Inventaris

Dorpsstraat 59A-B, 61-63, Lindenberg 60 (Tervuren)
Resten uit de 17de en 18de eeuw van een voorheen U-vormig ingeplante hoeve met ten noorden haaks aansluitende vleugel uit eind 18de of begin 19de eeuw, nu opgesplitst in verschillende wooneenheden.

Hertenbergstraat 6-12 (Tervuren)
Complex bestaande uit een 16de- of 17de-eeuws pachthof en een herenwoning, in 1741 aangevuld met poortgebouw en in de periode 1876-1879 kreeg zijn definitieve vorm met de bouw van een eclectisch kasteel en een neoromaanse kapel.

Hertogenweg 6A (Tervuren)
Woning van twee traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak met aanpalend éénlaags bijgebouw onder zadeldak, kadastraal geregistreerd in 1899.

Hertogenweg 9 (Tervuren)
Vrijstaand hoekhuis met de voorgevel gericht naar de Liskensstraat, op het kadaster ingetekend in 1903, in de tuin bleef een serre bewaard.

Ijzerstraat 25 (Tervuren)
Dorpswoning met cimornébekleding, kadastraal geregistreerd in 1928, rechts naast de woning twee serres met spitsbogige overkapping op een bakstenen voet.

Kasteelstraat 1-2, Warande 2-3, 5 (Tervuren)
Hoefijzervormig stallen- en bediendecomplex met ten zuiden oranjerie, opgetrokken halverwege de 18de eeuw, later omgevormd tot Panquinkazerne.

Kerkhofstraat 2, Lindenberg 1-5 (Tervuren)
Historische hoeve waarvan het huidige gebouwenbestand nog gedeeltelijk opklimt tot de 18de eeuw, sedertdien werd het complex meermaals aangepast en gesplitst.

Melijndreef 6 (Tervuren)
De bewaarde volumes van Hoeve Melijn, de eigenlijke boerenwoning en aansluitende stallen, dateren uit de 18de eeuw, de rest van de voormalige hoevesite wordt ingenomen door nieuwbouw.

Merenstraat 19, 19A (Tervuren)
Op de lintbebouwing aansluitende, monumentale gesloten hoeve, waarvan de huidige vormgeving dateert uit de tweede helft van de 19de eeuw met latere aanpassingen.

Merenstraat 5-7 (Tervuren)
Beeldbepalend burgerhuis bij het begin van de Merenstraat, door jaarankers "1751" gedateerd. De splitsing in twee wooneenheden, vermoedelijk samen met de aanpassing van de voorgevel in neoclassicistische stijl, werd in 1923-24 opgetekend in het kadaster, gelijktijdig met de sloop van een aantal achterin gelegen bijgebouwen.