Inventaris

Justus Lipsiusstraat 73-79 (Leuven)
Geheel van vier wederopbouwpanden met drie bouwlagen en twee of drie traveeën volgens enkelhuisopstand.

Kapucijnenvoer 18 (Leuven)
Woonhuis met achterhuis en tuin, twee bouwlagen en twee traveeën in traditionele bak-en zandsteenstijl.

Kapucijnenvoer 243, Redingenstraat 118 (Leuven)
Gekoppelde hoekwoningen uit het interbellum, met drie bouwlagen onder een plat dak, drie traveeën aan de Kapucijnenvoer en drie traveeën aan de Redingenstraat.

Kapucijnenvoer 32 (Leuven)
Het geheel is samengesteld uit een breedhuis, waarin zich onder meer de kapel bevond, en twee dwarse vleugels: een noordelijke dienstvleugel en een diephuis in bak- en zandsteenstijl, het enige restant van het oude Emmaüshuis. De hoofdvleugel dateert van 1868.

Kapucijnenvoer 46 (Leuven)
Woning van professor Floris Van der Mueren, de eerste in het Nederlands docerende professor muziekwetenschap.

Kapucijnenvoer 86 (Leuven)
In 1908 gebouwd neoclassicistisch breedhuis met drie traveeën in de eerste en twee traveeën in de tweede bouwlaag onder een pannen zadeldak.

Kapucijnenvoer 88-90 (Leuven)
Eclectische bel-etagewoningen uit 1908, die naar ontwerp van O. Devos werden opgetrokken als enkelhuizen van twee traveeën en drie bouwlagen onder leien mansardedaken met dakvenster.

Kardinaal Mercierlaan 21 (Leuven)
Modernistisch burgerhuis opgetrokken volgens een bouwaanvraag uit 1937. De opdrachtgever was Alfons Rondou, inwoner van Heverlee, die de grond kocht van kanunnik Thiéry, priester en hoogleraar aan de Leuvense universiteit. Een architect wordt in de bouwaanvraag niet vermeld. Wel wordt meester-metser Adolf Van Halewijck uit Blanden vernoemd als oprichter van de woning.

Kardinaal Mercierlaan 23 (Leuven)
Het burgerhuis in art deco werd opgetrokken volgens een bouwaanvraag uit 1937. Volgens deze bouwaanvraag is de architect van de woning F. Forton. De opdracht tot de bouw van de woning werd gegeven door J. Stassart.

Kardinaal Mercierlaan 25 (Leuven)
Het burgerhuis werd opgetrokken naar een bouwaanvraag uit 1936, volgens een ontwerp van de architect Théo Vanderstraeten. De opdrachtgever was Frans Loonbeeck. Een derde bouwlaag die in 1936 toch niet werd gebouwd, werd uiteindelijk in 1949 toegevoegd in opdracht van Claire Hauptmann naar een ontwerp van de architect R. De Plaen. Ondanks de verschillende bouwfasen, vormt de woning wel een homogeen modernistisch ontwerp.