Resultaten erfgoedobjecten

< Ga naar zoekformulier

Resultaten erfgoedobjecten

16699 resultaten


ID: 305480 | Bouwkundig element

Lourdesgrot

Beekstraat (Meise)
Kleine Lourdesgrot, ingeplant op de oever van de Molenbeek, opgebouwd uit rotsblokken in combinatie met cementrustiek, vermoedelijk gebouwd in het eerste kwart van de 20ste eeuw, aangezien ze is aangeduid op de topografische kaart van 1930, maar niet op die van 1904. Volgens J. Lefèvre en anderen werd ze opgericht door G. t’Kint in 1907 voor een bekomen genezing. Ze zou zijn ingewijd op 15 september 1907.


ID: 305489 | Bouwkundig element

Birrebeekkapel

Birrebeekstraat (Meise)
Pijlerkapel opgericht omstreeks 1930 aan de rand van een akker naast de Birrebeek ter gedachtenis van de familie Henri Vander Veken; de benaming werd ontleend aan de Birrebeek en het plaatselijke toponiem Birrebeekveld. De kapel is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.


ID: 40197 | Bouwkundig element

Bieshochthoeve of 't Hof De Biesthoek

Brussegemsesteenweg 25 (Meise)
Achterin gelegen semi-gesloten hoeve, waarvan de woning volgens literatuurgegevens opklimt tot de 17de eeuw en vergroot werd in 1776; op het kadaster wordt in 1866 echter een 'reconstruction totale' geregistreerd met als resultaat een sterk afwijkende inplanting op de mutatieschetsen. In het begin van het tweede millennium werd het complex ingrijpend gerenoveerd met historiserende elementen.


ID: 306609 | Bouwkundig element

Toegang Plantentuin en omheining aan de Brusselsesteenweg

Brusselsesteenweg (Meise)
De toegang tot de Plantentuin aan de Brusselsesteenweg, voorheen de toegang tot het Hof van Meise, dateert van omstreeks 1880.


ID: 305441 | Bouwkundig element

Neoclassicistisch burgerhuis

Brusselsesteenweg 141 (Meise)
Aan de straat gelegen, vrijstaand neoclassicistisch burgerhuis, waarvan het huidige uitzicht dateert uit het midden van de 19de eeuw.


ID: 40159 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Pastorie Sint-Martinusparochie met tuin

Brusselsesteenweg 44 (Meise)
Pastorie in traditionele bak- en zandsteenstijl, bestaande uit twee aaneensluitende parallelle vleugels waarvan het oostelijke volume dateert uit de 17de eeuw en het westelijke uit de 18de eeuw. Een grondige restauratie gebeurde in 1902 naar de plannen van architect Jules Barbier, leerling van J.J. Van Ysendyck. De pastorie is omgeven door een tuin van 55 are met sporen van een 18de-eeuwse, regelmatige lusttuin met vijver en paviljoen; de tuin werd gedeeltelijk heraangelegd als parkeerterrein rond 1960.


ID: 40163 | Bouwkundig element

Boerenburgerhuis Haeck

Brusselsesteenweg 68 (Meise)
Achterin gelegen boerenburgerhuis van circa 1847, vooraf gegaan door een begrind voorplein met oude esdoorn, aan de straat afgesloten door een gewitte bakstenen muur. Aan de zuidzijde van het voorplein liggen voormalige dienstgebouwen die vandaag verbouwd zijn tot een praktijkruimte en aan de noordzijde ligt de voorheen bijhorende hoeve. Het voorplein is toegankelijk via een smeedijzeren hek.


ID: 134065 | Landschappelijk element

Gemeentelijk park Neromhof

De Biest 10, Ossegemstraat 163, Papenboskant 1A (Meise)
Park in landschappelijke stijl van circa 9,5 hectare met vijver, aangelegd in een bosrijke omgeving bij een rond 1905 gebouwde cottage met neerhof; sporen van oudere aanleg; gemeentelijk openbaar park sinds 1977. Van het oorspronkelijke Neromhof bleef enkel het poortgebouw in cottagestijl bewaard.


ID: 134063 | Bouwkundig / Landschappelijk element

Kasteeldomein van Imde

Dreef 1-2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis gebouwd omstreeks 1855 met bijhorende 17de-eeuwse hoeve en een 19de-eeuws complex met koetshuis, stallen en personeelswoningen. De gebouwen zijn gelegen in een park in landschappelijke stijl, gevormd door een 'eiland' van circa 3 hectare, omringd door een brede waterpartij van 2 hectare met golvende oevers en met landschappelijke 'clumps' bezaaide beemden, aangelegd in 1847-1874.


ID: 40204 | Bouwkundig element

Kasteel van Imde en dienstgebouwen

Dreef 2 (Meise)
Neoclassicistisch landhuis, volgens de literatuur gebouwd in 1855 in opdracht van François Pangaert die het domein verwierf in 1836. Het ligt op een eiland te midden van een uitgestrekt park met diverse populierendreven, weiden en vijvers. De kadastrale registratie van een 'château' gebeurde in 1866 in eigendom van 'Pangaert d’Opdorp zoon Franciscus Josephus Maria Ghislenus, rentenier Wolvertem'. Gelijktijdig met het kasteel ontstond ten zuiden ervan een nieuw complex met een koetshuis, stallen en personeelsverblijven.