Inventaris

Waaiberg 1A (Kasterlee)
Op een omhaagd terrein, opgericht heemerf met heropgebouwde constructies als getuigen van de Kempische bouwstijl en levenswijze in de tweede helft van de 19de eeuw en begin 20ste eeuw.

Watermolenstraat 6 (Kasterlee)
Watermolen van het type onderslagmolen, tot 1976 gelegen op de Aa, sedertdien op een aftakking. De tot op heden oudst gekende vermelding van de molen klimt op tot 1526. De watermolen bevindt zich op een eilandje tussen de twee rivierarmen van de Aa. De woelkom aan de onderloop is nog aanwezig en de omgeving van de watermolen heeft zijn landelijk karakter met akkers en grasland bewaard.

Keerbergen (Keerbergen)
De Broekelei, gelegen tussen Keerbergen en Rijmenam, ten noorden van de Dijle, is een paleomeander, gevormd door de Dijle. Sinds de 12de eeuw was de abdij van Grimbergen de belangrijkste grondbezitter. Twee zandige ophogingen, donken (Duivebergen en Kerkebergen), liggen in of net buiten de meander. De dalweg van de meander bestaat uit zeer natte kleibodems, waarop de mens aanvankelijk een beemdenlandschap ontwikkelde, dat in de 20ste eeuw voor de oprukkende populierenteelt plaats moest ruimen.

Haachtsebaan 85 (Keerbergen)
Villa gebouwd in de jaren 1870 door de familie Van Langendonck. In 1928 verbouwd tot hotel, met uitbreiding op gelijkvloers. De tuin met enkele merkwaardige oude bomen is nu gemeentepark. Sinds 1981 ingericht als heemkundig museum; in de tuin werden in dat kader een lemen Kempische schuur en een kapel heropgebouwd.

Molenstraat 35 (Keerbergen)
De Heimolen in Keerbergen is een vroeg-18de-eeuwse korenmolen, van het type houten standaard- of staakmolen met open voet.

Schrieksebaan 41 (Keerbergen)
De sinds 1525 vermeldde Bleyenberghoeve is één van de laatste historische hoeves maar ook één van de laatste historische gebouwen in het dorp. De omgrachte hoeve werd vermoedelijk reeds in de 16de eeuw opgericht door het nu verdwenen Mechelse nonnenklooster van Blijdenberg aan de rand van de heide van Keerbergen. Vandaag markeert een haag het historische perceel en de oorspronkelijke gracht rondom de hoeve ten zuiden en westen. De rest van de gracht is niet langer bewaard.

Kessenich (Kinrooi)
Geografisch strekt het Vijverbroek zich uit op de vlakke dalbodem van de Maas waarin men het laagterras en, enkele meters lager, de alluviale vlakte kan onderscheiden. In het Vijverbroek komt een zeldzaam voorbeeld van een gaaf bewaarde verlande Maasmeander voor. De hoogst gelegen gronden in de omgeving van het Stokbroekhof zijn in gebruik als weide of akkerland. De Raam- en de Itterbeek vormen de overgang naar de verlaten maasmeander. In deze depressie komt een uitgestrekt hoefijzervormig veengebied met drijftillen voor, waarop zich één van de grootste en meest intakte grondwaterafhankelijke elzenbroekbossen en wilgenstruwelen met diverse trofiegradienten ontwikkelde. Onmiddellijk ten oosten van Kessenich bevindt zich een castrale motte aan het uiteinde van een kunstmatig opgehoogd voorhof, de Berg genoemd. Op de voorburcht staat de St.-Martinuskerk.

Basdonkstraat 10 (Kinrooi)
Hoeve met losstaande bestanddelen, bestaande uit de oorspronkelijke, langgestrekte hoeve, rechts van het erf, en een dwarsschuur, links van het erf.

Belestraat 19 (Kinrooi)
Langgestrekte hoeve uit eind 19de - begin 20ste eeuw. Ordonnantie: woonhuis-stal-dwarschuur. Links werd een nieuw woonhuis aangebouwd.

Bisschop Ruttenstraat 17 (Kinrooi)
Eén van de historische hoeven van Geistingen. Reeds vermeld in 1648 als eigendom van baron de Kerckhem. De thans nog oorspronkelijke gedeelten dateren van 1900, toen de hoeve volledig herbouwd werd.