Inventaris

Ronsevaalstraat 1 (Heuvelland)
Wederopbouwhoevetje teruggaand op de regionale 19de-eeuwse hoevebouw.

Rozestraat 5 (Heuvelland)
Hoog gelegen hoeve, naar verluidt in het begin van jaren 1920 op de deels bewaarde fundamenten wederopgebouwd; aansluitend bij de regionale 19de-eeuwse hoevebouw.

Schomminkelstraat 34 (Heuvelland)
De wederopbouwhoeve heeft een kenmerkende semigesloten opstelling in U-vorm. Bij deze hoeve sluit een kleine hoogstamboomgaard aan. Voor de Eerste Wereldoorlog lag de minstens 19de-eeuwse hoeve verder van de weg af. De eigenaar bouwde de hoeve na de oorlogsvernietiging noordelijker, tegen de straat, opnieuw op. De regionalistische baksteenarchitectuur sluit sterk aan bij de hoevebouw uit de tweede helft van de 19de eeuw. Ook het bakhuis refereert aan een 19de-eeuwse hoevetypologie. Het erf is toegankelijk via een ijzeren poort tussen sierlijke hardstenen pijlers.

Victoriastraat 2 (Heuvelland)
Wederopbouwhoeve naar ontwerp van architect F. Tilley (Elsene) uit het begin van de jaren 1920; naar verluidt gebouwd op de plaats van de vooroorlogse hoeve. Teruggaand op de regionale hoevebouw zie, opstelling: lage, losse bestanddelen opgesteld rondom een erf met gekasseide stoepen en centrale putvaalt; ten noordoosten toegangshek; boerenhuis en dwarsschuur ten noordwesten en ten zuiden.

Westhovestraat 3 (Heuvelland)
Historische gesloten hoeve met bakstenen bestanddelen onder overstekende, gebogen zadeldaken op houten, geprofileerde schoorstukken. Tijdens de Eerste Wereldoorlog gedeeltelijk verwoest: nutsgebouwen van 1888; gietijzeren toegangsbruggetje en boerenwoning werden heropgebouwd naar ontwerp van architect F. Tilley in 1921. Weiland met meidoornhaag en relicten van omwalling.

Klein Overlaar 75 (Hoegaarden)
Watermolen op de Grote Gete, al vermeld in 1395. Rond 1400 werd de Kleine Molen vernoemd als Nieuwe Molen. De molen werd rond 1625 herbouwd daar hij in zeer slechte staat was. Gras- en weiland rondom en bereikbaar via de kasseiweg Klein Overlaar ten noorden en de voetweg Molenstraatje ten westen.

Hoeilaart (Hoeilaart), Overijse (Overijse), Sint-Genesius-Rode (Sint-Genesius-Rode), Duisburg, Tervuren (Tervuren)
Het Zoniënwoud is een oud bos en wellicht het enige in Vlaanderen dat altijd bos is geweest en gebleven. Dat kunnen we afleiden uit de geomorfologie en het uitzonderlijk goed bewaarde microreliëf, dat hier sinds de laatste ijstijd al zo’n 10.000 jaar onder bos is blijven liggen. Als voorbeeld van continu landgebruik en van een oorspronkelijke geomorfologie heeft het Zoniënwoud een uitzonderlijke historische en wetenschappelijke waarde. Met zijn oppervlakte van 43 km² is het Zoniënwoud een opvallend groot bos in de nabijheid van Brussel. In het verleden was het nog uitgestrekter, tot 100 km². Heel wat gronden gingen tussen 1830-1843 verloren door de gedeeltelijke verkoop en verkaveling van het bos door de Société Générale die toen kortstondig eigenaar was.

Holsbeek, Nieuwrode, Sint-Pieters-Rode (Holsbeek), Lubbeek (Lubbeek), Houwaart, Sint-Joris-Winge (Tielt-Winge)
De beekvallei die door dit gebied van zuid naar noord loopt, is in het zuiden nog breed vertakt. Nabij Gempe komen de waterlopen samen en worden ze zowel Molenbeek als Winge genoemd. De beek stroomt af richting Kleerbeek en Horst, de vallei wordt hier aanzienlijk breder en vlakker en wordt ook wel de Hagelandse vallei genoemd. Deze brede vallei is gekend vanwege haar hoge ecologische waarde. Aan de beide zijden van de vallei loopt het landschap glooiend omhoog, oa. door de aanwezigheid van Diestiaanheuvels. Door het hele gebied heen komt bouwkundig erfgoed voor. Voornamelijk in het zuiden en noorden liggen een aantal grote hoevecomplexen. Kenmerkend voor de Molenbeekvallei zijn de vele kastelen dicht tegen de beek. Een landschappelijk gaaf geheel wordt gevormd door het kasteel van Horst en omgeving.

Nieuwrode (Holsbeek), Wezemaal (Rotselaar)
Het noordelijke deel van het Hageland vormt het overgangsgebied tussen de zand- en de leemstreek en wordt gekenmerkt door zuidwest-noordoost georiënteerde ijzerzandsteenruggen. Deze waren op het einde van de 18de eeuw nog grotendeels bebost. Op het grondgebied van Rotselaar, deelgemeente Wezemaal liggen aldus ongeveer evenwijdig: de Heikantberg, de Middelberg, de Eikelberg, de Wijngaardberg en de Beninksberg. De Beninksberg is naast de Wijngaardberg één van de gaafste ijzerzandsteenheuvels en is weinig aangetast door weekendverblijven en dergelijke. Door de grote hoogteverschillen op korte afstand, komen er veel markante terreinovergangen, holle wegen en taluds voor in het gebied.

Hulsbergweg (Holsbeek), Koningsstraat (Leuven)
De Kesselberg is een restheuvel met sporen van menselijke aanwezigheid uit het paleolithicum en restanten van wallen van een hoogtenederzetting uit de middenijzertijd.