Inventaris

Berchem (Kluisbergen), Melden, Oudenaarde (Oudenaarde), Elsegem, Petegem-aan-de-Schelde (Wortegem-Petegem)
Het gebied 'Scheldemeersen tussen Bevere, Petegem en Melden en kouter van Petegem' omvat de Klooster- en Muurkouter, het domein van het oude en nieuwe kasteel van Petegem, de Schelde- en Meldenmeersen en de dorpskern van Melden. Deze laatste bevindt zich op de steilrand van de vallei van de Schelde. Aan de kant van Petegem valt de steilrand op omdat hij de grens vormt tussen de meersen en de Kloosterkouter van Petegem. De meersen liggen onder grasland en worden door een grachtenstelsel afgewaterd. Midden het meersengebied, ongeveer parallel aan de Schelde, loopt in de Scheldemeersen de Rietgracht of Coupure.

Onze-Lieve-Vrouwekerkhof 2 (Mechelen)
Brabants gotische kruisbasiliek met vierkante westertoren geflankeerd door deels ingebouwde octogonale traptorens en met rijzig en harmonieus interieur.

Langemarkseweg (Ieper)
Gedenksite opgericht ter herinnering aan de rol en vele slachtoffers van de Franse 87ste en 45ste infanteriedivisies tijdens de Eerste Wereldoorlog. De site bestaat uit een Bretoens calvariekruis evenals menhirs en een dolmen uit Bretagne. De site werd onthuld in 1929. De oorspronkelijke beplanting met brem, heide, dennen en Normandische appelbomen als verwijzing naar het Bretoense landschap is beperkt bewaard.

Vlasmarkt 27-29 (Dendermonde)
In 1914 werd het klooster vernield. De plannen voor een nieuw klooster werden getekend door de Gentse architect Henri Valcke in 1920. De nieuwe kapel in neogotische stijl, onderdeel van het totaalontwerp en in 1923 ingewijd, werd opgetrokken op de binnenkoer van het klooster waardoor deze in twee werd opgedeeld. Het nieuwe kloostercomplex vertoont een vierkant grondplan van vier vleugels rond een binnenkoer die gedeeld werd door de kapel. Voor het ontwerp heeft de architect zich laten beïnvloeden door de oorspronkelijke gebouwen. Het complex in neotraditionele stijl valt op door zijn evenwichtige en geritmeerde opbouw.

Zwarteweg 22 (Middelkerke)
De hoeve werd volledig vernield tijdens de Eerste wereldoorlog. Kwaliteitsvol heropgebouwd naar ontwerp van architecten A. Neyrinck & J. Heyneman van 1922 teruggaand op de regionale hoevebouw met accentuering van de streekeigen bouwelementen. De hoevegebouwen werden daarbij U-vormig ingeplant rond een vierkant erf, met in het zuiden de boerenwoning, in het noorden de schuur met wagenhuis en in het westen de koestalvleugel.

Oudestraat 8 (Temse)
De contacten tussen bouwheer Luc Van Hoecke, eigenaar van een bedrijf in meubelbeslag, en Braem ontstonden ergens tussen april en december 1972. Het landhuis zou een van de grootste projecten voor een privéwoning worden die Braem ook effectief ten uitvoer mocht brengen.

Toepkapelstraat (Brakel)
Neogotische kapel, op heuvel met aangelegd plateau en omgeven door zeven staties van ommegang. Eenbeukige kapel van twee traveeën met uitspringend portaal en driezijdig koor onder steile leien zadeldaken, opgericht in 1924 naar ontwerp van ingenieur-architect Jules Coomans (1871-1937). Groot kruisbeeld met gedenksteen en namen van oorlogsslachtoffers uit de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. Groenhoudende taxussen markeren de toegang en achter de kapel staan enkele opgaande lindes. Het perceel rond de kapel bestaat hoofdzakelijk uit schrale historisch permanente graslanden.

Zannekinstraat 16 (Diksmuide)
Georiënteerd bedehuis te midden van een kerkhof, afgezoomd met knotlindes en aan oostelijke, zuidelijke en westelijke zijde omringd door een muur. Bewaarde arduinen grafmonumenten met neogotische inslag uit het einde van de 19de eeuw of het begin van de 20ste eeuw. Tevens bewaarde ijzeren kruisen. In de oksel van zuidbeuk en de hallenkerk: calvarie onder leien luifel, afgesloten door smeed)ijzeren hek.

Katelijnestraat 105 (Brugge)
De voormalige kerk en klooster met tuin van de Vereniging Zuster Redemptoristinnen van Brugge, in de volksmond gekend als 'de Ro(de) Nonnen' naar hun klederdracht, is gelegen tussen de Katelijnestraat en de Visspaanstraat.

Waregemstraat 476 (Deerlijk)
Molenerf bepaald door de bakstenen stellingmolen van 1888, de maalderij met stoommachine en schoorsteen van 1898 en de kleine dwarsschuur met wagenhuis. De stenen molen vervangt een in 1888 afgebrande staakmolen. De naam Ter Geest en Te Zande voor de olie- en graanwindmolen is de samenstelling van "Molen Te Zande" – een rond 1888 verdwenen staakmolen, verder naar het westen - en de heerlijkheid "Ter Geest", waaronder de voorganger van de huidige molen ressorteerde. Deze toponiemen verwijzen naar de zandige heuvelrug waarop beide molens gebouwd werden. De volkse benaming Klerksken molen verwijst naar de molenaarsfamilie Declercq die nog steeds eigenaar is. Ter Geest en Te Zande is de laatste van zeven windmolens die rond 1850 in Deerlijk draaiden. De molen en de hoge schoorsteen van de maalderij vormen een baken in het intussen grotendeels verstedelijkt landschap aan de dorpsrand.