Inventaris

Oude Zoerlebaan (Westerlo)
Op grasperkje gelegen neogotische kapel met rechthoekige plattegrond en open portaal, van 1916.

Polderstraat 51 (Westerlo)
Kasteel met middeleeuwse donjon, 16de-eeuwse uitbreiding en 17de-eeuwse en 19de-eeuwse aanpassingen, nauw verbonden met de geschiedenis van de gemeente.

Processieweg 1 (Westerlo)
Vrijstaande pastorie in neotraditionele stijl, gelegen tegenover de kerk, gebouwd in 1896-1898 naar ontwerp van P. Langerock.

Rietstraat (Westerlo)
Neogotisch kapelletje op het einde van de straat. Oorspronkelijk muurkapel tegen de tuinmuur van het voormalige rusthuis, opgericht in 1883, in 1984 naar hier overgebracht.

Sint-Lambertusstraat 2 (Westerlo)
Ten oosten van het marktplein, excentrisch gelegen dekenale kerk met omliggend ommuurd kerkhof waarop grafmonumenten uit de 19de eeuw en het eerste kwart van de 20ste eeuw en eenvoudige zerken voor oudstrijders. Ondanks lange bouwgeschiedenis en verschillend materiaalgebruik is de kerk een homogeen gotisch/neogotische, georiënteerde kruisbasiliek.

Tongerlodorp 5 (Westerlo)
Dubbelhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder schilddak uit eind 18de eeuw.

Vismarkt 24 (Westerlo)
Complex met neo-Vlaamserenaissance-inslag van 1896, naar ontwerp van P.J. Taeymans.

Brusselsesteenweg 1, 1A-C, Kloosterstraat 5 (Wetteren)
Vrijstaande villa in eclectische stijl naar ontwerp van architect Leon De Keyser van 1921. Ten oosten voormalig koetshuis en paardenstal uit 1828.

Brusselsesteenweg 85A (Wetteren)
Neogotische bakstenen kruisbasiliek met lage zijbeuken en hoge westtoren voor de zuidelijke zijbeuk. Ontwerp van architect Henri Geirnaert en bouw voltooid in 1910. De plattegrond ontvouwt een driebeukige schip van vijf traveeën met westtoren voor de zuidelijke zijbeuk, licht uitspringende transeptarmen en driebeukig koor van één travee, hoogkoor met vijfzijdige sluiting, sacristieën aangebouwd tegen zuidelijk transept en koor.

Cooppallaan 128 (Wetteren)
Scheppersinstituut, voorheen gekend als Sint-Barbaragesticht. A. Verhaegen voorzag in zijn ontwerp uit 1876 van het gesticht een typisch middeleeuwse kloosterplattegrond met gesloten vierkante aanleg. In werkelijkheid werd het Sint-Barbaraweeshuis in U-vorm gefaseerd gerealiseerd rondom een vierkante binnenplaats. De semipublieke kapel aan de straatzijde werd als zuidvleugel opgevat. De aansluitende volumes van west- en noordvleugel met toepassing van steile zadeldaken en de sobere neogotische stijleenheid in de geveluitwerking in de geest van de Sint-Lucasneogotiek, getuigen van een visie beantwoordend aan een totaalconcept.