Inventaris

Uitkerke (Blankenberge), Brugge (Brugge), Meetkerke, Zuienkerke (Zuienkerke)
Noord-zuid georiënteerd afwateringskanaal tussen Brugge en Blankenberge, middeleeuws van oorsprong.

Blankenbergse Dijk (Blankenberge)
Kapelletje uit het begin van de 19de eeuw. Licht achterin gelegen ten opzichte van de dijk, toegangsweggetje met in vorm geschoren buxushagen en -bollen. Gelegen in het open landschap van de Uitkerkse Polder.

Kerkstraat 153 (Blankenberge)
Huidig gebouw opgetrokken in 1335-1358, officieel ingewijd op 16 september 1358. De patroonheilige is de Heilige Antonius abt of eremijt. Het gotische kerkgebouw was dubbel zo groot als het huidige, het bestond uit drie beuken met dezelfde afmetingen, een vierkante toren die in het midden van de noorderbeuk stond en een sacristie, loodrecht op de zuiderbeuk gebouwd. De kerk ligt in een grasveld met geschoren haag en rijen gekandelaarde lindes.

Zeebruggelaan (Blankenberge)
Restant van een wiel bij de Evendijk, als relict van een vroegere dijkdoorbraak op de rand van de Oudemaarspolder.

Zeebruggelaan 163 (Blankenberge)
Historische hoeve zogenaamd "Raaswalle" met een belangrijke ligging net ten zuiden van de tweede Evendijk. Volgens historicus M. Coornaert gaat deze hoeve terug op een vluchtheuvel of "woonterp" binnen het schorrenland van de 10de of 11de eeuw (de hoeve moet "ten laatste kort na de bouw van de evendijk gevestigd zijn") zie de licht verhoogde ligging van het hoofdvolume en de nu verdwenen walgracht. Rondom agrarisch landschap met weilanden.

Bocholt (Bocholt)
De Zuid-Willemsvaart is één van de zeven Kempense kanalen tussen de Maas en de Schelde. Het werd aangelegd tussen 1823 en 1826 en verbindt Maastricht met 's Hertogenbosch. Sindsdien werd het kanaal verbreed en verdiept. Ook het tracé werd op enkele plaatsen aangepast, waardoor er kleine afgesneden stukjes kanaalarm als relicten van het oorspronkelijke kanaal bewaard bleven.

Binkermolenstraat 1 (Bocholt)
Watermolen van het middenslagtype op de Abeek. Deze molen was de banmolen van de heer van het aanpalende Gerdingen en Nieuwstad bij Bree. Eerste vermelding in 1437. Beboste beekvallei en historische toegangsweg.

Eikenlaan (Bocholt)
In het verlengde van de Eikenlaan ligt een onverharde dreef die beplant is met zowel Amerikaanse eik als zomereik. Deze dreef maakt deel uit van het historisch drevenpatroon bij de Damburghoeve en is het enige stuk dreef dat nog niet werd heraangeplant.

Eikenlaan 1 (Bocholt)
Damburg was een cijnshof, dat verworven werd door de heren van Bocholt. De zetel was een herenhoeve, die door de heer verpacht werd en een paar dagen per jaar door hem gebruikt werd als jachtpaviljoen. Mogelijk was Damburg oorspronkelijk een schans voor de inwoners van het dorp, opgericht in het vierde kwart van de 16de eeuw. De hoeve omvat zuidwesten het poortgebouw van 1715, met aansluitende recente aanbouwsels, en de hoeve in de noordwestelijke vleugel bestaande uit een woonhuis en aansluitend dienstgebouwen, in kern opklimmend tot de 17de eeuw. Rondom de omwalde hoeve ligt een netwerk van dreven dat zich enerzijds uitstrekt van noordwest naar zuidoost en anderzijds van noordoost naar zuidwest.

Fabriekstraat 106A (Bocholt)
De bouw van het ‘Grand Canal du Nord’ of de ‘Groote Noord Vaart’ (1806-1810) was één van de grote prestigieuze infrastructuurwerken ten tijde van Napoleon met de bedoeling om een verbinding tussen Rijn-Maas en Schelde te realiseren. Vanuit Grimlinghausen aan de Rijn, Venlo aan de Maas, ging het traject over Lozen (Bocholt) naar Herentals om uiteindelijk in het Bonapartedok in Antwerpen uit te monden. Een toevoerkanaal tussen Smeermaas en Kaulille moest voor de noodzakelijke watertoevoer op het hoogste punt van het kanaal zorgen. De enige restanten die hiervan bewaard zijn gebleven, liggen in Kaulille (Bocholt).