning tenminste uit de tweede helft van de 18de eeuw.

Gentsestraat 7 (Brakel)
Semigesloten hoeve gelegen naast de verdiepte vroegere trambedding van de lijn Oudenaarde-Geraardsbergen, tracé in het landschap gemarkeerd door met populieren afgeboorde langgerekte terreininzinking. Hoevegebouwen uit de tweede helft van de 19de eeuw en voornamelijk uit de eerste helft van de 20ste eeuw, boerenwoning deels teruggaand op ouder huis; deels gekasseide binnenplaats met mestvaalt in de oosthoek en waterpomp aan gemetste pijler schuin tegenover de voordeur.

Haaghoek (Brakel), Haaghoek (Horebeke)
Deze kasseiweg getuigt van een bepaalde, uiterst belangrijke en langdurige fase in de evolutie van infrastructuurwerken in casu de wegenbouw. Om industrieel-archeologische redenen zijn de technische kenmerken van langs- en dwarsprofielen, de fundering en afboording van belang.

Haaghoek 12 (Brakel)
Opvallende grote gesloten hoeve in baksteenbouw uit de 18de tot 19de eeuw, nog aangepast en enigszins uitgebreid in het derde kwart van de 19de eeuw; teruggaand op hoeve met vier losse gebouwen opgesteld rondom vierkant erf. Zijdelings aan de straat palende ruime boerenwoning van negen traveeën onder kunstleien zadeldak.