Inventaris

Hoogstraat 7 (Oudenaarde)
De kern van het huis is een middeleeuwse woning uit de tweede helft van de 13de eeuw, nog aanwijsbaar op alle verdiepingen van de kelder tot de zolder. De voorgevel werd wellicht gelijktijdig met de eveneens in 2007 afgebroken voorgevel van Hoogstraat 5 opgetrokken in de eerste helft van de 19de eeuw. Samen met de bouw van de voorgevel werd het oude middeleeuwse zadeldak afgeschuind aan de straatzijde. De achtergevel werd later, omstreeks 1900 gebouwd, mogelijk gelijktijdig met de aanleg van het trapgat in de zuidoosthoek van het huis.

Stationsplein 1A (Oudenaarde)
Derde, huidige station van 1891-93 in neo-Vlaamserenaissance-stijl, een ontwerp van spoorwegarchitect H. Bouquet, met symmetrische opbouw en markante centrale toren in de as van de Stationsstraat. Bak- en hardsteenbouw met sterk horizontale zijvleugels van elk zeven traveeën en één bouwlagen onder leien schilddaken. In L-vorm gebouwde voormalige woning van de stationschef met twee bouwlagen, sterk gemarkeerd door speklagen en zijpuntgevel. Ten noorden, polyvalent dienstgebouw met onder meer sanitair, bergplaats en werkruimte voor het personeel.

Meerhem 20 (Oudenaarde)
Het vroeger omgrachte Hof klimt op tot de late middeleeuwen. Grote hoeve van het semigesloten type, bereikbaar via een gekasseide toegangsweg. Grotendeels gekasseide diepe binnenplaats met toegang in overzolderd poortgebouw aan korte noordwestelijke zijde met doorrit midden in 19de-eeuwse bakstenen vleugel onder pannen zadeldak. Boerenwoning van acht traveeën en anderhalve bouwlaag onder zadeldak. Verder onder meer volumineuze dubbele dwarsschuur met uitgebreid stalgedeelte en stalvleugel onder overstekend zadeldak.

Borgtstraat 4 (Maarkedal)
Voormalige hoeve naast de rechtse oever van de Maarkebeek met aan het vroeger molenaarshuis gehechte watermolen Ter Borgt, naar de gelijknamige heerlijkheid. Goed bewaard en fraai watermolenlandschap. Voormalig molenaarshuis van vijf traveeën en één bouwlaag onder pannen zadeldak, uit de 17de of 18de eeuw.

Pieter Pourbusstraat 3 (Brugge)
Complex heden bestaande uit een diephuis met trapgevel (8 treden + topstuk) van drie traveeën en twee bouwlagen, een gekanteelde lijstgevel van twee traveeën, een lage aanbouw met ingang, en twee bijgebouwen onder meer poortgebouw met puntgevel aan de Grauwwerkersstraat; vóór 1899 omvatte het complex een 16de-eeuwse trapgevel, een diephuis met afgewolfde bedaking en lijstgevel van twee traveeën en een tuinmuur met poortje.

Lyssenthoek 1 (Poperinge)
Hoeve met losse, lage bestanddelen van baksteen onder pannen zadeldaken, rondom een deels verhard erf met een boerenhuis uit 1830.

Hekslaan 53 (Heers)
Voormalige rentmeesterwoning, eigendom van de graaf d'Ansembourg, die het in 1901 ombouwt om er een vrije school voor meisjes te openen. De kern van het gebouw dateert waarschijnlijk uit de eerste helft van de 19de eeuw.

St.-Laurentiusplein (Heuvelland)
Georiënteerde kerk, heropgebouwd naar ontwerp van architect A. Dumont van 1925, ter vervanging van de in maart 1918 verwoestte, eenvoudige hallenkerk met westtoren. Eclectisch bedehuis qua materiaalgebruik, opstand en plattegrond, aansluitend bij de laatgotische regionale kerkbouw, echter architecturaal aanleunend bij het zogenaamd "school neoromaans" van de toenmalige kerkbouw. Omringend kerkhof afgezoomd door middel van haag en lindebomen. Ten zuidwesten, geplaveid toegangspad met bakstenen hekpijlers.

Vossenstraat 24 (Lochristi)
Hoeve met losse bestanddelen en deels bewaarde walgrachten gemarkeerd door een rij knotwilgen. Goed bewaard achterin gelegen boerenhuis van zes traveeën onder zadeldak, mogelijk opklimmend tot de 17de eeuw. lange bakstenen bedrijfsvleugel met dwarsschuur, stallen en wagenhuis onder overstekend zadeldak, uit de tweede helft van de 19de eeuw. Bakhuis achter de boerenwoning.

Kruisstraat 39 (Lokeren)
De pastorie met omringende tuin werd opgetrokken in 1906-1907 naast de parochiekerk Heilig Hart en eveneens naar ontwerp van architect A. De Pauw. Het dubbelhuis telt drie traveeën en twee bouwlagen onder een zadeldak. De neogotische bakstenen lijstgevel wordt gekenmerkt door verticaliserende spitsboogvormige spaarvelden per travee.