Inventaris

Cleydaellaan 36 (Aartselaar)
Vierkant waterkasteel met trapezoïdaal neerhof aan de noordzijde. Gelegen in de vallei van de Struysbeek, meer bepaald op een eiland gevormd door de splitsing van de Vliet, vanaf dit punt de Struysbeek genaamd.

Kortrijkstraat 70, 104, 110A-C (Wortegem-Petegem)
Het kasteeldomein de Ghellinck vormt een voorbeeld van een kasteeldomein met authentieke elementen uit de 19de eeuw. Het domein omvat het park met zijn waterpartijen, brugjes, omgracht voorhof en brug met drie bogen van het verdwenen kasteel op een oude motte, de vroegere dienstgebouwen zoals de voormalige paardenstal en zadelmakerij, archiefzaal, oranjerie en bibliotheek, een bijgebouw in Doornikse steen, de vroegere conciërgewoning en de voormalige jachtopzichterswoning.

Oude Kortrijkstraat 75 (Ieper)
De hoevesite gaat minstens terug tot de 18de eeuw. De hoeve werd na de Eerste Wereldoorlog door eigenaar Henri Brutsaert dichter bij de straat heropgebouwd. De kapel bij de erftoegang vervangt het vooroorlogse exemplaar. Bij deze middelgrote wederopbouwhoeve, naar ontwerp van de Mechelse architect Jean-Baptiste Lauwers, is een regionalistische baksteenarchitectuur (met onder meer muurvlechtingen, korfbogige muuropeningen en steunberen) gecombineerd met een landbouwkundig rationeel grondplan met een ruime stalvleugel met voederkeuken en een bij het huis aansluitende bakoven. De herdenkingssteen boven de huisdeur herinnert aan de Prijs des Konings voor hoevewederopbouw van 1922. De hoevenaam ‘t Klokhof uit de wederopbouwperiode verwijst naar het klokkentorentje onder leien spits op het huis, waarvan enkel het klokje bewaard is.

Mariahovelaan 2-4, 4A (Aalter)
Het omgrachte kasteel Mariahove werd begin 19de eeuw heropgebouwd door de industrieel J.-L. van Caneghem. Het werd in de periode 1855-1860 in neoclassicistische stijl aangepast naar ontwerp van Bruno Renard. Het omringende park in landschappelijke stijl werd aangelegd in de tweede helft van de 19de eeuw. Ten zuiden van het park een jachtbos met dreven in sterrenpatroon. De ronde duiventoren is afgedekt met een achtkantige leien spits met windwijzer met duif en klimt vermoedelijk op tot de 16de eeuw.

Billaststraat 34 (Steenokkerzeel)
Kasteel in neo-Vlaamserenaissance-stijl gebouwd tussen 1870 en 1880 met relict van een landschappelijk park van 1 hectare 39 are, aanvankelijk bijna 4 hectare, sinds 1953 gemeentelijk eigendom.

Kerkplein (Eeklo)
Neogotische kerk op de plaats van de vroegere, in 1878 gesloopte parochiekerk, en gebouwd naar de plannen van 1875 van de Gentse architect Modeste De Noyette, uitgevoerd door aannemer Désiré Heysse tussen 1878 en 1883.

Kalkendorp (Laarne)
Plattelandskerk ingeplant in het dorpscentrum in de hoek gevormd door Kalkendorp, voorheen omgeven door een kerkhof. De plattegrond ontvouwt een driebeukige kruiskerk van drie traveeën, kruisingstoren op vierkante aanzet, uitspringende transeptarmen, hoogkoor van twee traveeën met vijfzijdige apsis en zijkoren van twee ongelijke traveeën met driezijdige sluitingen.

Charles Deberiotstraat 32-34 (Leuven)
Laat-neogotisch ensemble gebouwd in opdracht van professor dokter Henry de Dorlodot. Neogotische woning van de Dorlodot, gebouwd naar een ontwerp van 1896 van Theo Van Dormael met een decoratieve interieurafwerking van de hand van Oscar Algoet. Kolenmuseum en Paleontologisch Instituut, ontstaan uit de in 1899 verworven paleontologische collectie van jezuïet G. Schmitz, en gebouwd in 1905 in opdracht van de Dorlodot naar ontwerp van Vincent Lenertz en in 1923 volgens de plannen van Theo Van Dormael uitgebreid tot tegen het huis de Dorlodot.

Nokeredorpstraat 13A (Kruisem)
De parochiekerk Sint-Ursmarus, teruggaand tot de 12de eeuw, fungeerde als begraafplaats voor de kasteelheren van Nokere. Het interieur van de kerk herbergt een uniek ensemble geschonken door de lokale kasteelheren. Het deels ommuurde en met haagbeuk en meidoorn omhaagde voormalig kerkhof omgeeft de kerk.

Dorp (Assenede)
Imposante, witgeschilderde kerk ingeplant in het midden van het dorpsplein en omgeven door het kerkhof met omheining met ijzeren hekken op lage bakstenen voet tussen vierkante pijlers en haag aan de kerkhofzijde, en muur met spaarvelden aan de zuidzijde, naar ontwerp van architect O. Oosterlinck van 1905. Deze parochie werd in 1264 definitief onder het gezag van de bisschop van Doornik geplaatst en stilistisch zijn de oudste delen van de kerk met name de kruising met achtzijdige toren, het transept met traptorentje en de kern van vijf traveeën van het schip, in deze periode te situeren. Omhaagd en ommuurd kerkhof omheen de parochiekerk met een collectie aan voornamelijk 20ste-eeuwse graftekens en een neoclassicistisch bakstenen utilitair gebouw.