Inventaris

Kattestraat 18 (Langemark-Poelkapelle)
De naam Boskasteel verwijst naar het Houthulstbos, ten noorden van de hoeve. Dit erg uitgestrekte bos omsloot in de 19de eeuw deze toen onbebouwde plek. Rond 1850 bevond zich even ten noorden wel een kasteel met kleine hoeve. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd dit kasteel – soms op minder dan een kilometer van het front gelegen – vernield. In 1924 werd de ontvangen oorlogsschade geïnvesteerd in de ex situ bouw van een grote modelhoeve in plaats van de wederopbouw van het kasteel met kleine hoeve. Met notelaars afgezoomde dreef als erftoegang.

Lange Molenstraat 37 (Langemark-Poelkapelle)
De wederopbouwhoeve met vrijstaande gebouwen is in situ heropgebouwd. De schuurvleugel met wagenhuis begrenst het erf in het noorden. In het oosten bevindt zich een kleine stalvleugel. De zuidzijde van het erf wordt afgezoomd door het boerenhuis dat zich met zijn voorgevel naar de straat richt. Op de oude molenlocatie ten westen van het huis bevindt zich de mechanische maalderij. Op de boerenwoning in gele baksteen na zijn alle hoevegebouwen opgetrokken in rode baksteen.

O.L.Vrouwstraat 3 (Langemark-Poelkapelle)
De wederopbouwhoeve bij de Steenakkermolen ligt langs de Onze-Lieve-Vrouwstraat. De molenhoeve, die uit twee vrijstaande volumes bestaat, werd omstreeks 1923 in situ heropgebouwd.

Zonnebekestraat 99 (Langemark-Poelkapelle)
De wederopbouwhoeve met vrijstaande gebouwen is gelegen aan de straat in de hoek gevormd door de Zonnebekestraat en de Roeselarestraat. Ze werd ten westen van de oude hoeve heropgebouwd. Tegen de schuur en de kleine stal zijn recente hoevegebouwen aangebouwd.

Westendelaan 195 (Middelkerke)
Zwaar vernield tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de hoeve, die in oorsprong minstens tot het eerste kwart van de 17de eeuw terugging, in 1920-1924 heropgebouwd. De hoevegebouwen werden daarbij in een semigesloten opstelling ingepland rond een rechthoekig erf, met in het noorden de boerenwoning, in het westen de schuurvleugel en in het zuiden en het oosten een L-vormige stalvleugel met een beeldbepalende inrijpoort. Voor het ontwerp en de opvolging van de werken werd beroep gedaan op Théodore Raison. Hij hanteerde daarbij een op de regionale baksteenarchitectuur van de 16de en 17de eeuw geïnspireerde vormentaal.

Zwarteweg 22 (Middelkerke)
De hoeve werd volledig vernield tijdens de Eerste wereldoorlog. Kwaliteitsvol heropgebouwd naar ontwerp van architecten A. Neyrinck & J. Heyneman van 1922 teruggaand op de regionale hoevebouw met accentuering van de streekeigen bouwelementen. De hoevegebouwen werden daarbij U-vormig ingeplant rond een vierkant erf, met in het zuiden de boerenwoning, in het noorden de schuur met wagenhuis en in het westen de koestalvleugel.

Diksmuidse Weg 11 (Nieuwpoort)
Zwaar vernield tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de hoeve in de jaren 1920 heropgebouwd, de losse U-vormige opstelling rond een rechthoekig erf werd behouden, het restant van de walgracht gaat terug tot de late middeleeuwen.

's Graventafelstraat 52 (Zonnebeke)
De Walhoeve werd gebouwd in 1923 ter vervanging van een dieper gelegen hoeve die werd verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. De hoeve is een zeldzaam voorbeeld van een wederopbouwhoeve in gewapend beton.

Groenestraat 18 (Zonnebeke)
Kleine wederopbouwhoeve met boerenwoning, stallen en dwarsschuurtje in langgestrekte opstelling. De hoevenaam Thames Farm is afgeleid van de naam op militaire stafkaarten uit de Eerste Wereldoorlog en verwijst ook naar de nabijgelegen Duitse bunker Thames farm van begin 1917. De hoeve werd na de oorlog heropgebouwd met een gewijzigde opstelling. In deze eenvoudige baksteenarchitectuur vormt de getrapte laaddeur een opvallend regionalistisch element. Aan de straat geven ijzeren hekken tussen betonnen pijlers toegang tot de hoeve. Het kleine erf is aan de noordzijde afgelijnd met een haag en gemarkeerd door een solitaire fruitboom.

Moorsledestraat 57 (Zonnebeke)
De boerenwoning met aansluitende dwarsschuur en de stallen resulteren in een L-vormige hoeveconfiguratie met losse gebouwen. De kleine schuur, uitzonderlijk aansluitend bij de woning, wijst op het verminderde belang van graanteelt vanaf het einde van de 19de eeuw. Kenmerkend voor de regionalistische baksteenarchitectuur zijn de ritmerende rondboogdeuren. Opvallend zijn de dakvensters met oculi en het jaartal 1922 in het dak van de woning.