Inventaris

Tilburgbaan 69 (Brecht)
Laatgotische Sint-Theobalduskapel met opgaande eiken en omgeven door weiland, uit 1613.

Bredene (Bredene), Klemskerke, Vlissegem (De Haan), Houtave, Zuienkerke (Zuienkerke)
De Noordede is één van de centrale afwateringskanalen in de watering van Blankenberge. Zijn ontstaan dateert uit de beginperiode van de indijking van de kustvlakte rond de 10de-11de eeuw. Inpoldering, bedijking en afwateringskanalen vormen een samenhangend geheel, want zonder indijking kon de mens het op zee gewonnen land niet intensief gaan bewerken en zonder een goed doordacht stelsel van afwateringskanalen kon hij het land niet tegen afstromend regenwater beschermen. Met een goede waterbeheersing stond of viel de landbouw in dit laag gelegen, natte poldergebied. Naast de Blankenbergse vaart vormde de Noordede de hoofdas in het afwateringssysteem. Een netwerk van kleinere waterwegen sloot erop aan. De hoofdwaterwegen zorgden voor de afvoer van het overtollige water naar zee (via de Blankenbergse vaart) of naar de getijdegeulen in Oostende in het geval van de Noordede.

Kapelstraat (Bredene)
Kapel toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en bijgenaamd "Breeningska­pel"; bekend bedevaartsoord voor vissers en andere. Gelegen in een beboomd parkje.

Kerkstraat (Bree)
Rond de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Rust uit 1904 werd een kapelhof met gekandelaarde lindes aangelegd.

Keyartstraat 4 (Bree)
Watergraanmolen van het onderslagtype op de Itter. Alleen de molen ligt op het grondgebied van Tongerlo, de molenaarswoning en de hoeve liggen op het grondgebied van Gruitrode. De molen is een rechthoekig gebouw van 1850, van twee traveeën en één bouwlaag onder zadeldak. Historische watermolensite met molenkom, graslanden en bomenrij langs het kanaal.

Molenstraat 56 (Bree)
Watergraanmolen op de Itter. De molen is thans niet meer gelegen aan de Itter maar aan de Wijshager- of Eetsevelderbeek; Metalen onderslagrad tegen de achtergevel van het molenhuis, met opschrift: 1985, M. DREES; het vervangt een houten rad dat in 1970 door brand was vernield. Vloeiweide aan de overzijde van de beek met knotbomenrij. Aanzet van de holle weg richting Bree ten noordoosten.

Opitterkiezel 200 (Bree)
De plattegrond beschrijft een thans éénbeukig schip van vier traveeën en een koor van twee rechte traveeën met driezijdige sluiting; de westelijke travee fungeert als portaal. Mergelstenen gebouw op een sokkel van Maaskeien; een kleine ijzerzandstenen muurpartij in de noordgevel. Omhaagd perceel met rijen lindes waarvan een deel gekandelaard. Aan de zuidwestkant van de kapel bevindt zich een calvarie.

Solterweg 16 (Bree)
Watermolen op de Itter. De molen wordt voor het eerst vermeld in 1633. In 1735 werd het woonhuis gebouwd of herbouwd. In 1850 werd de molen omgebouwd tot graan- en oliemolen. Rechts van de toegang tot de watermolen staat op de beekoever een oude knotlinde die mogelijk dienst deed als schermboom.

Brugge, Jabbeke, Oudenburg (West-Vlaanderen)
De Oostendse vaart is een in hoofdzaak tijdens de eerste helft van de 17de eeuw gegraven kanaal tussen Brugge en Oostende. Het segment tussen Brugge en Plassendale werd gegraven in de bochtige bedding van de Ieperlee(t), een middeleeuwse scheepvaartverbinding tussen Ieper en Brugge. Op het kanaalsegment liggen meerdere vaartgehuchten. De vaartdijken zijn nog grotendeels beplant met opgaande bomenrijen van populier.

Assebroek (Brugge)
In de Assebroekse Meersen loopt parallel met de Hoofdsloot een onverharde weg. De weg ligt op de dijk naast de sloot en wordt aangeduid als Haesebrouckdam. De weg op de dam is langs weerszijden beplant met een rij jonge opgaande eiken tot aan de kruising met een zijtak van de Van Praetbeek. Het vervolg van de weg loopt tussen twee sloten en wordt gemarkeerd door een rij populieren langs de ene kant en een rij knotwilgen langs de andere kant. De weg biedt open zichten op de uitgestrekte meersen en komt uiteindelijk samen met de asfaltweg Zwarte Paard die naar het gehucht Vliegend Paard leidt. Het slotennetwerk werd aangelegd in functie van de meersen en de dammen deden dienst als wegen ter ontsluiting van dit graslandcomplex.